Raport BAASS z lipca 2009: 10 miesięcy programu DIA, od Tic Taca po ranczo w Utah
- Zdarzenie
- Miejsce
- Las Vegas, Nevada (siedziba BAASS)
- Źródło
- Departament Wojny, 1 plik
- Odtajnione
- Seria 8, 20 listopada 2026
Wykonawca programu DIA podsumowuje 10 miesięcy pracy: zespół śledczy, bazę 237 000 zgłoszeń UAP, relację o Tic Tacu i obserwacje z rancza w Utah.
Opis sprawy
Raport z 10 miesięcy pracy firmy BAASS, wykonawcy kontraktu wywiadu wojskowego DIA, z 30 lipca 2009 roku (538 stron). Opisuje budowę organizacji w Las Vegas, wyjazdy śledczych, relacje o obiekcie „Tic Tac” z 2004 roku i zdarzeniu z udziałem myśliwców z RAF Lakenheath z 2007 roku, hurtownię danych z ponad 237 000 zgłoszeń UAP, badania rancza w Utah i plan na 2010 rok. Według katalogu war.gov to część akt programu AAWSAP.
Analiza dokumentu
Czym jest ten dokument?
To Ten Month Report (raport z 10 miesięcy) firmy BAASS (Bigelow Aerospace Advanced Space Studies) z Las Vegas, datowany na 30 lipca 2009. BAASS opisuje w nim, co zrobiła od 22 września 2008 roku, kiedy dostała kontrakt nr HHM402-08-C-0072. Zleceniodawcą, nazywanym w tekście „sponsorem”, jest wywiad wojskowy DIA (Defense Intelligence Agency, Agencja Wywiadu Obronnego). Kontrakt obejmował 12 obszarów badań zaawansowanej techniki lotniczej i kosmicznej: od siły nośnej, napędu i sterowania, przez materiały i ograniczanie wykrywalności, po wpływ na człowieka i uzbrojenie. Według opisu w katalogu war.gov dokument należy do akt programu AAWSAP (Advanced Aerospace Weapon System Applications Program), prowadzonego przez DIA w latach 2008–2012. Sam raport pełną nazwę programu wymienia tylko raz, przy numerze zapytania ofertowego z 22 sierpnia 2008 roku (s. 175).
Plik ma 538 stron. Według spisu treści raport ma 3 części: budowę organizacji, przegląd dochodzeń i 9 projektów badawczych oraz plan na 2010 rok. Do tego 4 załączniki: schemat organizacyjny, procedury dochodzeniowe, instrukcję bazy danych Capella i schemat organizacji z Ameryki Południowej. Każda strona ma nagłówek, że informacja jest zastrzeżona i nie wolno jej rozpowszechniać bez zgody BAASS. Nazwiska i część danych zakryto w setkach miejsc prostokątami z oznaczeniem „1843(a)(2)”.
Strona 3 – okładka „Ten Month Report” z datą 30 lipca 2009.
Jak zbudowano BAASS
Pierwszą siedzibą został budynek administratora BAASS przy 4975 South Polaris Avenue w Las Vegas. Według raportu w ciągu kilku tygodni dobudowano tam około 14 wygłuszonych biur, przyciemniono okna i otoczono teren płotem wysokim na 8 stóp. Z budynku usunięto nazwy i logo. W ciągu 10 miesięcy BAASS przeglądała średnio 500 życiorysów miesięcznie, przeprowadziła ponad 300 rozmów i zatrudniła 47 osób na pełen etat: naukowców, inżynierów, śledczych, analityków, tłumaczy i strażników. 29 stycznia 2009 roku DSS (Defense Security Service, Służba Bezpieczeństwa Obronnego) przyznała obiektowi poświadczenie bezpieczeństwa na poziomie TOP SECRET.
Raport opisuje też plany. Administrator zaprojektował podziemny skarbiec o powierzchni 5000 stóp kwadratowych, ze ścianami grubymi na 3 stopy, na terenie Bigelow Aerospace w North Las Vegas. Miał w nim przechowywać „odzyskany sprzęt i próbki biologiczne”, które BAASS chciała pozyskać od firm i osób prywatnych, także w Brazylii. BAASS kupowała też 5 budynków biurowych (pod koniec maja 2009 roku transakcja była w toku). Wydział śledczy liczył 4 starszych śledczych i 12 terenowych. Kilka stron raportu porównuje aparaty, kamery noktowizyjne, dalmierze i analizatory do pracy w terenie.
Dochodzenia w terenie
W lutym 2009 roku BAASS kupiła dostęp do zgłoszeń organizacji MUFON (Mutual UFO Network). Według raportu MUFON ma około 1000 ochotników we wszystkich 50 stanach i dostaje około 400 zgłoszeń miesięcznie. Do około 12 z nich wysyła własnych śledczych. Raport streszcza wyjazdy samej BAASS do 23 lipca 2009 roku: do Lincoln City i Portland w Oregonie, Trout Lake w stanie Waszyngton (tu, jak zaznaczono, na bezpośrednią prośbę DIA), Maricopa i Lake Havasu City w Arizonie, Buffalo w Oklahomie, a także Marathon i hrabstwa Liberty w Teksasie.
Wnioski bywają chłodne. W Oregonie śledczy dostali sprzeczne zeznania. Główny świadek mówił, że ktoś z Hollywood oferował mu dużo pieniędzy za jego historię, i namawiał BAASS na zakup ziemi i sprzętu. Nocna obserwacja nic nie wykazała poza samolotami lądującymi w Portland i światłami domów. Sprawę z Marathon w Teksasie raport przytacza w całości, bo zdaniem BAASS pozostała niewyjaśniona, a obu świadków uznano za wiarygodnych. Kierowca zeznał, że około południa na drodze 385 do samochodu wpadło bardzo jasne białe światło. Przez kilka sekund nic nie słyszał ani nie widział i nie mógł się ruszyć. Samochód nie był uszkodzony, nikt nie odniósł obrażeń.
Tic Tac i Lakenheath
Dwa przypadki z udziałem pilotów wojskowych raport opisuje osobno. Pierwszy to „Tic Tac”, który BAASS nazywa dla siebie kluczową sprawą („sentinel case”), bo bezpośrednio dotyka bezpieczeństwa narodowego. Relację napisał jeden z kierowników programu w BAASS (Lead Program Manager), w 2004 roku dowódca eskadry VMFA-232 na lotniskowcu USS Nimitz. Zdarzenie miało miejsce w strefie ćwiczeń SOCAL na południowy zachód od San Diego, w listopadzie albo grudniu 2004 roku; dokładnej daty autor nie zna. Punkt odniesienia leżał około 70 mil morskich na południe od granicy z Meksykiem. Sam zobaczył tylko okrągłe zaburzenie na powierzchni oceanu, o średnicy 50–100 metrów. Obiekt widziała załoga dwóch F/A-18F z eskadry VFA-41: gładki kształt jak cukierek Tic Tac, wielkości samolotu AV-8B (46 stóp), z odległości 1–3 mil morskich. Według relacji obiekt zawisł nad wodą, wzniósł się na wysokość samolotów, przez około 180 stopni zakrętu trzymał się dokładnie naprzeciw nich, a potem odleciał. Pilot ocenił, że chwilę po rozpoczęciu wznoszenia miał co najmniej 600 węzłów.
Strona 91 – relacja o obiekcie w kształcie Tic Taca (s. 85 raportu); nazwiska zakryte oznaczeniem 1843(a)(2).
Kontroler z samolotu E-2C Hawkeye miał wtedy powiedzieć przez radio:
„Nie uwierzycie… obiekt jest w waszym punkcie CAP.”
Druga para F/A-18F złapała obiekt radarem APG-73, ale przy próbie śledzenia radar pokazał oznaki zakłócania; szczegóły raport określa jako tajne powyżej poziomu dokumentu. Kamera ATFLIR (celownicza kamera podczerwieni) śledziła obiekt przez 2–3 minuty, a obraz z ekranu nagrano. Według relacji radary okrętów, w tym USS Princeton, widziały obiekt kilka dni przed obserwacją i po niej.
Druga sprawa to RAF Lakenheath z 12 stycznia 2007 roku: krótkofalowcy nagrali 4 minuty i 32 sekundy rozmów dwóch amerykańskich F-15C. Oba myśliwce wielokrotnie miały obiekt na radarze, a dwaj piloci go zobaczyli: mały czarny obiekt „jak kamień”, wielkości „od piłki softballowej do arbuza”, na wysokości 17 000–18 000 stóp. Prowadzący pilot uznał po czasie, że mógł to być balon, bo obiekt przesuwał się z wiatrem z prędkością poniżej 60 węzłów. BAASS również dopuszcza, że był to jakiś balon, i ocenia, że dalsze dochodzenie raczej nie przyniesie nowych informacji technicznych.
9 projektów i akta, których nie znaleziono
Główną część raportu zajmują postępy 9 projektów. W Project Physics firma Earthtech International zebrała do 23 lipca 2009 roku 26 prac naukowych, m.in. o antygrawitacji, tunelach czasoprzestrzennych, napędzie warp, maskowaniu optycznym i szkłach metalicznych. Raport przytacza autorów i streszczenia. W Project Database BAASS zbudowała hurtownię danych Capella: 9 baz, ponad 237 000 zdarzeń UAP. Z nich 48% to przeloty, 30% bliskie spotkania, 15% manewry, a 7% anomalie. Analitycy przeglądali też akta odtajnione przez Kanadę, Danię, Francję, Wielką Brytanię i Brazylię. W Project Blue Book BAASS kupiła w marcu 2009 roku 94 rolki mikrofilmów z 12 618 zgłoszeniami. W Project Northern Tier zajęła się obserwacjami nad bazami z bronią jądrową w 1975 roku: Malmstrom, Minot, Wurtsmith i Loring. Według wstępnej analizy danych z okresu od 1 lipca do 30 listopada 1975 roku z 356 zdarzeń UAP średnio 48% miało miejsce w promieniu 300 mil od obiektu jądrowego.
Rozdział o Project Cooperation, czyli o pomocy DIA, opisuje głównie porażki. Komputerowe przeszukanie bibliotek DIA w styczniu 2009 roku nie dało żadnych akt. Potem BAASS usłyszała od DIA wyjaśnienie:
„Na początku lat 90., przy przechodzeniu z akt papierowych na elektroniczne, DIA zniszczyła tysiące, a może miliony papierowych akt (część z nich z pewnością dotyczyła raportów o osiągach zaawansowanych pojazdów lotniczych) w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie.”
Strona 192 – akapit o przeszukaniu bibliotek DIA i zniszczeniu papierowych akt (s. 186 raportu).
Według raportu elektroniczne kopie zrobiono tylko dla niewielkiej części tych akt. Akta z Los Alamos okazały się 600 stronami raportów Projektu Grudge, w większości już dostępnymi w internecie. NORAD odpowiedział, że nie ma żadnych raportów pilotów wojskowych według przepisu JANAP 146. Kontakty z Brazylią w sprawie operacji wojskowej z 1977 roku na wyspie Colares (Operação Prato) urwały się po zmianie attaché. Według raportu obiekty kierowały na mieszkańców Colares „dziwne światła”; wielu miało zostać poważnie rannych, zgłoszono też kilka zgonów. W maju 2009 roku 2 zespoły BAASS pojechały do Brazylii; zespół północny zdobył od tamtejszych grup ufologicznych ponad 70 GB materiałów.
Ranczo w Utah i plan na 2010 rok
W Project Engagement głównym miejscem badań jest ranczo o powierzchni 480 akrów w Basenie Uinta w północno-wschodnim Utah. Według raportu należy do administratora BAASS. Badania z lat 1996–2002 miały udokumentować około 70 nietypowych zdarzeń: obiekty latające, kolorowe kule, niewyjaśnione śmierci i zniknięcia zwierząt, zjawiska typu poltergeist i głosy bez źródła. Od 30 czerwca do 2 lipca 2009 roku administrator przywiózł tam 3 obserwatorów z Sił Powietrznych, Marynarki Wojennej i Piechoty Morskiej. Około 800 jardów na zachód od głównego domu wszyscy trzej poczuli spadek temperatury o co najmniej 5 stopni Fahrenheita, choć nie było wiatru. Żołnierz piechoty morskiej powiedział, że stanęły mu włosy, a pozostali zauważyli u siebie to samo.
Część 3 to plan na 2010 rok. Ranczo w Utah ma być jednym z głównych punktów badań w pierwszym półroczu jako „żywe laboratorium” w ramach inicjatywy badań świadomości. Do tego program zdalnego widzenia z odwołaniem do dawnego programu STAR GATE, możliwy zakup baz danych CUFOS i NICAP, rozszerzenie Northern Tier na wszystkie magazyny broni i kluczowe bazy lotnicze, kolejne zespoły w Brazylii do oceny zagrożenia ze strony zaawansowanych pojazdów i możliwy dostęp do nagrań rozmów z radzieckimi urzędnikami, którzy w latach 60.–80. zajmowali się UAP.
Czego dokument nie rozstrzyga
To sprawozdanie wykonawcy dla zleceniodawcy, a nie wynik badań. Relacje świadków, opis rancza w Utah i liczby z Colares BAASS podaje za świadkami i cudzymi materiałami. Raport ich nie weryfikuje, a sam przyznaje, że część dochodzeń trwa. Dokument nie pokazuje nagrania ATFLIR ani zapisów radarowych z 2004 roku i nie mówi, czy powstał oficjalny raport marynarki. Nie wiadomo z niego, czy skarbiec i nowe budynki powstały, ani jak DIA oceniła ten raport. Nazwiska autorów, świadków i większości pracowników zakryto.
Kluczowe ustalenia
- BAASS (Bigelow Aerospace Advanced Space Studies) opisuje 10 miesięcy pracy od przyznania kontraktu HHM402-08-C-0072 22 września 2008 roku; zleceniodawcą jest DIA, raport nosi datę 30 lipca 2009.
- W tym czasie BAASS zatrudniła 47 osób na pełen etat, przebudowała budynek przy 4975 South Polaris Avenue w Las Vegas i 29 stycznia 2009 roku dostała poświadczenie bezpieczeństwa obiektu na poziomie TOP SECRET.
- Raport zawiera relację o obiekcie „Tic Tac” w strefie ćwiczeń SOCAL na południowy zachód od San Diego z listopada lub grudnia 2004 roku: obiekt wielkości AV-8B, co najmniej 600 węzłów, śledzenie kamerą ATFLIR przez 2–3 minuty.
- Zdarzenie z udziałem dwóch F-15C z RAF Lakenheath z 12 stycznia 2007 roku prowadzący pilot i BAASS uznają za możliwy balon.
- Hurtownia danych Capella liczyła 9 baz i ponad 237 000 zdarzeń UAP; z akt Blue Book BAASS kupiła 94 rolki mikrofilmów z 12 618 zgłoszeniami.
- Według raportu przeszukanie bibliotek DIA w styczniu 2009 roku nie dało żadnych akt, a DIA wyjaśniła, że na początku lat 90. zniszczyła tysiące, może miliony papierowych akt.
- Na ranczu w Utah 3 obserwatorzy wojskowi 30 czerwca 2009 roku zgłosili strefę zimna; plan na 2010 rok przewiduje tam badania świadomości i program zdalnego widzenia.
Analiza opracowana z udziałem modelu językowego na podstawie treści odtajnionych dokumentów. Cytaty pochodzą bezpośrednio z raportów.
Dokumenty (1)
Raport BAASS z 10 miesięcy pracy (lipiec 2009)
Opis i opracowanie sprawdzone z treścią odtajnionych dokumentów.
Dokument ma 538 stron; porównaliśmy spis treści, całą część 1 (s. 7–55 PDF), wstępy wszystkich projektów i strony z cytowanymi liczbami i nazwiskami (m.in. s. 56–72, 87–96, 115–120, 164–165, 191–196, 223–226, 314–315, 397–398, 478–499) oraz próbkę pozostałych stron.
Zobacz też
- Program AAWSAP 2008–2010: 699 stron dokumentów wykonawcy BAASS dla wywiadu wojskowego DIA listopad 2008 – listopad 2010
- AAWSAP 2008–2010: zamówienie DIA i kontrakt z BAASS na 21,9 mln dolarów 18 lipca 2008 – 28 września 2010
- AAWSAP 2009–2011: 37 raportów DIRD dla DIA, od szkieł metalicznych po napęd warp grudzień 2009 – styczeń 2011
Źródła
- Raport BAASS z 10 miesięcy pracy (lipiec 2009) (Departament Wojny, dokument PDF)
- Program PURSUE, war.gov/UFO, seria 8 z 20 listopada 2026.
- Opracowanie po polsku: redakcja Na Granicy Światła.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszy.
Dodaj komentarz