Przybycie nowych Opiekunów

Witam, dziękuję.

Podczas gdy stałem jeszcze w kolejce powiedziano mi, że były to przygotowania do ceremonii powitalnej Nowych Opiekunów oraz, że dostąpiłem honoru gdyż otrzymałem pozwolenie na uczestnictwo w niej. Powiedziałem Aree i jej siostrze, że jest to dla mnie ZASZCZYT i jestem im bardzo wdzięczny za to. Były bardzo podekscytowane i figlarne. Chcę tutaj powiedzieć, że były bardzo rozbawione.

Nastąpiło to zaraz po tym jak zaobserwowałem krążące wokoło niewielkie, szklane kielichy, które wyglądały niemalże jak nieco krótsze szampanówki. Były one rozdawane i powiedziano mi, że wypełnione są nektarem Isis, który zaoferowano mi już poprzednio i którego spożycia odmówiłem. Każdy miał w ręce kielich i ja też i trzymaliśmy go tak jak szampanówki na imprezie. [Corey pokazuje, że trzyma kieliszek nisko, blisko ciała.] Spojrzałem wokoło i zauważyłem, że Aree obserwuje mnie z rozbawieniem gdyż nie miałem pojęcia, co się działo. Trzymała szklanicę przy twarzy, po czym odsunęła ją nieznacznie [Corey unosi kieliszek wyżej, przed siebie] i przesunęła nad nią ręką [Corey przesuwa otwartą dłoń nad kieliszkiem], poruszając ustami jakby wymawiała pewną modlitwę. Następnie uniosła ją i wzięła głęboki wdech aromatu [Corey wciąga zapach nektaru], a potem wypiła napój.

Pierwszym razem gdy mi zaproponowano nie miałem zamiaru akceptować drinka od nieznajomej. Wcale jej wtedy nie znałem.

Tym razem już jej ufałem. Zrobiłem to co ona i starałem się powtórzyć tę czynność najlepiej jak tylko potrafię. Wypowiedziałem słowa do Jednego Nieskończonego Stwórcy improwizując nieco po czym wypiłem nektar. Natychmiastowo poczułem jak od ust poprzez gardło rozchodzi się do mojego ciała energia. Było to uczucie ciepła, od którego wpadłem w euforię.

Nie, było to ciepło i energia, która rozeszła się po całym moim ciele.

Było to bardzo unikatowe doświadczenie. Spojrzałem wokoło i widziałem, że energia każdego zmieniała się w miarę jak spożywali ten napój. Ludzie stawali się bardziej otwarci i nie utrzymywali swojej postawy jak poprzednio. Wiesz, o co mi chodzi, niektóre grupy uważały, że muszą trzymać fason przy innych grupach. Teraz każdy się zrelaksował, a ja poczułem połączenie z Grupą Anshar na poziomie, którego nigdy wcześniej nie doświadczyłem, nawet podczas korzystania z ich krzeseł.

Dokładnie tak było.

Po tym jak go wypiłem to wydawało się, że trwało to tylko moment.

Następnie Aree, jej siostra oraz kilku innych chwyciło mnie i podążyliśmy w kierunku drzwi. Wyszliśmy do tego ogromnego pomieszczenia z kopułą gdzie pojawiłem się tam po raz pierwszy jak i podczas każdych następnych odwiedzin. Podobnie jak za każdym razem przy każdych drzwiach stało 2 strażników. Przeszliśmy z powrotem na obszar jaskini gdzie wcześniej znajdowało się miasto Anshar. Znajdował się tam obecnie ogromny latający spodek o klasycznym wyglądzie, mający 120 stóp średnicy, który zaparkowany był nieco w oddali, z opuszczoną rampą. Można tam było dostrzec krzątających się ludzi. Gdy podeszliśmy bliżej dostrzegłem część grupy Omega z Wnętrza Ziemi, tych, którzy mieli ciemne włosy i wyglądali jak wojskowi rasy kaukaskiej. Nosili niebieskie, jednoczęściowe kombinezony z umieszczonymi na nich dużymi złotymi gwiazdami, takimi jak gwiazda, którą widziałem na stole na konferencji z Anshar. Było to podobne do symbolu Wenus i nosili je po lewej stronie klatki piersiowej.

Nadzorowali wszystkich ludzi udających się na statek kosmiczny. Usiedliśmy tam na komfortowych siedzeniach i czekaliśmy aż wszyscy wejdą na pokład a następnie odlecieliśmy.

Aree i jej siostra siadły po obydwu moich stronach i potwierdziły, że lecimy na tę samą stację kosmiczną, którą odwiedzałem już wcześniej gdzie spotkałem Rasę Strażników. Nazywali to Radą Saturna.

Spotkałem ich na Wenus, ale jeśli pamiętasz to później udałem się na Saturna gdzie była ta sama anomalia czasoprzestrzenna taka jak na orbicie Jowisza.

Gdy weszliśmy do środka była to identyczna stacja kosmiczna.

Nie mógłbyś tak naprawdę poczuć momentu dokowania.

Nie było żadnego „pssssss” [Corey wypuszcza powietrze] ani niczego takiego.

Było to po prostu tak, że ludzie nagle zaczęli opuszczać pokład pojazdu.

Przeszliśmy przez stację dokującą. Drzwi są ogromne, bo mają służyć istotom o wysokości mniej więcej 18 stóp.

Takiego samego wymiaru były również i korytarze na stacji kosmicznej. Ta cienka, długa część stacji prowadząca do tej okrągłej miała również bardzo wysoko podwieszane sufity. Doprowadzono nas do głównego obszaru tam gdzie miało się odbyć spotkanie.

Tylko niektórych z nich.

Nie, gdyż po pierwsze byłem pod wpływem eliksiru i odczuwałem euforię.

Po drugie, działanie eliksiru słabło, minęło dość szybko. Miałem przy sobie członków Grupy Anshar, którzy byli bardzo podekscytowani. Wewnątrz tego latającego spodka znajdowało się około 40 reprezentantów.

Wszyscy weszliśmy do pomieszczenia konferencyjnego i podeszliśmy do obszaru ustawionego w półokrąg i czekaliśmy, co wydarzy się następnie.

Dokładnie tak samo poza tym, że nie było tam krzeseł. Było ono zupełnie puste.

Zacząłem iść przez salę, by przywitać się z Micą. Gdy byłem w połowie drogi w pomieszczeniu pojawili się Teir-Eir i Złociste Istoty Trójkątnogłowe. Pojawił się nie tylko Teir-Eir, ale też 2 inni Niebiescy Awianie, którzy jednak nie stali obok niego.

Zgadza się.

Tak. Bardzo wiele razy w historii Ziemi uchodźcy (z innych planet) zostawali tutaj dostarczani po to, by tutaj żyć. Bardzo często żyli tutaj przez bardzo wiele pokoleń. Byli to Majowie. Jednakże Olmekowie byli tutaj przyprowadzani wtedy gdy w ich rodzinnym układzie słonecznym miały miejsce jakieś poważniejsze wydarzenia po to, by przeczekać to wszystko. Potem zabrano ich z powrotem.

Nie wiem dokładnie, co to było. Mogły to być wojny lub inne dziwne rzeczy związane z (cyklami) ich układu słonecznego.

Mogły to być kataklizmy.

Mogło odbywać się to tak samo jak w przypadku Indian Północnoamerykańskich, którzy mają opowieści o tym, że w czasie kataklizmów zabierano ich pod ziemię. Być może byli przemieszczani przez portale kosmiczne na inne planety i tam byli uchodźcami.

Nie.

Było ich tysiące. Ich liczebność wzrosła z tysięcy do kilkudziesięciu tysięcy w miarę jak tutaj żyli. Następnie wywieziono ich stąd i dostarczono do ich rodzinnego układu planetarnego, który znajduje się pośród najbliższych nam gwiazd w naszej lokalnej gromadzie 52 gwiazd. Być może jest to nawet najbliższa nam gwiazda. Ich planeta jest głównie oceaniczna z wieloma porozrzucanymi wysepkami oraz jednym głównym kontynentem.

No wiesz, powiedziano mi, że miało to miejsce jakieś 3 pokolenia temu a ich żywotność wynosi jakieś 300 lat.

Tak.

Zatrzymałem się, spojrzałem na Teir-Eir, który wskazał w tym momencie na grupę gdzie stał Mica i zasygnalizował mi, bym ich policzył. Zrobiłem to i naliczyłem 52 osoby.

Nie, wszyscy byli ludźmi należącymi do różnych ras i większość z nich nie była rasy kaukaskiej. W zależności od grupy ich skóra miała różny odcień oliwki, brązu czy takiej jakby opalenizny. Byli to jednak reprezentanci każdego z 52 układów gwiezdnych. Są oni w rzeczywistości naszymi kosmicznymi kuzynami i są to ludzie tylko należący do innych ras.

Na poprzednim spotkaniu powiedziano mi, że wszyscy ci reprezentanci będą obecnie zasiadali w Radzie Super Federacji …

… i razem z nami będą zajmowali pewne pozycje.

Wszystkie 22 programy genetyczne nie będą już pozostawały pod nadzorem tamtej Super Federacji. Przekazano nam klucze do zarządzania naszą własną genetyką oraz rozwojem duchowym.

Tak, i najwidoczniej tak się dzieje. Na linii czasowej Grupy Anshar opowiedziano mi nieco o tym, przez co przechodzi ludzkość, czyli o procesie, który następuje, gdy ludzie dowiadują się o istnieniu tych 22 programów genetycznych. Buntują się przeciwko nim. Następnie przesadnie je przyjmują i zaczynają hakować własne DNA. Sprawy wymykają się wtedy spod kontroli do tego stopnia, że wszyscy zaczynamy rozwijać się w bardziej czystą formę. Wiem, że dla wielu ludzi może to zabrzmieć rasistowsko ale najwidoczniej przechodzimy przez niezwykle trudny okres naszego rozwoju. Po tym jak ich policzyłem to zasygnalizowano mi, że powinienem stanąć wraz z nimi. Stanąłem więc w grupie 52 istot, które właśnie policzyłem.

Gdy tam stałem, Mica zaczął bardzo szybko przedstawiać mnie ludziom, którzy stali najbliżej niego, jednak nie mieliśmy zbyt wiele czasu.

Tak, zgadza się. Każda z tych istot jest reprezentantem jednej z gwiazd.

Zdążył on przedstawić mnie tylko kilku z nich, stojącym w jego pobliżu i dodał, że każda osoba obecna tutaj była wybrana osobiście przez Opiekunów. Każda z obecnych tam grup miała kontakt z Niebieskimi Awianami lub z Istotą Trójkątnogłową i przeszła w swoim układzie planetarnym przez podobne rzeczy co ja.

Tak. Była to bardzo doniosła chwila związana z ogromną ekscytacją. Gdy rozmawiałem z Micą, zauważyłem, że zaczęła się procesja. Poszczególne grupy Anshar zaczęły podchodzić do Teir-Eira i Istoty Złocistej i kłaniały się im, a następnie następowała pewna komunikacja, po czym odchodziły. Ustawiały się do nich w kolejce.

Pojawili się Strażnicy a ja poczułem się dziwnie. Odnosiłem wrażenie, że była to projekcja pochodząca z innej gęstości (świadomości) lub wymiaru, którą manifestowali w naszej rzeczywistości.

Tak. Byli oni w pewnym sensie opiekunami pozostałości technologicznych z tamtych czasów.

Tak jak wspomniałem wcześniej byli oni projekcją z innych krain. Natychmiastowo zaczęli kontaktować się z Opiekunami i wtedy nastąpiła kawalkada dziwnych języków światła, które zaczęły strzelać a następnie znikać podobnie jak rozbłyski. Zaczęło się wolno, potem przyśpieszyło a następnie wszystko ustało.

Były to wszystkie kolory tęczy.

Definitywnie były to wszystkie kolory tęczy.

Byłem zdumiony tak jak każdy tam obecny. Pomimo tego, że nie wiedzieliśmy, co się działo, było to częścią metody komunikowania się z Opiekunami.

Po zakończonym spotkaniu każdy zaczął podsuwać się bliżej do tego okręgu w którego środku stali Opiekunowie. Wszyscy weszliśmy tam i Teir-Eir zasygnalizował, że ponownie będzie przeze mnie przemawiał.

Jak zwykle kazał mi ich przywitać słowami: „W imię Światła i Miłości Jedynego Nieskończonego Stwórcy”. Zaczęli przeze mnie zwracać się do każdego obecnego i oświadczyli, że nowi Opiekunowie przybywają, a nasz Układ Słoneczny przeszedł przez transformację do tego stopnia, że Niebieskie Sfery nie są już więcej potrzebne i dlatego też zaczęły zanikać z naszej rzeczywistości. To samo stało się z Zewnętrzną Barierą wzniesioną wokół Układu Słonecznego. Po prostu rozpłynęła się ona i już jej nie ma.

Opiekunowie oświadczyli nam, że gdyby nie Galaktyczna Federacja, która wydawała się czymś całkiem innym, i jej blokada wokół Układu Słonecznego, to po upadku bariery Reptylianie oraz inne (negatywne) grupy uciekłyby swoimi statkami.

Istotami.

Ich zadaniem nie było powstrzymanie Wielkiego Rozbłysku Słonecznego. To co tutaj robiły prowadzi do niego, czyli coraz więcej energii napływa z kosmosu i zaczyna docierać do naszego Słońca. Sfery te buforowały te napływające energie jak wielkie urządzenia rezonansowe. Teraz gdy ich nie ma to z pełną siłą docierają do nas fale energii kosmicznych. Z tego, co mi powiedziano, spodziewane jest, że nasze Słońce przejdzie przez serię rozbłysków, gdy za 10–11 lat wyjdzie z minimum aktywności słonecznej. To właśnie wtedy spodziewa się, że nastąpią te główne rozbłyski.

Mniej więcej w tym czasie.

Wydaje mi się, że doszło tutaj do nieporozumienia, gdyż lata 2023–24 są podawane jako bardzo prawdopodobne ramy czasowe na wystąpienie Ujawnienia informacji.

Jest to zdarzenie związane z Pełnym Ujawnieniem i z Wydarzeniem. Wydarzenie to koncentruje się na wystąpieniu Wielkiego Rozbłysku Słonecznego, ale nie jest to sam Rozbłysk Słoneczny. Będą rozbłyski prowadzące do apogeum tego wydarzenia.

Tak.

Już się zaczęły.

Mówi się, że będzie to wiele różnych rozbłysków, które będą wzmagały się doprowadzając do tego wielkiego wydarzenia.

Powiedziano mi, że już się zaczęły …

… ale na nieco mniejszą skalę. Obecnie nasilają się.

Wszystko zależy od nas. Planowane jest powolne uwalnianie informacji ale każdy plan korygowany jest na polu bitwy. Kto wie, co może się wydarzyć w tym czasie? Być może dojdzie do szybkiego uwolnienia pewnej części informacji a następnie przez jakiś czas nie nastąpi nic. Kto wie, jak to się potoczy?

Zgadza się.

Tak. Definitywnie przekierowaliśmy się na jedną z pozytywnych linii czasowych, jednak to, czy będzie to linia najbardziej optymalna, czy tylko trochę bardziej pozytywna od tej, która by nas czekała, zależy od nas.

Jednak ogólnie jest to prawdą. Sprawy tak bardzo zmieniły się na naszej linii czasowej, że nie ma mowy o tym, by Reptylianie otwarcie rządzili naszą planetą.

No cóż, powiedziano mi, że jedyną możliwością ucieczki stąd – ze względu na nałożoną blokadę – jest ta prowadząca przez Portale Sieci Kosmicznych. Jednak ostatnio powiedziałem również, że droga ta jest bardzo uważnie monitorowana aż do najwyższego poziomu. Nie ma miejsca, do którego mógłbyś uciec w którym nie można by cię było namierzyć. Powiedziano mi, że ktokolwiek zdołał stąd uciec podczas tego okresu czasu będzie uciekinierem do końca swojego życia.

Blokada nałożona przez Galaktyczną Federację.

Zgadza się.

Nie. Nie ma takiej możliwości z tą blokadą w toku.

Mnie również tego nie wyjaśniono. To bardzo wysoko rozwinięte Istoty, które utrzymują wojskową blokadę wokół naszego Układu Słonecznego. Tylko wyobrażam sobie, że są tam porozmieszczane stacje oraz statki kosmiczne zapobiegające wypływaniu i napływaniu nowych przybyszów z i do Układu Słonecznego.

No cóż, powiedziano mi, że byliśmy świadkami, przekaźnikami każdej z naszych zbiorowych świadomości, że każda z naszych grup była zbiorową świadomością w swoim układzie planetarnym, tak jak tutaj na Ziemi. Informacje, których byłem świadkiem, były odbierane w imieniu naszej kolektywnej świadomości (rezydującej) tutaj w Układzie Słonecznym. Oświadczono mi, że wszyscy 52 reprezentanci, czyli 53 włączając w to i mnie, byli inkarnacją z Galaktycznej Federacji.

Galaktyczna Federacja wysłała kilka fal swoich ludzi do poszczególnych układów gwiezdnych w celu zapoczątkowania asysty. Powiedziano nam również, że na każdej z tych planet na których służymy znajdują się setki tysięcy Kosmicznych Wędrowców inkarnujących się tam z naszej wspólnej grupy dusz. Nie jestem tutaj jedynym inkarnowanym na tej planecie, niezależnie od tego, z jakiej grupy należącej do Galaktycznej Federacji pochodzę. Istnieją setki tysięcy ludzi takich jak ja, czyli nie jestem wcale wyjątkowy. Jestem po prostu jednym z wielu.

Nic w sensie fizycznym ale odbywa się to na poziomie energetycznym i świadomości.

Wszystko na tym polega. W trakcie tych rozmów, gdy różne grupy … po tym, jak spotkały się ze Strażnikami, a Strażnicy z Opiekunami, kazano mi powiedzieć wszystkim, żeby przygotowali się na przybycie nowych Opiekunów. Nagle znikąd zdarzyło się coś co już widziałem i odczułem poprzednio, jednak tym razem było to nieco inaczej – nagły błysk światła. Jednak błysk ten pulsował w pewien sposób, tak: łuuu, łuuu, ŁUUU, łuuu. Był to jasny, biało-niebieski błysk.

Czułem wtedy jak każda molekuła w moim ciele, dosłownie wszystko, każda najmniejsza cząstka zaczęła wibrować. Po prostu zhhhhh … Miałem wrażenie, że wibracje te wyrzucą mnie z mojego ciała fizycznego. Wtedy 2 nowych Opiekunów stanęło niemalże naprzeciw Teir-Eira i Złocistej Istoty Trójkątnogłowej. Pomieszczenie wypełniło się tysiącami niebieskich kul świetlnych. Chcę tutaj powiedzieć, że widok był NIESAMOWITY.

Niestety, na razie powiedziano mi, że nie wolno mi opisywać nowych Opiekunów ani mówić o nich szczegółowo.

Teir-Eir zwrócił się przeze mnie do wszystkich zgromadzonych i kazał mi oznajmić fakt, że zarówno Niebiescy Awianie jak i Istoty Złociste zaczną zanikać z naszej rzeczywistości i nie będą nam się już ukazywać w fizycznej formie; Niebiescy Awianie będą się ukazywać tym z nas, którzy byli częścią ich grupy dusz i wykonywali pewne misje, i prowadzić nas w stanie snu. Powiedzieli nam, że teraz jeszcze intensywniej będą nas nauczali, byśmy jeszcze bardziej zaangażowali się w pracę podczas snu. Najwidoczniej wszyscy my z 53 świadków byliśmy zaangażowani w bardzo intensywne prace w czasie snu i pomagaliśmy ludziom w warunkach przypominających klasy szkolne, na naszej planecie. Wszystko to nasili się jeszcze bardziej i zacznie do nas powracać pamięć dotycząca tych wydarzeń, które wymazywane są przez nasze Wyższe Ja.

Tak.

Tak. Dokładnie powiedzieli, że wracają do swojego królestwa.

Dokładnie tak. Teir-Eir powiedział mi, że ludzkość przejdzie przez Wielkie Wybudzanie i jesteśmy u progu naszego własnego renesansu świadomości. To właśnie przez to zaraz przejdziemy. Oznajmiono nam, że nowi Opiekunowie są tutaj po to, by asystować nam w aklimatyzowaniu się podczas stawania się zarządcami naszego własnego przeznaczenia oraz, by przygotować nas do wspólnej pracy nie tylko z reprezentantami pochodzącymi z 52 lokalnych układów gwiezdnych ale także z członkami Super Federacji, której pozwolono pozostać tutaj, by pomagała zarządzać wszystkim.

Nie. W powietrzu panowała atmosfera ekscytacji z powodu nowoprzybyłych. Spotkanie zakończyło się tak: Teir-Eir kazał mi zakomunikować wszystkim to samo, co na spotkaniu Super Federacji. Zakończył słowami: „W służbie Wszystkim, w służbie Jedynemu”. Następnie bardzo wolno rozpłynęli się w powietrzu. Po tym jak zniknął Teir-Eir uzyskaliśmy od nowych Opiekunów … tego tak naprawdę nie mogę powiedzieć, ale jedyne, co nam zakomunikowali, to były podstawowe zasady kosmiczne dotyczące współpracy wszystkich grup.

Tak i obejmuje to również Super Federację, do której się przyłączyli. Były to reguły tak naprawdę formujące nową Super Federację. Po tym jak oznajmili nam te zasady, nie mówiąc „do widzenia” po prostu zniknęli.

Tych informacji też nie mogę ujawnić. Wszystkie informacje uzyskane od nowych Opiekunów mają być utrzymywane w tajemnicy.

Po tym jak zniknęli nowi Opiekunowie to wszystkich reprezentantów z 52 lokalnych gwiazd, czyli świadków, zaczęły odbierać Niebieskie Sfery.

W tym momencie zobaczyłem Aree, która pośpiesznie szła do mnie i ja również zacząłem poruszać się w jej kierunku. Była bardzo podekscytowana, uścisnęła mnie mocno oraz otworzyła tę brązową torbę, gdzie trzymała moje ubrania. Wyciągnąłem je, a ona wskazała miejsce, gdzie mogę je zmienić.

Nie.

Ha, ha, ha. Zmieniłem je i jak tylko się przebrałem, przyleciała Niebieska Sfera i zabrała mnie z powrotem do domu. Gdy tam się dostałem to był ten sam dzień tylko, że 10 minut później.

Doświadczyłem całych dni spakowanych w 10-minutowy odcinek czasu.