Northeastern Orb Sighting - obserwacja orba (2025-2026)

Czym jest ta sprawa?

To jedna z najświeższych spraw całej trzeciej transzy PURSUE. Na akta składają się dwa protokoły FD-302 (standardowy formularz FBI do dokumentowania przesłuchań świadków) sporządzone na początku 2026 roku oraz nagranie wideo z lipca 2025 roku. Od obserwacji do odtajnienia minęło niecałe jedenaście miesięcy.

Świadkami są dwie osoby z jednego gospodarstwa domowego gdzieś w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych. Pewnego letniego wieczoru zobaczyły nad własnym podwórkiem dwie świetliste kule - i sfilmowały moment ich odlotu. FBI przesłuchało oboje: jedno przez wideokonferencję na Microsoft Teams, drugie osobiście, na miejscu zdarzenia.

FD-302-67: powrót do domu o 21:15

Pierwszy protokół, oznaczony FD-302-67, spisano po przesłuchaniu z lutego 2026 roku (dzień zaczerniono). Świadek - absolwent ekonomii i finansów o zaczernionej ścieżce zawodowej - wracał tego wieczoru do domu około 21:15 czasu wschodniego. Podjazd posesji opada w dół, w stronę domu. Już z auta świadek dostrzegł intensywne, jaskrawe światło wiszące poniżej linii drzew, na środku własnego podwórka.

Wysiadł, przez chwilę wpatrywał się w dziwne światło, po czym sięgnął do samochodu po telefon, żeby nagrać to, co widzi. W tym samym czasie drugi domownik, czekający w środku, sprawdził kamerę bezpieczeństwa - i zobaczył na podglądzie partnera stojącego przy aucie, zapatrzonego w ogród. Wyszedł na zewnątrz, by zobaczyć to samo.

Strona 1 protokołu FD-302-67 - opis czerwonej kuli z „białym plazmowym słońcem” w środku; dane świadków w całości zaczernione.

Opis obiektu jest niezwykle plastyczny: czerwona kula o średnicy około jednego metra, a jej czerwień - „olśniewająca i piękna”, koloru, jakiego świadek nigdy wcześniej nie widział. Najdziwniejszy szczegół protokół oddaje wprost:

„Świadek stwierdził, że wewnątrz czerwonej kuli, w samym jej środku, znajdowało się coś, co opisał jako «białe plazmowe słońce» wielkości piłki do koszykówki.”
- FD-302-67, s. 1

Dwa orby w formacji

Gdy oboje patrzyli, kula uniosła się i przesunęła w lewo - i wtedy zauważyli drugi, identyczny orb wiszący nad pierwszym. Obiekty ruszyły razem na zachód, ponad linię drzew, zmieniając po drodze zarówno wysokość, jak i kierunek lotu.

„Orby były bezgłośne i poruszały się płynnym ruchem. Leciały w tandemie, jakby utrzymywały szyk albo były ze sobą połączone.”
- FD-302-67, s. 2

Znikając z pola widzenia, kule złączyły się w jedną - albo, jak ostrożnie zaznacza protokół, zbliżyły się tak bardzo, że świadek widział już tylko jeden obiekt. Nagranie wideo, dołączone jako załącznik do przesłuchania, zaczyna się w momencie, gdy orby były już nad drzewami i oddalały się od podwórka. To właśnie ten materiał - opublikowany w bazie DVIDS jako FBI-UAP-PR004 i datowany na lipiec 2025 roku - pozwala umiejscowić obserwację w czasie, bo daty w protokołach zaczerniono. Film dokumentuje sam odlot; metrową kulę na środku podwórka akta opisują wyłącznie słowami.

Strona 2 - orby lecące „jakby były ze sobą połączone”, ich połączenie w jeden obiekt i potwierdzenie, że wideo stanowi załącznik do protokołu.

FD-302-71: ta sama scena, inne kolory

Drugi protokół, FD-302-71, powstał po przesłuchaniu na miejscu zdarzenia. I tu zaczyna się najciekawsze: relacja drugiego świadka zgadza się co do geometrii i zachowania obiektów, ale rozjeżdża się w detalach. Pierwsza kula widziana przez przednią szybę auta była według niego żółta i wielkości piłki do koszykówki; druga - większa, rozmiaru piłki plażowej. Obiekty wisiały za rzędem drzew, które od tamtej pory wycięto.

Świadek podkreślił, że mógł patrzeć na światła bez bólu i dyskomfortu oczu i że od czasu obserwacji nie miał żadnych problemów zdrowotnych. Agenci dodali od siebie rzadki w tych aktach element - własny pomiar:

„[Notatka agenta: na podstawie miejsca, w którym stał świadek, obiekty znajdowały się około 30 jardów dalej i 20-30 stóp nad ziemią].”
- FD-302-71, s. 1

Dalej oba protokoły znów mówią jednym głosem: obiekty przesunęły się w lewo, minęły drzewo odległe o około 36 jardów, przeszły za dom sąsiada i kolejne drzewo około 75 jardów dalej - i wtedy jeden orb wszedł w drugi, po czym oba gwałtownie zniknęły. Do tego protokołu agenci dołączyli fotografie wykonane za zgodą gospodarzy.

Echa: białe orby i wspomnienie z 1987 roku

Oba protokoły niezależnie odnotowują ciąg dalszy. Kilka tygodni po zdarzeniu świadkowie widzieli kilka białych orbów przelatujących nad domem z zachodu na wschód - znacznie wyżej niż wcześniejsze czerwone kule, wielkości dziesięciocentówki trzymanej na wyciągnięcie ręki.

Drugi świadek dorzucił też wątek sprzed niemal czterdziestu lat. W 1987 roku, nocą, w pobliżu linii energetycznych widział czerwone światło wirujące wokół własnej osi - porównał je do przedniego pasa świetlnego KITT-a, samochodu z serialu „Knight Rider”. Obiekt miał zawisnąć, a potem wylądować przy stacji energetycznej. Od tamtej pory, jak zeznał, temat UAP (Unidentified Anomalous Phenomena - niezidentyfikowanych zjawisk anomalnych) nigdy nie przestał go interesować.

Strona 2 protokołu FD-302-71 - porównanie do KITT-a z „Knight Ridera”, lądowanie przy stacji energetycznej w 1987 roku i adnotacja o zdjęciach wykonanych przez agentów.

Co to znaczy?

Ta sprawa to podręcznikowy przykład tego, jak wygląda świeże, surowe dochodzenie w sprawie UAP - zanim ktokolwiek dorobi do niego teorię. FBI potraktowało zgłoszenie poważnie: dwa osobne przesłuchania, wizja lokalna, pomiar odległości, fotografie terenu i zabezpieczone nagranie. Jednocześnie, zgodnie ze standardową formułą na każdym FD-302, dokument „nie zawiera ani rekomendacji, ani wniosków FBI” - i rzeczywiście nie ma w nim śladu jakiejkolwiek oceny.

Rozbieżność kolorów - czerwień u jednego, żółć u drugiego świadka - przy zgodności co do liczby obiektów, ich ruchu, bezgłośności i finałowego połączenia, to klasyka psychologii zeznań: relacje niezależne różnią się w detalach percepcyjnych, a pokrywają w strukturze zdarzenia. Sprawa pokazuje też, że zgłoszenia o UAP wciąż trafiają na biurka agentów FBI - równolegle do AARO (All-domain Anomaly Resolution Office), pentagońskiego biura ds. anomalii.

Redakcje

Zaczernienia są rozległe i typowe dla ochrony prywatności: nazwiska i adres świadków, e-mail, cała ścieżka edukacyjno-zawodowa pierwszego świadka, nazwiska agentów, numery spraw, dokładne daty przesłuchań i obserwacji oraz lokalizacja zdarzenia z 1987 roku. Treść merytoryczna obserwacji pozostała jednak praktycznie nietknięta.

Co pozostaje niejasne

Po pierwsze: dokładna data i miejsce zdarzenia. Wiemy tylko tyle, ile zdradza metadana nagrania (lipiec 2025) i fraza „północno-wschodnie USA”. Po drugie: FBI nie ujawniło żadnej analizy załączonego wideo ani fotografii - nie wiemy, czy ktokolwiek badał je pod kątem dronów, lampionów, odbić czy manipulacji. Po trzecie: protokoły nie mówią, czy późniejszy przelot białych orbów zgłoszono i zbadano osobno, ani czy w okolicy istniały dane radarowe lub inne zgłoszenia z tej samej nocy. Po czwarte: nie wiadomo, dlaczego sprawą zajęło się FBI i czy przekazano ją do AARO. Akta kończą się na zeznaniach dwóch osób i nagraniu odlatujących świateł.