La Jolla i Glendale, czerwiec 1949: „chromowana forma do ciasta” i dwa metaliczne owale
- Zdarzenie
- Miejsca
- La Jolla, Kalifornia, Glendale, Kalifornia (koło lotniska Grand Central)
- Źródło
- Departament Wojny, 1 plik
- Odtajnione
- Seria 8, 20 listopada 2026
Żona komandora z La Jolli widziała „chromowaną formę do ciasta”, a były animator w Glendale dwa metaliczne owale. Wniosek ma tylko drugie zgłoszenie.
Opis sprawy
Teczka Sił Powietrznych o dwóch obserwacjach z 17 czerwca 1949 roku w południowej Kalifornii. O 11:10 w La Jolli żona komandora marynarki widziała przez około 30 sekund duży, okrągły, błyszczący obiekt wielkości DC-4, który porównała do chromowanej formy do ciasta; zgłoszenie zbadało biuro OSI. O 15:30 koło lotniska Grand Central w Glendale były animator widział z samochodu dwa metaliczne owale; sprawa dotarła do Sił Powietrznych przez Clarence'a L. Johnsona z Lockheeda. Obserwację z Glendale uznano za samolot, dla La Jolli wniosku brak.
Analiza dokumentu
Czym jest ten dokument?
To teczka Sił Powietrznych USA o dwóch osobnych obserwacjach z 17 czerwca 1949 roku w południowej Kalifornii, zapisanych pod numerami incydentów 372 (La Jolla) i 372A (Glendale). Ma 17 stron: kartę ewidencyjną Projektu 10073, dwa formularze incydentów, korespondencję AMC (Air Materiel Command, Dowództwo Materiałowe Sił Powietrznych), notatkę Lockheeda, szkic świadka, wypełniony formularz „Guide to Investigation” (wytyczne do dochodzenia), karty obiegowe oraz raport biura OSI (Office of Special Investigations, Biuro Dochodzeń Specjalnych Sił Powietrznych). Kilka stron to puste odwrocia.
Wszystkie dokumenty noszą oznaczenie UNCLASSIFIED (jawne); na raporcie OSI widać też stempel o odtajnieniu po 12 latach.
La Jolla: przedpołudnie
Strona 4 – formularz incydentu 372 (La Jolla): godzina 11:10, „okrągły jak forma do ciasta”, 4000 stóp, 4 mile, 30 sekund.
O 11:30 do oficera OSI w San Diego zadzwonił urzędnik biura wywiadu 11. Okręgu Marynarki Wojennej. Przekazał, że żona komandora S. G. Selby'ego, dowódcy okrętów podwodnych 11. Okręgu, zgłosiła, że przed chwilą widziała nad domem w La Jolli coś, co wzięła za latający dysk. Dwaj agenci rozmawiali z nią tego samego dnia około 13:05.
Pani Selby stała o 11:10 na podwórku, gdy zobaczyła duży, okrągły obiekt wielkości samolotu Douglas DC-4, około 4 mil na południowy wschód od domu, w stronę San Diego, na wysokości około 4000 stóp. Obiekt szybko się oddalał, zakręcił szerokim łukiem i był widoczny przez około 30 sekund. Nie miał skrzydeł ani statecznika, nie zostawiał dymu ani smugi.
„To na pewno nie był odrzutowiec, choć jego prędkość bardziej pasowała do odrzutowca niż do zwykłego samolotu.”
Opisała go jako „chromowaną formę do ciasta”, znacznie jaśniejszą od zwykłego samolotu. Oficer zanotował, że ma około 30 lat i jest inteligentna i zrównoważona. Raport podpisał Thomas J. McArdle, dowódca oddziału, a 18. Okręg OSI w Maywood przesłał go 21 czerwca 1949 do dyrektora wywiadu AMC w bazie Wright-Patterson.
Glendale: popołudnie i Lockheed
Strona 6 – pismo AMC z 18 lipca 1949 podpisane przez płk. W. R. Clingermana i odpowiedź biura przy zakładach Lockheeda z 24 sierpnia 1949.
Druga obserwacja dotarła do Sił Powietrznych przez Lockheeda. 8 lipca 1949 Clarence L. Johnson, główny inżynier badawczy Lockheed Aircraft Corporation, napisał w notatce wewnętrznej, że tydzień wcześniej pracownik firmy opowiedział o dwóch latających dyskach nad doliną San Fernando, które widział 17 czerwca. Świadek, Charles E. Whitton z Los Angeles, dawniej animator w jednym ze studiów filmowych, bardzo nie chciał rozgłosu i przygotował szkic. Johnson dodał, że od dawna interesuje go możliwość istnienia takich rzeczy.
„Ten człowiek na pewno nie jest pomylony i zaproponował, że zanimuje dokładnie to, co widział, jeśli Lockheed da mu do tego warunki.”
18 lipca 1949 płk W. R. Clingerman, szef Wydziału Analiz w Departamencie Wywiadu AMC, polecił biuru Sił Powietrznych przy zakładach Lockheeda w Burbank przesłuchać Whittona. Rozmowę przeprowadzono 1 sierpnia, a 24 sierpnia biuro odesłało formularz.
Według formularza Whitton jechał samochodem z prędkością 30 mil na godzinę pół mili na południowy wschód od lotniska Grand Central w Glendale, o 15:30. Uwagę zwróciło słońce odbite od obiektów. Były to dwa owalne obiekty o jasnej metalicznej barwie, wielkości około cala z odległości 4,5 mili, około 10° nad horyzontem. Nadleciały z północnego wschodu, powoli przecięły dolinę, potem przechyliły się i szybko odleciały na północny północny zachód, znikając w oddali po półtorej minuty. Patrzył przez przednią szybę. Dzień był pogodny, widzialność 30 mil.
Strona 13 – formularz „Guide to Investigation” (Glendale): samochód 30 mil na godzinę, 2 obiekty, owalne, 10° nad horyzontem, półtorej minuty.
Szkic ołówkiem na stronie 8 przedstawia drogę z liniami energetycznymi, wzgórza i wiele owalnych kształtów na niebie oraz mały samolot. Dokument nie wyjaśnia, czy owale to kolejne położenia dwóch obiektów.
Wnioski
Karta Projektu 10073 dotyczy tylko Glendale: dwa obiekty, półtorej minuty, kurs na północny zachód. Wniosek: samolot, z uzasadnieniem: „nie przedstawiono danych wskazujących, że obiekty nie mogły być samolotami”. Dla obserwacji z La Jolli w teczce nie ma podobnej oceny.
Czego dokument nie rozstrzyga
Nie wiadomo, co widziała pani Selby; jej zgłoszenie nie ma wniosku. W sprawie Glendale wniosek „samolot” wynika z braku przeciwnych danych, a nie z ustalenia konkretnego lotu. Dokument nie wyjaśnia, czy obie obserwacje z tego samego dnia mają ze sobą coś wspólnego, poza wspólną teczką i kolejnymi numerami incydentów, ani czy skorzystano z propozycji Whittona, by zanimował to, co widział.
Kluczowe ustalenia
- 17 czerwca 1949 o 11:10 w La Jolli żona komandora marynarki widziała duży, okrągły obiekt wielkości DC-4, około 4 mil na południowy wschód, na wysokości około 4000 stóp, przez około 30 sekund.
- Opisała go jako „chromowaną formę do ciasta”, jaśniejszą od zwykłego samolotu, bez skrzydeł i smugi; obiekt zakręcił szerokim łukiem i szybko się oddalił.
- Tego samego dnia o 15:30 były animator jadący samochodem koło lotniska Grand Central w Glendale widział dwa jasne, metaliczne owale, które po półtorej minuty odleciały na północny północny zachód.
- Zgłoszenie z Glendale przekazał Siłom Powietrznym w notatce z 8 lipca 1949 Clarence L. Johnson z Lockheeda, pisząc, że świadek „na pewno nie jest pomylony”.
- AMC poleciło przesłuchać świadka; rozmowę przeprowadziło biuro Sił Powietrznych przy zakładach Lockheeda w Burbank, a wynik odesłano 24 sierpnia 1949.
- Karta Projektu 10073 ocenia obserwację z Glendale jako samolot, bo nie przedstawiono danych, że obiekty nie mogły być samolotami; dla La Jolli wniosku w teczce nie ma.
Analiza opracowana z udziałem modelu językowego na podstawie treści odtajnionych dokumentów. Cytaty pochodzą bezpośrednio z raportów.
Dokumenty (1)
Raport o niewyjaśnionym UAP: Kalifornia (1949)
Opis i opracowanie sprawdzone z treścią odtajnionych dokumentów.
Zobacz też
Źródła
- Raport o niewyjaśnionym UAP: Kalifornia (1949) (Departament Wojny, dokument PDF)
- Program PURSUE, war.gov/UFO, seria 8 z 20 listopada 2026.
- Opracowanie po polsku: redakcja Na Granicy Światła.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszy.
Dodaj komentarz