Przepowiednie Zuni i Hopi z Cliffordem Mahootym

Cieszę się, że tu jestem.

Wydaje mi się, że najpierw dowiedziałem się o kryształach. Były one używane zarówno jako nadajniki i odbiorniki. Można je zawrzeć w kategorii urządzeń nadawczo-odbiorczych.

Wykorzystywali je do komunikacji z innymi grupami. Włączając w to te święte grupy na całej planecie, a także w innych miejscach. Sporo artefaktów przechowywanych i ochranianych przez lata jest teraz w rękach osób, które nie mają pojęcia czym są.

Występują w różnych formach. Niektóre z nich są naturalne, tak jak na przykład kwarc, mają też mniej więcej ten sam rozmiar. Inne zaś to okrągłe, kryształowe kule, w które się patrzy, zwłaszcza w innych społecznościach i innych grupach na całym świecie. Zbadałem to także pod względem tego, czego obecnie używa się w komputerach. Technologia komputerowa również działa w oparciu o kryształy, głównie do przechowywania danych. Wykorzystuje się je jako magazyn informacji, który może być nieskończony. Oczywiście, kryształy te łączą się z innymi, być może pozaziemskimi lub wewnętrznymi systemami. Mogą przekazywać komunikaty i prawdopodobnie podglądać za ich pośrednictwem. Ta technologia istnieje mniej więcej od początku istnienia kultury Indian.

Tak.

Mhm.

Myślę, że kryształy pochodzą z różnych wymiarów, nie tylko z tych, których jesteśmy świadomi. Wykraczają również poza inne obszary, strefy wymiarowe, a może nawet do systemu międzywymiarowego, o którym tak naprawdę nie mam pojęcia. Myślę jednak, że w większości przypadków wiadomości są odbierane natychmiast. Pośród prymitywnych plemion były stosowane do uzdrawiania. Są również wykorzystywane przez inne grupy do łączenia się ze światem wewnętrznym, zewnętrznym, a nawet na powierzchni do przekazywania potrzebnej w danej chwili informacji. Zazwyczaj odbywa się to bez użycia języka. To po prostu, jak sądzę, w pewien sposób przekazuje się w innej strefie…

…do komunikacji. Procesy myślowe.

Wiele przedmiotów zostało przekazanych i przetrwało przez tysiące lat. Niestety większość z nich została wykradziona przez wczesnych odkrywców takich jak Smithsonian. Jest sporo zapisów. Widziałem je nawet w latach 60., na temat rzeczy, które zabierali od Zuni podczas różnych wypraw, począwszy od roku 1880. Wykopali nawet jakieś autentyczne starożytne ruiny, które istniały jeszcze podczas inwazji hiszpańskiej. Te wszystkie artefakty były przechowywane w Smithsonian Museum. Pojechaliśmy tam później, żeby zaapelować o ich zwrot, lecz powiedziano nam, że się ich pozbyli i nie da się już ich odnaleźć. Widziałem je jeszcze w 1966 roku, różne maski, akcesoria do celów religijnych i leczniczych, wszystko to odebrano plemionom. Sporo rzeczy znajdowało się także w innych muzeach w całym kraju, takich jak Hyde Museum w Nowym Jorku. Po przyjęciu ustawy o repatriacji Indian oraz o ochronie cmentarzy, część z nich zwrócono Indianom, ale nie wiemy dokładnie jak przebiegała ta restytucja.

Nie tylko używali tarcz, ale także innych statków. Wykorzystywano je do transportu w dawnych czasach.

To statek, ale wygląda jak tarcza, stąd „latające tarcze”.

Mówi się także o latających tykwach, które są okrągłymi statkami.

Tak je określono. Bowiem w tamtym czasie, do czego innego mogliby się odnieść przy nazewnictwie?

Używali nazw tego, co już znali. Tarcza, w tym przypadku, byłaby czymś, czym można się bronić… przed… Większość plemion indiańskich nosiła tarcze w czasach wojny. To logiczne odniesienie, jakie mogli poczynić. Jeśli wygląda trochę jak tarcza i lata, to jedyna nazwa jakiej mogli użyć – latająca tarcza.

Znam je tylko z informacji, które mi przekazano. Na przykład raz pewien Hopi opowiedział mi o… ludziach mrówkach, którzy są Hopi dobrze znani. Słyszałem o zmumifikowanych istotach, takich jak ta, którą wydobyto z kanionu Chaco, z ust tej samej osoby, znajdowała się w pniu, który zabrali z Chaco do Hopi.

Na pierwszy rzut oka widać, że to zmumifikowana postać. Ponadto jest czymś pokryta, w wyglądzie przypomina kawałek błyszczącego mahoniu lub jego korzenia, takiego wypolerowanego. Od razu zorientowałem się, że było to coś, co kiedyś żyło. Była mniej więcej taka. [Clifford rozkłada ręce na około 30 cali]

Tak.

Była na niej jakaś żywica albo inny preparat.

Dokładnie.

Ja widzę to tak, że nauczono ich. Istoty pozaziemskie wskazały jak te rzeczy konserwować. Wszyscy byliśmy przez nich nauczani.

Posiadała mnóstwo niezwykłych cech. Wcale nie wyglądała jak człowiek.

Tak. Wyglądała jak… Moją pierwszą reakcją było przypuszczenie, że to istota z kosmosu, ponieważ widziałem wiele ich zdjęć. Oceniając te informacje, które studiowałem przez lata, doszedłem do wniosku, że to musi być obcy, jakaś istota nie z tej planety lub coś innego gatunku niż ludzie i zwykłe zwierzęta… centaur…

Jasne.

Nie, wtedy nie wdawałem się w szczegóły, bo wspomniany człowiek pokazał mi ją tylko i powiedział: „Zajmiemy się nią następnym razem”. Szanowałem go, więc powiedziałem: „Dobrze, dobrze”.

Sam nawet zaproponował, żeby ktoś obejrzał te rzeczy, bo jest ostatnią taką osobą na First Mesa. I chce, żeby wiedziano: „Mam te informacje”. Zapytał mnie: „Co mam robić?”. A ja na to: „Myślę, że powinniśmy to udokumentować”. I jedna z nich przechodzi analizę naukową, ponieważ jest to zbyt ważne, aby to po prostu odpuścić.

Cóż, ma organy, z których także składają się ludzie: oczy, nogi, ręce.

Proporcje są inne. To mógł być jeden z mniejszych gatunków… ponieważ jest ich wiele. W naszych naukach wyróżniamy też rozmiary, u ludzi mrówek występuje ta cecha różnych wielkości, w świecie owadów to normalne. Tak więc może to być osobnik z tego samego gatunku, ale innego typu.

Tak.

Ma całą jej historię.

Posiada także szczegółowe informacje o tym, w jaki sposób ją wydobyto, kiedy to się stało, daty i tak dalej. Jest w tym bardzo dokładny. Pan Malava, bo tak brzmi jego imię w języku Hopi, ma wiele informacji. Jest jakby ostatnim z kapłaństwa Hopi z First Mesa. Wszyscy są różni. Ale stał się jakby rzecznikiem tego, co otrzymywali przez wieki od przodków i grupy, od której uzyskał nauki. Uważa, że nadszedł czas, aby zapoznać z tym opinię publiczną, przede wszystkim z dwóch powodów. Pierwszym jest to, że chce sprostować dotychczasowe materiały zebrane przez innych badaczy, którzy opowiadali całe mnóstwo mistyfikacji na temat Hopi i zbudować jasny, klarowny obraz. Drugim powodem jest ciągłość informacji dla przyszłych pokoleń. Nawet jeśli wygląda na to, że znajdujemy się na końcu czwartego świata, chce przekazać informacje następnym pokoleniom, aby mogły poznać historię ludu Hopi. Posiada niebywałą ilość wiedzy, nie tylko o zmumifikowanych istotach, o których mówił, czy o latającej tarczy, ale także o asteroidach, o tym, co się stało w przeszłości i co może się wydarzyć w przyszłości. Znajduje się na etapie swojego życia, w którym chce przekazać to opinii publicznej. I nikt… Próbował namówić kogoś z klasy kapłaństwa do przejęcia swojej działalności i funkcji, nie pozyskał nikogo do pracy z nim, nie zostawi swojego następcy i kontynuatora. Więc chce to utrwalić i przekazać dalej, wszystko. Począwszy od tych prostych opowieści, a skończywszy na bardziej skomplikowanych sprawach, o których teraz rozmawiamy.

Cóż, pierwsze trzy zostały zniszczone przez naturę, żywioły takie jak ziemia, wiatr, ogień, trzęsienia ziemi. W ostatnim doszło oczywiście do powodzi. Dlatego my, jako ludzie Pueblo, przeżyliśmy w Wielkim Kanionie i staliśmy się czymś w rodzaju podopiecznych różnych ludów insektoidalnych. Tak głosi nasza historia. To nie zostało wymyślone. To nie było tak, że ktoś skądś przyszedł i dał nam te informacje. To część naszej historii i nasz system.

Tak, jak to opisują, wydaje mi się, że są nie tylko ze świata wewnętrznego, ale według nauk, także z innych systemów poza naszym światem. Można ich zaliczyć do Strażników i Opiekunów naszej Ziemi, którzy widzieli tę katastrofę. Wiele z tych, że tak powiem, oczyszczeń miało swój powód. Chcieli wymazać z Ziemi zło. Moim zdaniem ta sama teoria ma zastosowanie do dinozaurów i gigantów oraz ich zagłady. Ktokolwiek tu rządzi, niezależnie od tego, czy nazywasz go Bogiem, Wielkim Duchem czy czymkolwiek innym, w pewnym momencie powiedział: „To już za daleko, popełniono błąd, oczyśćmy to jeszcze raz” albo „Ludzkość nie podąża za tym, co im nakazałem, zboczyli z wyznaczonej ścieżki. Trzeba zniszczyć planetę, na której panuje ten chaos.” A myślę, że to się powtarza, historia się powtarza.

Więc teraz jesteśmy w… Hopi, Zuni i inni Indianie Pueblo uważają, że to koniec czwartego świata.

Zgodnie z historią, którą studiowałem, dano nam możliwość uniknięcia tego, jednak ludzkość nie postąpiła tak jak należało, a więc oni rzekli: „Cóż, jeśli nie postępujecie zgodnie z tym, czego was nauczyliśmy, nie mamy wyboru”.

Cóż, według podań, byliśmy w czwartym podziemiu. Przechodzili kolejne etapy, poczynając od czwartego świata, który był „mrocznym światem”. Każda warstwa, przez którą przechodzili, była czystsza i jaśniejsza od poprzednich. Powstało kilka opowieści o tym, jak dotarli do następnego świata. Zgodnie z nimi, Hopi użyli trzciny, Zuni natomiast, mówią o wzroście pewnego drzewa. Myślę, że są to tylko alegorie, że musieli się jakoś do tego odwołać. Przeszli do następnego świata i zostali tam przez jakiś czas. W końcu weszliśmy tu, nazywamy go „światem światła”. Używają alegorii Ojca Słońca, który go stworzył, co jest w pewnym stopniu prawdziwe z uwagi na działanie światła i energii Słońca. Wiele rzeczy jest pomieszanych, jednak jeśli najpierw spojrzeć na to z punktu widzenia nauki oraz praw fizyki kwantowej, a następnie z punktu widzenia duchowości, to można złączyć te dwie dziedziny razem. Doskonale pasują oraz współgrają z tym, co można zinterpretować z indiańskich opowieści, i z tym, co powie wam współczesna fizyka. Mówią o tym samym posługując się innym językiem i inną koncepcją.

Och, przez tysiące lat.

Przynajmniej, tak.

Cóż, powiedzieli, że do Wielkiego Kanionu…

Jest kilka takich miejsc. W złączeniu rzeki Małego Kolorado ze wschodu i Wielkiego Kolorado jest kopuła trawertynowa. Nazywają ją „Sipapu”. Wszyscy Indianie posługują się określeniami „Sipapu” lub „Sipapulima”. Tam właśnie wyszli z tych innych części wszechświata, musi tam być portal, przez który przeszli. Dziś nazwalibyśmy go tunelem czasoprzestrzennym lub wirem.

Mhm. Uważam, że jeśli spojrzeć na to z punktu widzenia nauki, to zostali faktycznie przeniesieni nie tylko do świata wewnętrznego, ale także i inne istoty przybyły spoza świata. Przeszły przez te tunele lub wiry, bezpośrednio w to miejsce. Kiedyś odbyła się wyprawa, z mojego plemienia… zabierano na nią co najmniej 20 osób rocznie. Wpierw podążali do Wielkiego Kanionu skąd zaczynał się 10-dniowy spływ łodzią. Podczas niego pokazywali innym wszystkie święte miejsca, Indianie nie wiedząc, że szukali właśnie tych wirów, pokazali im je.

Mhm.

Cóż, nakręciliśmy film dokumentalny, chyba 4 lata temu. [„Wyprawa do Sipapu”] Naszym celem było odszukanie wyprawy z 1980 roku, która była finansowana przez Smithsonian. Dokładnie przez faceta o imieniu Kincaid, udało mu się dostać do jaskini. Gdy i my ją odnaleźliśmy to zastaliśmy trwające tam prace wiertnicze. Nie wiedzieliśmy o tym przedtem. Celem naszego wyjazdu tam było dowiedzenie się czegoś o jaskini, w której znajdowały się egipskie i buddyjskie posągi. Zostały one jednak usunięte przez wyprawę Kincaida i przetransportowane do Smithsonian w Waszyngtonie. Zapytaliśmy o to oficjalnie i powiedziano nam, że wrzucili je do oceanu, złote posągi.

Tak, ale ta wyprawa jest na YouTube. Nazywa się „Wyprawa do Sipapu”. To wszystko jest oparte na faktach. Przejrzeliśmy archiwa.

No cóż, wiesz, trzeba naprawdę posłuchać tych opowieści i zrozumieć ich język, by poznać głębsze znaczenia. Kiedy mówią, że przeszli przez to wszystko… tak jak powiedziałem, przeszli przez warstwy.

Więc musieli być tam na dole… Mamy cykliczne życie. Wszyscy wracamy tam, skąd pochodzimy, czyli do Wnętrza Ziemi. Znam wielu ludzi, którzy byli tam dzięki doświadczeniom pozacielesnym, gdy je kończyli stawali się smutni, że tu wrócili, ponieważ tam jest tak pięknie. Wiem, że nie kłamią, nie mogą mnie okłamywać.

Tak, to jest piękne, mówią: „Nie chciałem wracać”.

Chodzi ci o te modliszkowate?

Tak. Myślę, że były też gatunki, nie tylko znajdujące się na powierzchni, ale też wewnątrz ziemi, jak ludzie mrówki. Są też takie insektoidy, które były nauczycielami.

Mhm.

Zgodnie z mitologią Zuni, wszyscy stworzeni ludzie byli dobrzy. Aczkolwiek byli również ci o dwóch sercach, których teraz nazywamy „ludem mrocznej mocy” albo używając bardziej jaskrawego terminu „ludem czarów”. W stosunku do nich stosuje się także określenie „ludzie o dwóch sercach”, ponieważ nie mają tej samej misji co zwykły człowiek. Mają być złą siłą dla równowagi.

Równowaga miała polegać na kontroli zaludnienia. Ale oni przekroczyli te pierwotne założenia i stali się potężniejsi, z tym właśnie teraz musimy się zmierzyć. Z powodu tej mrocznej siły nie znajdujemy się w stanie równowagi, ale to będzie naprawione.

Mhm.

Teoria, którą badałem, mówi, że na początku, aby mieć przywódców pełniących funkcje „nowego człowieka”, musiano wprowadzić program hybrydowy. Ludzie, w tamtym czasie, byli jeszcze na etapie stawania się zaawansowanymi, mówię o tubylcach. Musieli więc dokonać przejścia. Na podstawie modlitw i rytuałów uważam, że była to szczególna grupa ludzi, mająca inne cechy niż pozostali. To fakty historyczne oparte na szeroko zakrojonych badaniach nad tymi rzeczami. Nawet w historii Zuni stan kapłaństwa łączył w sobie połowę tego z połową spoza świata, ale jednocześnie byli to nadal ludzie. Tak zaczęło się ich dziedzictwo, coś jak niebieska krew. W ten sposób pewna grupa stworzyła podział klanowy, porządek nazwany systemem społecznym. Jest kilka takich społeczności w różnych Pueblo. Wyróżnić można klasę medyczną, społeczność Kachina, stany kapłańskie ze wszystkich kierunków i inne… Każdy z nich spełnia pewne funkcje.

Kasyna są właśnie w indiańskich rezerwatach. Indianie mieli do nich dostęp przez te wszystkie lata. Wierzę że wciąż trwają budowy w rezerwatach, ponieważ jest to ziemia, na którą nikt nie może wejść. To jak park narodowy, ma ten sam status jak baza wojskowa, więc mogą robić wszystko, co tylko chcą. Kasyna mają odbierać ludziom ich zajęcia i zabierać pieniądze. Dodatkowo powodują kolejne nałogi, bo już mają alkoholizm, przemoc domową, narkotyki i inne.

To kolejna rzecz. Hazard jest… Możesz go uprawiać nawet na trzeźwo. Myślę więc, że to kolejne wypaczenie.

Tak, na przykład w Jicarilla Apache, w Dulce w Nowym Meksyku, są chyba 2 kasyna. Opowieści, legendy i mitologia wskazywały to miejsce jako zajmowane przez ludzi z podziemia, podobno żyją tam do dziś. Indianie różnych plemion chodzili w te góry na pielgrzymki. Tam mieli bezpośredni kontakt z nimi. Ale z czasem zaczęli stawiać płoty, zaczęli ich izolować. Więc już nie…

…mamy dostępu.

Nikt tak naprawdę nie wie kto.

Ale nigdy nie mogłem uzyskać informacji od tych ludzi, bo… Myślę, że podpisali dokument i zobowiązali się: „Jeśli ktoś cię o to zapyta, nie mów im”.

Powiedzieli: „No cóż…”, i dostali za to naprawdę dobre pieniądze.

Cieszę się, że tu jestem.