Gambell 1953: światło nad morzem tam, gdzie nie ma lądu
Opis sprawy
Drugie zdarzenie z Alaski w tej serii, zgłoszone przez tę samą jednostkę co poprzednie, ale z innego posterunku. Sierżant Gwardii Narodowej Alaski obserwował nieruchome światło na azymucie 283 stopni, gdzie według raportu nie ma żadnego lądu. Obserwator zmierzył azymut busolą i obszedł wioskę: nikt inny światła nie widział. Raport odmawia wniosku.
Analiza dokumentu
Czym jest ten dokument?
DOW-UAP-D162 to czterostronicowy Air Intelligence Information Report (AIIR, raport informacyjny wywiadu lotniczego) o numerze IR 5004-42-53, zatytułowany „Light Observed West of Gambell”, czyli światło na zachód od Gambell. Obszar: Gambell na Wyspie Świętego Wawrzyńca (St. Lawrence Island) na Alasce. Raport sporządzono 8 grudnia 1953 roku, dzień informacji to 1 grudnia 1953. Przygotował kapitan John V. Wright, ocena: C-3, czyli źródło dość wiarygodne i informacja możliwie prawdziwa.
Drugie zdarzenie z Alaski, ale nie to samo
Ten raport łatwo pomylić z DOW-UAP-D161. Oba pochodzą z tej samej jednostki, 5004th AISS z pocztą polową APO 942, mają tę samą ocenę C-3 i niemal kolejne numery (40-53 i 42-53), w obu świadkiem jest miejscowy myśliwy, za którego ręczą stacjonujący na miejscu Amerykanie, i w obu chodzi o światło w ciemności blisko ZSRR.
Na tym podobieństwa się kończą. To nie to samo stanowisko: D161 pochodzi z posterunku na Little Diomede, D162 z elementu polowego Flight „A” w Gambell, setki kilometrów dalej. Inne są daty (8 października i 1 grudnia 1953 roku), inni świadkowie i inna natura zjawiska: tam światło świeciło na lądzie radzieckiej wyspy, tutaj wisiało nad otwartym morzem.
Przebieg zdarzenia
Strona 1 – streszczenie: azymut 283 stopni i hipoteza niezidentyfikowanego statku.
Około 1110Z 1 grudnia 1953 roku świadek stał przed szkołą w Gambell, gdy zobaczył światło na horyzoncie na zachód od miejscowości, na azymucie rzeczywistym 283 stopni. Ustalił, że się nie przemieszcza, celując wzrokiem wzdłuż szkolnego maszu flagowego. Nie widział wiązki ani odblasku, a barwę porównał do latarki. O 1115Z światło zgasło, „jakby ktoś je wyłączył”. Patrzył bez lornetki i odmówił oszacowania odległości.
Pogoda: wiatr północno-wschodni około 20 mil na godzinę, widzialność około 20 mil, podstawa chmur 2000 stóp. Noc bardzo ciemna, ocean spokojny.
Kim był świadek i jak go sprawdzono
Strona 2 – dane źródła, przebieg obserwacji i warunki pogodowe.
Świadek podany z nazwiska: Clifford Iknokinok, lat 26, Eskimos, osiem klas szkoły, od trzech lat i dziewięciu miesięcy w jednostce Gwardii Narodowej Alaski w Gambell, od 1 stycznia 1953 roku sierżant i dowódca sekcji. Wcześniej pracował w Gambell dla CAA (Civil Aeronautics Administration, ówczesnego urzędu lotnictwa cywilnego), obecnie myśliwy.
Wiarygodność poświadczyli William W. Caldwell i Roderick M. Moore z Flight „A” 5004th AISS, znający świadka od ośmiu miesięcy: godny zaufania i uczciwy. Caldwell zrobił dwie rzeczy, które ten raport wyróżniają: zmierzył azymut światła kompasem busolowym i obszedł wioskę, pytając, czy ktoś je widział. Nikt nie widział. Oficer poprawił też własnego świadka: oba podane przez niego rozmiary kątowe raport uznaje za sprzeczne.
Co to znaczy?
„Na azymucie rzeczywistym 283 stopni nie ma żadnego lądu w znacznej odległości od Gambell na Wyspie Świętego Wawrzyńca na Alasce, co usuwa możliwość światła umieszczonego na lądzie. Na podstawie dostępnych informacji nie można wyciągnąć żadnego wniosku co do pochodzenia światła ani jego rodzaju.”
Zamiast wniosku raport zostawia jedną ostrożną możliwość: światło mogło pochodzić ze statku na morzu o nieznanej tożsamości. Streszczenie formułuje to mocniej, pisząc o niezidentyfikowanym statku operującym na wodach terytorialnych USA albo w ich pobliżu. W 1953 roku, między Alaską a Czukotką, znaczyło to więcej niż notatka o światełku.
Warto zauważyć, czego tu nie ma: słowa o obiekcie latającym. Jest punkt światła nad wodą, zmierzony azymut i pytanie, kto stał za horyzontem.
Czego dokument nie rozstrzyga
Nie rozstrzyga pochodzenia światła i mówi to wprost. Nie podaje odległości ani rozmiaru kątowego. Nie ma korelacji radarowej ani informacji, czy jakikolwiek statek zidentyfikowano. Nikt inny w wiosce światła nie widział, więc materiał opiera się na jednym świadku, a dalszego postępowania dokument nie opisuje.
Kluczowe ustalenia
- Czterostronicowy AIIR nr IR 5004-42-53 „Light Observed West of Gambell”, sporządzony 8 grudnia 1953 r. przez 5004th Air Intelligence Service Squadron; dzień informacji 1 grudnia 1953 r., przygotował kapitan John V. Wright, ocena C-3.
- To DRUGIE zdarzenie z Alaski w tej serii i nie jest tożsame z DOW-UAP-D161: ta sama jednostka macierzysta (5004th AISS, APO 942) i ta sama ocena C-3, ale inne stanowisko polowe (Flight „A” w Gambell wobec posterunku na Little Diomede), inna data, inny świadek i inny oficer.
- Różni się też natura zjawiska: w D161 światło świeciło na lądzie radzieckiej wyspy Big Diomede, tutaj wisiało nad otwartym morzem na azymucie 283 stopni, gdzie według raportu nie ma żadnego lądu.
- Świadek według dokumentu: Clifford Iknokinok, 26 lat, Eskimos, sierżant i dowódca sekcji w jednostce Gwardii Narodowej Alaski w Gambell, wcześniej pracownik CAA w Gambell, obecnie myśliwy.
- Wiarygodność poświadczyli William W. Caldwell i Roderick M. Moore z Flight „A” 5004th AISS, którzy znali świadka od ośmiu miesięcy: godny zaufania, uczciwy, z zaufaniem do jego oceny sytuacji.
- Obserwacja trwała od około 1110Z do 1115Z 1 grudnia 1953 r.; światło nie przemieszczało się (sprawdzone przez celowanie wzdłuż maszu flagowego szkoły), nie dawało wiązki ani odblasku, zgasło „jakby ktoś je wyłączył”.
- Weryfikacja w terenie: Caldwell zmierzył azymut kompasem busolowym i obszedł wioskę, ale nikt inny światła nie widział; oficer przygotowujący zakwestionował też rozmiar kątowy podany przez świadka jako wewnętrznie sprzeczny.
- Raport odmawia wniosku („nie można wyciągnąć żadnego wniosku co do pochodzenia światła ani jego rodzaju”) i zostawia jedną możliwość: statek na morzu o nieznanej tożsamości, w rejonie wód terytorialnych USA lub w ich pobliżu.
Analiza opracowana z udziałem modelu językowego na podstawie treści odtajnionych dokumentów. Cytaty pochodzą bezpośrednio z raportów.
Dokumenty (1)
