Guam, sylwester 1956: myśliwiec nie dogonił migającego światła

Czym jest ten dokument?

Czterostronicowy AIIR (Air Intelligence Information Report) numer IR-7-57, z biura łącznikowego wywiadu technicznego ATILO (Air Technical Intelligence Liaison Office) przy dowództwie FEAF (Far East Air Forces). Kraj wpisano jako Japonię, bo tam było dowództwo, ale obszarem zgłoszenia jest Guam na Marianach. Opracował kapitan Alan G. Pound. Podstawa: AFR 200-2 (Air Force Regulation 200-2) o zgłaszaniu niezidentyfikowanych obiektów latających, z 12 sierpnia 1954. Zdarzenie: 31 grudnia 1956, czwarty rok Projektu Blue Book.

Dziesięć minut nad Guam

Strona 1 – streszczenie raportu ze zdaniem o balonie na końcu.

O 16:10 w czasie Zulu pilot nocnego myśliwca przechwytującego F-86D, krążący w kręgu oczekiwania nad radiolatarnią Guam, zobaczył migające białe światło. Maszyna: numer 52-9995, 26 000 stóp nad poziomem morza, 200 węzłów, baza Andersen AFB. Obiekt nadleciał z zachodu i przeszedł pod samolotem. Pilot wziął go za bombowiec B-47 i zszedł ku niemu. Obiekt zakręcił razem z myśliwcem.

„Pilot zaczął nabierać podejrzeń wobec obiektu, gdy nie był w stanie się do niego zbliżyć.”

Innych myśliwców nie było w powietrzu, a maszyny z okolicy nie zakręcałyby ciśniej niż F-86D. Obiekt przeszedł między przechwytującym a miastem Agana i nie pokazał żadnej sylwetki, potem wzniósł się do około 30 000 stóp i zaczął krążyć wokół myśliwca. Dopalanie nie pomogło. Całość trwała około dziesięciu minut.

Depesza w dwunastu częściach

Strona 2 – przedruk depeszy 7th Air Force w punktach z AFR 200-2.

Obiekt opisano hasłowo: okrągły, rozmiar pozorny jak dziesięciocentówka, biały, jeden, bez śladu, dymu i dźwięku, budowa nierozpoznawalna, światło migające w rytmie czterech sekund świecenia i krótkiej przerwy. Obserwacja wzrokowa z powietrza, bez radaru. Innego ruchu nie znano, co potwierdziło sprawdzenie lotnisk i stacji kontroli. Świadek jest jeden: Ted Brunson, porucznik z 41st Fighter-Interceptor Squadron, pilot dyżurny, oceniony jako bardzo wiarygodny. Oficer wywiadu dywizjonu Charles E. Heidenreich wpisał w rubryce uwag: przekazane bez komentarza.

Balon, który się nie zgadza

Strona 3 – dane świadka i szkic okolicy.

7th Air Force sprawdziło, czy tej nocy nie wypuszczono oświetlonego balonu. Odpowiedź: balon U.S. Weather Bureau startował o 14:32 Zulu i o 15:00 był śledzony ostatni raz na 20 000 stóp, czyli zniknął z oczu godzinę i dziesięć minut przed zdarzeniem. Raport nie liczy prędkości wznoszenia balonu ani nie podaje, na jakiej wysokości powinien się wtedy znajdować. Dopytany pilot powtórzył, że to nie był balon: obiekt manewrował razem z F-86D i przyspieszył, mijając jego samolot.

„Gdyby balon uległ awarii i wyrównał lot albo zaczął opadać, mogłoby to wyjaśnić zgłoszony obiekt.”

Co to znaczy?

Widać tu całą procedurę: zgłoszenie pilota, formularz oficera dywizjonu, depeszę dowództwa, sprawdzenie wersji alternatywnej i wniosek, który sprawy nie domyka. Oficer nie napisał, że to był balon, tylko że balon mógłby to wyjaśnić, gdyby uległ awarii.

Czego dokument nie rozstrzyga

Nie wiadomo, czy balon uległ awarii, bo po 15:00 nikt go nie widział, ani co migało. Dokument ma też wewnętrzną rozbieżność wysokości: w opisie przebiegu pilot leci na 20 000 stóp, a w rubryce z danymi maszyny wpisano 26 000. Zostaje jeden wiarygodny pilot, dziesięć minut spotkania i hipoteza, której sam autor nie uznał za domkniętą.