Skylab 1973–1974: błyski pod powiekami, czerwony satelita i światła za oknem

Czym jest ten dokument?

Jedenaście stron wybranych z trzech technicznych odpraw załóg stacji Skylab, przygotowanych przez biuro szkolenia Centrum Lotów Załogowych im. Lyndona B. Johnsona w Houston. Każdy fragment poprzedza strona tytułowa:

• JSC-08053, Skylab 1/2, odprawa z 30 czerwca 1973 (strony 23-20 i 23-21),
• JSC-08478, Skylab 1/3, odprawa z 4 października 1973 (strony 7-4, 7-5, 20-1 i 20-2),
• JSC-08809, Skylab 1/4, część I, odprawa z 22 lutego 1974 (strony 7-8 i 7-9).

Daty to daty odpraw po powrocie załóg, nie samych obserwacji. Na stronach tytułowych widnieje uwaga, że dokument może być wyłączony z jawności na mocy ustawy FOIA. Zaczernień nie ma, ale to tylko wybrane strony, nie całe odprawy.

Pierwsza załoga: błyski pod powiekami

W rubryce „Unusual or Unexpected Visual Phenomenon” (niezwykłe lub nieoczekiwane zjawiska wzrokowe) mówi Joseph Kerwin:

„Widzieliśmy błyski światła. Chyba wszyscy je widzieliśmy. Najczęściej widziałem je w nocy w śpiworze, z zamkniętymi oczami, ale oczywiście nie śpiąc.”

Błyski pojawiały się raz częściej, raz rzadziej, czasem dwa lub trzy na minutę. Kerwin widział je jako punkty lub „rozbłyski”, rzadziej jako smugi, przeważnie na obrzeżach pola widzenia. Ktoś zapytał go, czy wiązało się to z anomalią południowoatlantycką; odpowiedział, że możliwe, ale nie wie. Weitz uznał kilka błysków za „cząstki kosmiczne”, bo widział smugę wejścia i wyjścia, jakby po jednej, a potem po drugiej stronie gałki ocznej; Conrad potwierdził podobne wrażenie. Conrad dodał, że trzeba było uważać, by nie pomylić błysków z mrugnięciem czujnika przeciwpożarowego. Kerwin zaznaczył: „To nie halucynacje”.

Druga załoga: czerwonawy obiekt na podobnej orbicie

Druga załoga opisuje jeden obiekt dwa razy: w rubryce o rzeczach widzianych przez okno (s. 7-4) i w rozdziale „Visual Sightings” (s. 20-1 i 20-2). Według opisu w katalogu mówi Owen Garriott:

„Widzieliśmy tego satelitę mniej więcej tydzień przed wodowaniem. To była jedna z najbardziej niezwykłych rzeczy, jakie widzieliśmy […]. Ten jasny, czerwonawy obiekt był tam, a my śledziliśmy go przez jakieś 5 do 10 minut. To był oczywiście satelita na orbicie bardzo podobnej do naszej.”

Szczegóły z obu fragmentów: obiekt jako pierwszy zauważył Jack (Lousma) przez okno mesy; był znacznie jaśniejszy niż Jowisz i inne planety, czerwonawy, choć wysoko nad horyzontem. Jasność zmieniała się z okresem około 10 sekund, więc załoga uznała, że obiekt się obraca. Przez około 10 minut przesunął się w oknie najwyżej o 10–20 stopni. Zniknął w cieniu Ziemi 5–7 sekund po samej stacji; z tego opóźnienia załoga wywnioskowała, że był nie dalej niż 30–50 mil morskich. Lousma dodał, że obiekt nigdy nie przybrał kształtu, był tylko jasnym światłem, a próby na monitorach nic nie dały. Później go już nie widzieli.

„Co to był za satelita i jak trafił na tak podobną orbitę, nikt nam nigdy nie wyjaśnił. Chętnie usłyszałbym od kogoś kilka słów o tym satelicie.”

Garriott zaznacza, że czas i położenie zostały nagrane na kanale A, więc można je odtworzyć. W tym samym rozdziale Lousma wspomina, że przy innych okazjach widział satelity jako punkty światła, a przy wschodzie lub zachodzie słońca „tysiące gwiazd” dryfujących wzdłuż osi stacji, co doprowadziło do wykrycia wycieku z silniczków RCS modułu dowodzenia.

Trzecia załoga: migające światła

Gerald Carr mówi o „niezwykłych zdarzeniach” zgłoszonych na taśmach:

„Czasem widzieliśmy na zewnątrz migające światła wyraźnie poruszające się względem nas. Przypuszczaliśmy, że to inne części Skylaba albo może inne satelity.”

Takich obserwacji było dwie lub trzy i zgłaszano je od razu. Carr nie ma do nich „szczególnych uwag”; to, że jeden czy dwa obiekty zdawały się koziołkować, przypisuje pulsowaniu błysków światła, które od nich docierały.

Czego dokument nie mówi

Fragmenty nie zawierają identyfikacji czerwonawego obiektu ani odpowiedzi na prośbę załogi. Nie podają też dat obserwacji, poza określeniem „mniej więcej tydzień przed wodowaniem” (według s. 20-1 „tydzień lub 10 dni przed powrotem”). Same załogi tłumaczą swoje obserwacje prozaicznie: satelita, części stacji, cząstki kosmiczne.