Prince George 1953: wartownicy przy B-29 i światło, które zawisło 150 stóp nad ziemią

Czym jest ten dokument?

Raport Flying Objects Report (zgłoszenie obiektów latających), który 13 listopada 1953 roku wysłało dowództwo 918. eskadry kontroli i ostrzegania lotniczego (918th Aircraft Control and Warning Squadron) z Prince George w Kolumbii Brytyjskiej. Podstawą był przepis AFR 200-2 z 26 sierpnia 1953. Raport trafił do pięciu adresatów: dyrektora wywiadu w kwaterze głównej USAF w Waszyngtonie, dowódcy Air Defense Command, dowódcy Air Technical Intelligence Center w bazie Wright-Patterson, dowódcy Western Air Defense Force i dowódcy 25. Dywizji Lotniczej w bazie McChord. Pieczęć wpływu w kwaterze głównej USAF ma datę 18 listopada 1953.

Skan jest blady, a warstwa tekstowa (OCR) prawie bezużyteczna, ale sam obraz stron 1, 3 i 4 da się przeczytać w całości. Strona 2 to przebitka strony 1 z pieczęcią wpływu.

Strona 1, nagłówek 918. eskadry, lista adresatów i opis obiektu.

Opis obiektu

Raport wypełnia dwanaście punktów narzuconych przez przepis. Opis obiektu: kształt okrągły, wielkość jak piłka do koszykówki trzymana na wyciągnięcie ręki, białe światło z niebieskim odcieniem, migające rytmicznie, każdy błysk trwał sekundę. Jeden obiekt, bez szyku, bez widocznych szczegółów, bez ogona i smugi. Dźwięk: buczenie słyszane przez około dwie sekundy. Uwagę obserwatorów zwróciło coś, co wyglądało na spadającą gwiazdę.

Zawis 150 stóp nad ziemią

Na stronie 3 raport opisuje tor lotu:

„Na początku wyglądał jak spadająca gwiazda. Zszedł na około 150 stóp nad ziemię i pozostał na tej wysokości około 30 sekund, bez ruchu. Z tego położenia wzniósł się prosto w górę o około 300 stóp i przez prawie 10 sekund był nieruchomy, po czym zniknął w kierunku zachodnim, wznosząc się.”
raport 918. eskadry, s. 3

Kąt wzniesienia przy pierwszej obserwacji: ok. 15°, przy zniknięciu: ok. 135° (tak w dokumencie); azymut nieznany. Obiekt zniknął z oczu „z powodu odległości i wysokości”. Całość trwała około 4 minut. Obserwacja z ziemi, gołym okiem, bez przyrządów optycznych, nocą; czas według raportu: 080315Z, czyli 8 listopada 1953, 03:15 GMT.

Strona 4, warunki pogodowe, punkty 8–12, konkluzja „Cause unknown” i podpis kpt. Jamesa F. Mitchella.

Dwaj wartownicy przy B-29

Świadków jest dwóch, obaj z 918. eskadry: T/Sgt Arvel Lee Daniel, sierżant żandarmerii (Provost Sergeant), i S/Sgt John Junior Bricker, żołnierz policji lotniczej (Air Policeman). Przy obu wpisano ocenę „wiarygodny”. Raport dodaje: „Lotnicy pilnowali samolotu B-29 na lotnisku”. Świadków cywilnych nie było.

Warunki: niebo bezchmurne i ciemne, bez księżyca, gwiazdy wyraźnie widoczne; pułapu chmur, widzialności i danych meteorologicznych nie ustalono. Inne nietypowe zjawiska: brak. Dowody fizyczne: brak. Przechwycenia ani identyfikacji nie podjęto. Inny ruch lotniczy w okolicy: brak.

„Przyczyna nieznana”

Punkt dwunasty to stanowisko i komentarz oficera, który przygotował raport. Kpt. James F. Mitchell, oficer wywiadu eskadry, wpisał tam dwa słowa: „Cause unknown”, czyli przyczyna nieznana. Raport nie zawiera innej oceny.

Co to znaczy?

Dokument zapisuje relację dwóch wartowników ocenionych jako wiarygodni: światło, które zaczęło jak spadająca gwiazda, a potem zawisło nisko nad ziemią, wzniosło się i odleciało, z krótkim buczeniem. Raport nie próbuje tego wyjaśnić i nie podaje, czy ktokolwiek sprawdzał sprawę dalej.

Czego dokument nie rozstrzyga

Nie ma azymutu ani pomiaru odległości, więc wysokości 150 i 300 stóp to szacunki świadków. Kąt 135° przy zniknięciu jest niejasny i dokument go nie objaśnia. Opis w katalogu war.gov mówi o trzech wojskowych, ale raport wymienia dwóch świadków.