Raport Sił Powietrznych - 1996

Czym jest ten dokument?

To nie jest typowy raport o obserwacji UFO. Dokument „Modeling Unlikely Space-Booster Failures in Risk Calculations” to 181-stronicowy raport techniczny opracowany przez Research Triangle Institute (RTI) na zlecenie Sił Powietrznych USA (45th i 30th Space Wing, AFSPC). Został ukończony 10 września 1996 roku w ramach kontraktu F04703-91-C-0112. Jego autorami są James A. Ward Jr. i Robert M. Montgomery.

Raport dotyczy modelowania mało prawdopodobnych, ale potencjalnie katastrofalnych awarii rakiet kosmicznych i pocisków balistycznych - tzw. „Mode-5 failure responses” - w programie analizy ryzyka DAMP (facility DAMage and Personnel injury). Dokument został pierwotnie objęty restrykcją dystrybucji („Distribution authorized to US Government agencies and their contractors”), a następnie odtajniony i włączony do zbioru dokumentów UAP Departamentu Wojny.

Okładka raportu RTI/5180/77-43F - przygotowany dla 45th Space Wing (Patrick AFB, Floryda) i 30th Space Wing (Vandenberg AFB, Kalifornia).

Dlaczego ten raport znalazł się w aktach UAP?

Na pierwszy rzut oka raport o awariach rakiet nie ma nic wspólnego z niezidentyfikowanymi zjawiskami powietrznymi. Jednak jego obecność w zbiorze Departamentu Wojny może mieć kilka wyjaśnień:

• Kontekst rozróżniania: Część obserwacji UAP nad bazami lotniczymi i poligonami rakietowymi mogła być w rzeczywistości związana z anomalnymi zachowaniami rakiet podczas awarii. Raport RTI dokumentuje przypadki, gdy rakiety wykonywały skręty o 90°, leciały w nieoczekiwanych kierunkach, lub zachowywały się w sposób „niemożliwy” - dokładnie tak, jak bywają opisywane UAP.
• Baza Patrick AFB i Vandenberg AFB: Obie bazy są historycznymi hotspotami obserwacji UAP. Raport dotyczy bezpieczeństwa startów właśnie z tych lokalizacji.
• Program PURSUE: Departament Wojny mógł włączyć ten raport do zbioru UAP jako materiał referencyjny - dokument pomagający oddzielić prawdziwe anomalie od znanych awarii technicznych.

Co zawiera raport?

Dokument składa się z sześciu głównych rozdziałów i obszernych załączników:

Część analityczna (rozd. 1-6) opisuje model matematyczny gęstości uderzeń dla awarii typu Mode-5 - sytuacji, gdy rakieta nie rozpada się natychmiast, lecz wykonuje kontrolowany skręt w nieoczekiwanym kierunku i leci stabilnie przez dłuższy czas, zanim zostanie zniszczona przez oficera bezpieczeństwa (RSO). Raport symuluje takie awarie i dobiera stałe kształtujące rozkład uderzeń odłamków.

Rysunek 1 z raportu: ślad uderzenia rakiety Joust (Prospector) z czerwca 1991 - przykład awarii Mode-5. Widoczny radykalny skręt w górę po awarii konstrukcji tylnego osłoniecia.

Raport przytacza fascynujące przykłady awarii Mode-5:

Atlas BE, 24 Jan 61. Missile stability was lost at about 161 seconds. The sustainer engine shut down at 248 seconds. Impact occurred 1316 miles downrange and 215 miles crossrange.

Atlas BE, 24 I 1961. Utrata stabilności pocisku ok. 161 sekundy lotu. Silnik główny wyłączył się po 248 sekundach. Uderzenie nastąpiło 1316 mil w dół linii lotu i 215 mil w bok - ogromne odchylenie od kursu.

A guided Red Tigress sounding rocket was launched from Pad 20 at Cape Canaveral on 20 Aug 91. Within a second or two after clearing the launcher, the rocket made a near 90° right turn, and flew stably in this direction until destroyed by the safety officer at 23.3 seconds.

Kierowana rakieta sondująca Red Tigress wystartowała ze stanowiska 20 na Przylądku Canaveral 20 VIII 1991. Sekundę lub dwie po opuszczeniu wyrzutni rakieta wykonała niemal 90-stopniowy skręt w prawo i leciała stabilnie w tym kierunku, aż została zniszczona przez oficera bezpieczeństwa po 23,3 sekundy.

Załącznik D (ponad 80 stron) to kompletna historia startów i awarii rakiet Atlas (532 loty), Delta (232 loty), Titan i Thor - od początku każdego programu do sierpnia 1996. Każdy wpis zawiera konfigurację pojazdu, wynik lotu, fazę awarii i klasyfikację zachowania pojazdu. To unikalne źródło historyczne dokumentujące dziesiątki anomalii lotowych na amerykańskich poligonach rakietowych.

Najciekawsze przypadki z załącznika D

• Thor 101, 25 I 1957: Pierwszy start programu Thor - pocisk wzbił się na wysokość zaledwie 9 cali (23 cm) i spadł z powrotem na wyrzutnię
• Delta Intelsat III, 18 IX 1968: Rakieta wykonała serię gwałtownych manewrów - pochyliła się w dół o 270°, potem w górę o 210°, potem ostro w lewo, odzyskała kontrolę i leciała stabilnie w dole na lewo, aż siły aerodynamiczne ją rozerwały
• Delta Pioneer E, 27 VIII 1969: Po awarii hydrauliki pierwszy stopień wymknął się spod kontroli. Drugi stopień oddzielił się, zapłonął podczas niekontrolowanego obrotu, odzyskał kontrolę sam i leciał stabilnie przez 240 sekund w nieprzewidzianym kierunku
• Rakieta Joust (Prospector), VI 1991: Awaria konstrukcji tylnego osłoniecia spowodowała „radykalny manewr pochylenia w górę” - rakieta leciała w nieoczekiwanym kierunku stabilnie przez kilka sekund

Dlaczego ten dokument jest ważny?

Raport RTI jest ważny z dwóch powodów. Po pierwsze, dokumentuje dziesiątki przypadków, gdy rakiety zachowywały się w sposób, który obserwator mógłby opisać jako „UFO” - gwałtowne skręty o 90°, stabilny lot w nieoczekiwanym kierunku, nagłe zmiany wysokości. To cenny materiał referencyjny dla analityków UAP próbujących oddzielić prawdziwe anomalie od znanych zjawisk.

Po drugie, sam fakt włączenia tego raportu do zbioru UAP Departamentu Wojny sugeruje, że amerykańskie służby wywiadowcze systematycznie gromadzą materiały referencyjne pomagające w klasyfikacji obserwacji - co świadczy o profesjonalnym, analitycznym podejściu do problemu UAP, a nie o sensacyjnym nastawieniu.