Raport wywiadu 1948, Holandia - UFO i latające spodki

Czym jest ten dokument?

To ściśle tajny (TOP SECRET) raport wywiadu Sił Powietrznych USA w Europie (USAFE), oznaczony jako TT #1524, datowany na 4 listopada 1948 roku. Dokument został przesłany do generała Charlesa P. Cabella - ówczesnego dyrektora wywiadu Sił Powietrznych USA (Directorate of Intelligence, Headquarters USAF) - i zawiera wyciągi z raportów wywiadowczych europejskiego dowództwa. Składa się z kilku oddzielnych pozycji (USAFE Items), każda z własną klauzulą tajności od CONFIDENTIAL do TOP SECRET.

Cover Sheet raportu TOP SECRET - AFOIRR-CO, 8 listopada 1948. Adnotacje ręczne pokazują dystrybucję do AFOAI, CIR, AMC i Armament Intelligence Branch

Na stronie okładkowej (Cover Sheet) widać adnotacje ręczne dokumentujące dystrybucję: raport trafił do AFOAI (Air Force Office of Air Intelligence), CIR (Counter Intelligence Region), AMC (Air Materiel Command - czyli do bazy Wright-Patterson, gdzie działał Project Sign) oraz Armament Intelligence Branch. To pokazuje, że raport został potraktowany priorytetowo i rozesłany do najważniejszych ośrodków wywiadu lotniczego. Szczegółowa dystrybucja z okładki:

• Pozycja USAFE 14 (latające spodki, TOP SECRET) → CIR, AMC Wright-Patterson, Armament Intelligence Branch oraz DCS/M (Deputy Chief of Staff, Materiel - zastępca szefa sztabu ds. materiałowych)
• Pozycja USAFE 16 (radzieckie radary) → OIR-SR (Office of Intelligence Requirements, Special Research - biuro specjalnych badań wywiadowczych)

Na okładce widnieje również adnotacja „SUSPENSE" - co oznacza, że raport wymagał odpowiedzi zwrotnej lub dalszych działań. Nie był to dokument „do wiadomości" - oczekiwano reakcji.

Pozycja 2 - raporty specjalnego wywiadu European Command

Pierwsza merytoryczna pozycja (strona 3, klauzula SECRET) to krótka notatka do gen. Cabella:

„Mamy teraz kompletny zestaw wszystkich raportów przygotowanych przez specjalną organizację wywiadu European Command od jej powstania do chwili obecnej. Przekazujemy te raporty do Pańskiej inspekcji i ostatecznej dyspozycji. Uważamy, że inspekcja tych raportów doda wagi argumentom za przyznaniem funduszy Sił Powietrznych dla tej organizacji. Zalecamy ostrożność w wykorzystaniu tych raportów, gdyż większość z nich została przekazana w stanie otrzymanym.”

Pozycja 10 - obserwacja niezidentyfikowanego obiektu nad Holandią

Raport CONFIDENTIAL (USAFE Item 10) - trzy załogi 307. Grupy Bombowej obserwują niezidentyfikowany obiekt nad zachodnią Holandią, 5 września 1948

Klauzula: CONFIDENTIAL. Źródło: OI OB (Office of Intelligence, Order of Battle) - sekcja wywiadu odpowiedzialna za śledzenie sił zbrojnych przeciwnika. Fakt, że raporty o UFO trafiały właśnie do tej sekcji, sugeruje, że niezidentyfikowane obiekty traktowano jako potencjalne pojazdy obcego mocarstwa, nie jako ciekawostki. Raport opisuje obserwację z 5 września 1948, godz. 14:02Z, podczas operacji „Daggar”:

„Niezidentyfikowany samolot został zaobserwowany przez trzy załogi 307. Grupy Bombowej [uczestniczącej w operacji Daggar] o 14:02Z 5 września 1948, u zachodniego wybrzeża Holandii, pozycja 5155N/0355E. Wysokość wszystkich samolotów wynosiła 30 000 stóp. Gdy po raz pierwszy zauważono niezidentyfikowany obiekt, poruszał się z normalną prędkością odrzutową, kursem 120 stopni. Wkrótce potem obiekt zaczął zostawiać smugi dymu i smugi kondensacyjne, po czym nastąpiło nagłe przyspieszenie, a następnie wznoszenie. Obserwatorzy generalnie zgadzali się, że był to pojedynczy obiekt o napędzie odrzutowym, prawdopodobnie wspomaganym rakietowo, z ogromną rezerwą mocy, poruszający się szybciej niż normalna prędkość przelotowa dla odrzutowców rocznika 1947. Nigdy nie znalazł się w zasięgu identyfikacji; jego kurs nie wskazywał na cel.”

Ocena wywiadu USAFE: B-2 (źródło zazwyczaj wiarygodne, informacja prawdopodobnie prawdziwa). To wysoka ocena - trzy niezależne załogi bombowców potwierdziły obserwację na 30 000 stóp.

Pozycja 14 - „Latające spodki” i wywiad szwedzki (TOP SECRET)

TOP SECRET - USAFE Item 14, najważniejszy fragment raportu. Amerykański wywiad lotniczy przyznaje, że latające spodki „nie mogą być zlekceważone” i opisuje wizytę w szwedzkim wywiadzie lotniczym

To najbardziej zdumiewający fragment całego raportu. Klauzula: TOP SECRET. Źródło: również OI OB (Order of Battle). Oficer wywiadu USAFE pisze:

„Od pewnego czasu niepokoją nas powtarzające się raporty o latających spodkach. Pojawiają się okresowo; w ciągu ostatniego tygodnia jednego zaobserwowano unoszącego się nad bazą lotniczą Neubiberg przez około trzydzieści minut. Były zgłaszane przez tak wiele źródeł i z tak wielu miejsc, że jesteśmy przekonani, iż nie można ich zlekceważyć i muszą być wyjaśnione w oparciu o jakąś podstawę, która być może znacznie wykracza poza obecne myślenie wywiadowcze.”

Następnie raport opisuje wizytę oficerów USAFE w szwedzkim wywiadzie lotniczym (Swedish Air Intelligence Service):

„Gdy oficerowie tego dyrektoriatu niedawno odwiedzili szwedzki wywiad lotniczy, pytanie [o latające spodki] zostało postawione Szwedom. Ich odpowiedź brzmiała, że niektórzy wiarygodni i w pełni wykwalifikowani technicznie ludzie doszli do wniosku, że ‘te zjawiska są oczywiście wynikiem zaawansowanej wiedzy technicznej, której nie można przypisać żadnej obecnie znanej kulturze na Ziemi’. Przyjmują zatem założenie, że te obiekty pochodzą z jakiejś wcześniej nieznanej lub niezidentyfikowanej technologii, być może spoza Ziemi.”

Raport USAFE kończy się zdaniem:

„Choć zaakceptowanie tej teorii o pochodzeniu tych obiektów stawia zupełnie nowy zestaw pytań i przenosi wiele naszego myślenia w zmienionym świetle, nie jesteśmy skłonni całkowicie odrzucić tej nieco spektakularnej teorii, poszukując i jednocześnie zachowując otwarty umysł na ten temat. Jakie są Wasze reakcje?”

Co warte podkreślenia, pytanie „Jakie są Wasze reakcje?” jest skierowane do gen. Cabella w Waszyngtonie. Amerykański wywiad lotniczy w Europie formalnie pytał centralę o opinię na temat hipotezy pozaziemskiego pochodzenia UFO.

Incydent ze szwedzkim jeziorem

W tym samym akapicie (strona 5) znajduje się wzmianka o konkretnym incydencie w Szwecji:

„Jeden z tych obiektów został zaobserwowany przez szwedzkiego eksperta technicznego w pobliżu jego domu, na brzegu jeziora. Obiekt rozbił się lub wylądował w jeziorze, a on dokładnie zaznaczył jego azymut ze swojego punktu obserwacji. Szwedzki wywiad był wystarczająco przekonany co do tej obserwacji, że wysłano zespół nurków marynarki na jezioro. Operacje trwały w czasie wizyty oficerów USAFE. Nurkowie odkryli wcześniej nieznaczony krater na dnie jeziora. Dalszych informacji nie udostępniono, ale obiecano przekazanie wyników. Zdaniem Szwedów obserwacja była wiarygodna, a zagłębienie na dnie jeziora, niewidniejące na aktualnych mapach hydrograficznych, było w rzeczywistości spowodowane przez latający spodek.”

Pozycje 1 i 16 - radzieckie radary i wywiad (TOP SECRET)

TOP SECRET - informacje o radzieckim radarze koło Chołonii (5 km od lotniska), samolotach TU-2 z Fabryki nr 19 w Moskwie i zakupach lamp radarowych za granicą

Raport zawiera też pozycje wywiadowcze niezwiązane z UFO, ale dające kontekst zimnowojennego napięcia. Te informacje pochodzą z aktywnego przesłuchania źródła wojskowego - prawdopodobnie sowieckiego dezertera lub jeńca. Dokument stwierdza: „Pełniejszy raport zostanie wkrótce przygotowany na podstawie dotychczasowego przesłuchania, a wiele dalszych szczegółów oczekuje się w ciągu najbliższego tygodnia lub dwóch, gdy zarówno pilot, jak i nawigator będą przesłuchiwani".

• Radziecki radar „Freni” koło Eolonia Airfield (5 km na północ od lotniska), przydzielony do PVO (obrona przeciwlotnicza), stacjonujący tam od wiosny 1947. Źródło podaje, że podczas ćwiczeń w październiku 1948 radar tracił kontakt na dystansie 150 km przy wysokości 1200 m, ale po wznoszeniu do 3000 m radar ponownie namierzał samolot. Maksymalny zasięg oceniano na 150 km - ten typ uznawano za standardowy w całej PVO
• Pułk dysponuje samolotami TU-2 (trzyosobowa załoga, bez dorsalnego karabinu maszynowego) produkowanymi w Fabryce nr 19 w Moskwie. Samoloty wyposażone w system IFF typ 3, Dr. (G-4) sterowany przełącznikiem w kabinie radiooperatora
• Eksperymenty z radarem pokładowym - w 1947-1948 testowano „tail warning device" (urządzenie ostrzegające o zbliżaniu od ogona) z małą anteną zewnętrzną. Zestawy zainstalowano na kilka dni, wyniki uznano za zadowalające
• Radziecki wywiad (CSR Missions - prawdopodobnie Counter-intelligence/Surveillance Reconnaissance) masowo kupuje lampy radarowe za granicą, niezależnie od kosztów, oraz próbuje nabyć kompletny zestaw radarowy

Kluczowe fakty

• TOP SECRET - najwyższa klauzula tajności, co oznacza, że dokument był traktowany jako informacja o znaczeniu strategicznym
• Trzy załogi 307. Grupy Bombowej niezależnie zaobserwowały obiekt odrzutowy o nadzwyczajnych parametrach nad Holandią (5 września 1948)
• Latający spodek unoszący się nad bazą Neubiberg przez 30 minut - Neubiberg to amerykańska baza lotnicza koło Monachium
• Szwedzki wywiad lotniczy doszedł do wniosku, że zjawiska „wynikają z zaawansowanej wiedzy technicznej, której nie można przypisać żadnej znanej kulturze na Ziemi”
• Hipoteza pozaziemska sformułowana wprost: obiekty mogą pochodzić „spoza Ziemi” (possibly outside the earth)
• Amerykański wywiad nie odrzucił tej teorii i formalnie zapytał centralę w Waszyngtonie o opinię
• Incydent na szwedzkim jeziorze: obiekt rozbił się/wylądował, marynarka wysłała nurków, odkryto nieznaną depresję na dnie
• Gen. Cabell (odbiorca raportu) stał się później zastępcą dyrektora CIA - informacje o UFO trafiały do najwyższych szczebli władzy

Proweniencja dokumentu

Pierwsza strona dokumentu to arkusz TOP SECRET SECURITY INFORMATION adresowany do Directorate of Intelligence, Headquarters, U.S. Air Force, AC/AS Pentagon, Washington 25, D.C. z adnotacją: „All documents filed in numerical sequence according to Top Secret Control Number". Dokument nosi numer archiwalny NW 90307, DocId:34714985 w National Archives (NARA) i jest częścią kolekcji „Records Relating to the Collection and Dissemination of Intelligence, 1948-1955". Numer kontrolny TOP SECRET: 2-5317 do 2-5319.

Dlaczego ten dokument jest ważny?

Raport USAFE TT #1524 z listopada 1948 to jeden z najważniejszych dokumentów w historii badań UFO. Po raz pierwszy - i na piśmie, w oficjalnym kanale wywiadowczym - amerykańskie Siły Powietrzne formalnie rozważają hipotezę pozaziemskiego pochodzenia niezidentyfikowanych obiektów latających. Co więcej, powołują się przy tym na konkluzje sojuszniczego wywiadu wojskowego (Szwecja), nadając sprawie wymiar międzynarodowy.

Dokument powstał zaledwie rok po słynnej obserwacji Kennetha Arnolda (czerwiec 1947) i w tym samym miesiącu co szacunek wywiadu Project Sign (Estimate of the Situation), który również rozważał hipotezę pozaziemską, ale został odrzucony przez gen. Vandenberga. Raport USAFE TT #1524 pokazuje, że poglądy te nie były odosobnione - europejski wywiad lotniczy USA doszedł do tych samych wniosków niezależnie.

Warto podkreślić jeszcze jeden fakt: raport nie tylko opisywał zjawiska - żądał odpowiedzi. Adnotacja „SUSPENSE" na okładce oraz pytanie „What are your reactions?" skierowane do gen. Cabella oznaczają, że USAFE oczekiwało oficjalnego stanowiska centrali wobec hipotezy pozaziemskiej. Niestety, odpowiedź Waszyngtonu - jeśli istnieje - nie jest częścią tych akt.