AAWSAP — dokumenty programowe tajnego programu DIA (2008-2010)

Czym jest ten dokument?

To teczka programowa: siedem akt tworzących papierowy szkielet AAWSAP (Advanced Aerospace Weapon System Applications Program) – programu DIA (Defense Intelligence Agency) z lat 2008-2010. Tworzą ją: deklaracja celów z 18 lipca 2008 roku, kontrakt HHM402-08-C-0072 dla spółki Bigelow Aerospace Advanced Space Studies (BAASS) z Las Vegas i pięć modyfikacji (P00001-P00005). Razem pokazują, jak wywiad USA zamówił, sfinansował i wygasił badania kluczowe dla dzisiejszej debaty o UAP (unidentified anomalous phenomena).

Deklaracja celów: fizyka przełomu do roku 2050

Strona 1 deklaracji celów z 18 lipca 2008 roku – cel programu i lista dwunastu obszarów badań.

Autorem jest Wydział Wsparcia Akwizycji DIA (DWO-3), prognozujący zagrożenia dla systemów uzbrojenia USA.

„Celem tego programu jest zrozumienie fizyki i inżynierii tych zastosowań w odniesieniu do zagrożenia zagranicznego w perspektywie dalekosiężnej, tj. od dziś do roku 2050.”

Nacisk położono na technologie, które „tworzą nieciągłości” w trendach – zastrzeżono wprost, że nie chodzi o ekstrapolację obecnej techniki lotniczej. Lista dwunastu obszarów brzmi jak spis treści literatury ufologicznej: nośność, napęd, sterowanie, generowanie mocy, „translacja przestrzenna/czasowa”, materiały, konfiguracja i struktura, redukcja sygnatur, interfejs człowieka, wpływ na człowieka oraz uzbrojenie (RF i DEW, broń energii skierowanej).

Kontrakt za 21,9 mln dolarów w trzy tygodnie

Formularz SF 1449 – kontrakt HHM402-08-C-0072 z 22 września 2008 roku na kwotę 21 948 810 dolarów.

Zapytanie HHM402-08-R-0211 wydano 1 września 2008 roku, termin ofert minął 10 września, oferta BAASS nosi datę 3 września, a kontrakt podpisano 22 września – od ogłoszenia do umowy minęły trzy tygodnie. Umowa o stałej cenie (FFP, firm fixed price) opiewała na 21 948 810 dolarów: 10 mln za rok bazowy, reszta za rok opcyjny. Płatności obsługiwało biuro finansowe NSA (National Security Agency) w Fort Meade.

Rygory: doktoraty i klauzula Top Secret

Poprzeczka wisiała wysoko:

„Oczekuje się, że potrzebni będą liczni eksperci z rozległym doświadczeniem (minimum 10 lat) w przełomowych badaniach i rozwoju aerokosmicznym.”

Każdy zespół analityczny musiał mieć co najmniej jednego doktora, a całość scalał główny integrator. Harmonogram: raporty miesięczne, plany zarządzania w 60 dni, raporty badawcze do końca dziesiątego miesiąca i finalna zintegrowana ocena zagrożeń – zdatna do prezentacji „na najwyższych szczeblach rządu federalnego”. Prace mogły sięgać klauzuli Top Secret/SCI, a każdą osobę zatwierdzała wcześniej DIA.

Modyfikacje: rok opcyjny pod znakiem cięć

Modyfikacja P00002 z 2 lutego 2010 roku – finansowanie roku opcyjnego mimo cięć.

P00001 z 2 września 2009 roku uruchomiła rok opcyjny tylko warunkowo – jego pozycje sumowały się do 25 mln dolarów:

„Środki na ten kontrakt nie są obecnie dostępne. Zobowiązanie Rządu z tytułu tego kontraktu jest uzależnione od dostępności przyznanych środków [...]”

P00002 z 2 lutego 2010 roku przyznała ostatecznie 11 948 810 dolarów i mówi wprost o skutkach „zmniejszonego finansowania” oraz o „technicznych ryzykach” cięć. Łączne zobowiązania sięgnęły 21 948 810 dolarów. P00003 i P00004 (18 maja 2010) to administracyjna zmiana przedstawiciela zamawiającego (COR). P00005 z 28 września 2010 roku przedłużyła realizację bez nowych pieniędzy do 21 grudnia 2010 roku – to ostatnia data w teczce.

Co to znaczy?

Rzadko można prześledzić tajny program od pomysłu po wygaszanie na oficjalnych formularzach. Czarno na białym: DIA zamówiła za ponad 20 mln dolarów badania obejmujące „translację przestrzenną/czasową” i wpływ nieznanych technologii na człowieka. Kontekst spoza akt: według doniesień publicznych program powstał z inicjatywy senatora Harry’ego Reida, a BAASS należała do Roberta Bigelowa – w aktach jego nazwisko pada tylko na jednej liście dystrybucyjnej. AAWSAP bywa publicznie utożsamiany z AATIP; teczka tego nie rozstrzyga – nazwa AATIP w niej nie występuje. Zbiorem siostrzanym serii jest 37 opracowań DIRD (Defense Intelligence Reference Documents).

Redakcje

Wszystkie strony mają status „Unclassified”. Zaczernienia oparto na podstawach (b)(3) 10 USC 424 (ochrona personelu DIA) i (b)(6) (prywatność): usunięto nazwiska oficerów kontraktujących i CORów, zastępując je etykietami w rodzaju „AAP Person 1”; numer podatkowy BAASS zakryto na mocy 26 U.S.C. §§ 6103-6105. Największa luka to P00004 – ujawniono z niej tylko jednostronicową listę dystrybucyjną, bez treści zmiany. Czytelność psuje też jakość skanów.