Apollo 17, 7 grudnia 1972: jasne odłamki za oknem w drodze na Księżyc
- Zdarzenie
- Miejsce
- Przestrzeń okołoksiężycowa
- Źródło
- NASA, 1 plik
- Odtajnione
- Seria 2, 22 maja 2026
Nagranie z drogi na Księżyc: Cernan, Schmitt i Evans opisują jasne, kanciaste odłamki obok statku i sami wskazują farbę albo lód.
Opis sprawy
Nagranie NASA-UAP-D009 z 7 grudnia 1972 r. pochodzi z lotu Apollo 17, ostatniej załogowej misji programu Apollo. W drodze na Księżyc Gene Cernan, Harrison Schmitt i Ronald Evans meldują małe światła za oknami: jasne „cząstki” albo „fragmenty”, „postrzępione” i „kanciaste”, dryfujące obok statku i odłączonego stopnia S-IVB rakiety Saturn V. Według opisu NASA załoga przypuszcza, że to odpryski farby albo lodu, i zauważa, że „migoczą” i oddalają się od stopnia S-IVB.
Analiza dokumentu
Misja Apollo 17 i ostatnia załoga na Księżycu
Materiał oznaczony jako NASA-UAP-D009 to fragment nagrania dźwiękowego z misji Apollo 17, jedenastej i ostatniej załogowej misji programu Apollo. Katalog datuje go na 7 grudnia 1972 r., dzień startu; według opisu nagranie pochodzi z drogi na Księżyc. Plik opublikowano 22 maja 2026 r. w drugiej serii materiałów o UAP.
Miniatura pliku NASA-UAP-D009 (nagranie audio z lotu Apollo 17) w serwisie DVIDS.
Dowódcą misji był Eugene „Gene” Cernan (CDR), weteran lotów Gemini IX-A i Apollo 10. Pilotem modułu księżycowego był Harrison „Jack” Schmitt (LMP), geolog, pierwszy zawodowy naukowiec na Księżycu. Pilotem modułu dowodzenia America był Ronald Evans (CMP), który pozostał na orbicie, gdy Cernan i Schmitt lądowali w dolinie Taurus-Littrow.
Co słychać na nagraniu
Według opisu katalogowego załoga melduje małe światła widoczne na zewnątrz statku w drodze na Księżyc. Astronauci opisują jasne „cząstki” (particles) albo „fragmenty” (fragments), „postrzępione” (jagged) i „kanciaste” (angular), które dryfują w pobliżu statku Apollo i odłączonego trzeciego stopnia rakiety Saturn V, oznaczonego S-IVB.
„Załoga Apollo 17 przypuszcza, że źródłem tych świateł są najpewniej odpryski farby albo lodu, i zauważa, że „migoczą” i oddalają się od stopnia S-IVB rakiety Saturn.”
– opis NASA-UAP-D009 w katalogu war.gov
Identyfikacja: farba albo lód
Najważniejsze w tym nagraniu jest to, że astronauci sami, w czasie lotu, wskazują prozaiczne źródło świateł: odpryski farby albo drobiny lodu. Opis nie podaje, czy NASA później to potwierdziła.
Mechanizm, który astronauci podejrzewają, jest prosty: drobne kawałki materiału oświetlone bezpośrednio przez Słońce na czarnym tle wyglądają jak jasne punkty, a obracając się, mogą migotać, bo różne powierzchnie odbijają światło pod różnymi kątami.
Co pozostaje niejasne
- opis nie podaje godziny lotu, w której padły te meldunki, ani długości nagrania;
- nie wiadomo, kto z trzech astronautów wypowiada poszczególne opisy;
- opis nie mówi, czy NASA potwierdziła później wyjaśnienie załogi.
Kluczowe ustalenia
- Nagranie NASA-UAP-D009 z 7 grudnia 1972 r. pochodzi z lotu Apollo 17, jedenastej i ostatniej załogowej misji programu Apollo.
- Według opisu katalogowego w drodze na Księżyc Cernan, Schmitt i Evans meldują małe światła widoczne na zewnątrz statku.
- Astronauci opisują je jako jasne „cząstki” albo „fragmenty”, „postrzępione” i „kanciaste”.
- Światła dryfują w pobliżu statku Apollo i odłączonego stopnia S-IVB rakiety Saturn V.
- Załoga przypuszcza, że źródłem są odpryski farby albo lodu.
- Astronauci zauważają, że odłamki „migoczą” i oddalają się od stopnia S-IVB.
Analiza opracowana z udziałem modelu językowego na podstawie treści odtajnionych dokumentów. Cytaty pochodzą bezpośrednio z raportów.
Dokumenty (1)
NASA: fragment nagrania Apollo 17, 7 grudnia 1972
Sprawdzone z oryginałem dokumentu: poprawki redakcji (8)
Porównaliśmy opis i opracowanie z treścią odtajnionych dokumentów. Tu są miejsca, w których wcześniejsza wersja mijała się z dokumentem, i to, jak je poprawiliśmy.
- Przebieg rozmowy – oficjalna transkrypcja NASA (Tape 5/3, GET 00:03:34–00:03:39), dialogi Evansa, Schmitta, Cernana i CapComu (usunięte) Dialogi pochodzą z innego dokumentu (Technical Air-to-Ground Voice Transcript), nie z opisu nagrania D009; nie da się ich sprawdzić z oryginałem sprawy. Ryzyko jak przy zmyślonych dialogach NASA z Serii 2.
- Schmitt-geolog identyfikuje materiał jako venting debris… jego oko ćwiczone jest w odróżnianiu materii spójnej (usunięte) Opis war.gov przypisuje przypuszczenie całej załodze; o odpowietrzaniu i roli Schmitta nie mówi.
- Identyczne obserwacje raportowały załogi Apollo 8, 10, 11 i 12 (usunięte) Brak pokrycia w opisie.
- odpryski farby… oraz drobiny lodu, które oderwały się od stopnia S-IVB w wyniku wentingu pozostałości paliwa, wahań termicznych i wibracji konstrukcji Załoga przypuszcza, że źródłem są odpryski farby albo lodu. Opis war.gov: „The Apollo 17 crew speculate that paint chips or ice chips are likely the source”; mechanizm oderwania to dopowiedzenie.
- Hipoteza zyskuje natychmiastowe wsparcie ze strony Houston… powłoka termiczna trzeciego stopnia była już znana inżynierom jako miejsce drobnych łuszczeń (usunięte) Wniosek z usuniętego dialogu, bez pokrycia w opisie.
- War.gov udostępnia go jako dydaktyczny punkt odniesienia… polityka transparentności… wzorcowy przykład zjawiska w pełni wyjaśnionego (usunięte) Interpretacja intencji publikującego bez pokrycia; opis mówi tylko o przypuszczeniu załogi.
- świetlików Johna Glenna… czy rozbłysków światła… Apollo 12 jako „rzeczywistych, niewyjaśnionych anomalii” (usunięte) Opisy NASA wyjaśniają oba zjawiska (kondensat, efekt w oku); określenie „niewyjaśnione anomalie” jest sprzeczne z katalogiem.
- Cernan szacuje rozmiar niektórych fragmentów na 6 cali (usunięte) Liczba tylko z usuniętego dialogu, nie ma jej w opisie war.gov.
Źródła
- NASA: fragment nagrania Apollo 17, 7 grudnia 1972 (NASA, nagranie)
- Program PURSUE, war.gov/UFO, seria 2 z 22 maja 2026.
- Opracowanie po polsku: redakcja Na Granicy Światła.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszy.
Dodaj komentarz