Levelland, listopad 1957: zgasłe silniki, owalne światło i sprawa bez rozwiązania
- Zdarzenie
- Miejsca
- Levelland, Teksas, Smyer, Teksas (ok. 4 mile na zachód, droga stanowa 116), Shallowater, Teksas (ok. 2 mile na południe, droga 1073), Sundown, Teksas (ok. 7 mil na północ, droga 300)
- Źródło
- Departament Wojny, 1 plik
- Odtajnione
- Seria 8, 20 listopada 2026
Śledztwo wywiadu USAF po nocy, w której kierowcy w Teksasie opisali jasne obiekty i gasnące silniki. Oficer przesłał sprawę jako nierozwiązaną.
Opis sprawy
Raport wywiadu lotniczego (AIIR) 1006. AISS z bazy Ent z 8 listopada 1957 roku o obserwacjach w okolicy Levelland w Teksasie. Zbiera relacje sześciu świadków z nocy 2–3 listopada i z wieczoru 4 listopada: student Newel E. Wright jr. widział owalny obiekt po tym, jak zgasły mu silnik, światła i radio, Pedro Saucedo, który jechał ciężarówką, opisał „torpedę” z płomieniem, szeryf i policjant drogowy widzieli tylko smugę światła. Śledczy sprawdzili ruch lotniczy, balony, pogodę, spalanie gazu na polach naftowych i zerwane linie energetyczne. Oficer przygotowujący raport wskazał możliwe zjawiska pogodowe, ale uznał, że jego jednostka nie ma dość wiedzy, by sprawę rozstrzygnąć.
Analiza dokumentu
Czym jest ten dokument?
To AIIR (Air Intelligence Information Report, raport informacyjny wywiadu lotniczego) nr AISS-UFOB-386-57 na formularzu AF Form 112. Wystawiła go 1006. AISS (Air Intelligence Service Squadron, eskadra służby wywiadu lotniczego) z bazy Ent w Kolorado. Temat: „obserwacja niezidentyfikowanego obiektu latającego, rejon Levelland w Teksasie”. Data informacji: 2–3 listopada 1957, data zebrania: 4–6 listopada, data raportu: 8 listopada. Raport przygotował ppłk William P. Brunson, oficer operacyjny, zatwierdził płk John W. Meador, dowódca, a śledztwo w terenie prowadził sierż. sztab. Norman P. Barth.
Oryginał nosił klauzulę CONFIDENTIAL. Raport ma 19 stron w ośmiu częściach: sześć relacji świadków, uzupełniające czynności śledcze i komentarz oficera przygotowującego. Dołączono 8 załączników, w tym trzy szkice obiektów z pamięci, oświadczenia świadków i mapę okolicy. W pliku poprzedza go karta rozdzielnika z odwrociem, razem 21 stron. Kopie poszły do szefa wywiadu w dowództwie USAF, ATIC (Air Technical Intelligence Center, centrum wywiadu technicznego), dowództwa obrony powietrznej i bazy Reese w Teksasie.
Streszczenie na stronie 4 (w numeracji raportu strona 2) mówi, że między 02/1100 MST a 03/0130 MST w rejonie Levelland widziano owalny obiekt długości około 200 stóp, a dwóch świadków widziało go zawisłego albo spoczywającego na ziemi przez 3–5 minut.
Sześć relacji
Część pierwsza. Newel E. Wright jr., 19 lat, student pierwszego roku Texas Technological College, wracał z Lubbock drogą stanową 116. Według raportu było to 3 listopada o 0005 CST, około 4 mile na zachód od Smyer. Amperomierz na chwilę pokazał rozładowanie, potem silnik zaczął się dławić i zgasł, a po nim światła i radio. Wright sprawdził akumulator, nie znalazł usterki i wtedy zobaczył obiekt: owalny, wielkości piłki baseballowej trzymanej w wyciągniętej ręce, według jego szacunku 75–100 stóp długości, biały z zielonkawym odcieniem, który mogła dawać przyciemniana szyba. Po 4–5 minutach obiekt wzniósł się niemal pionowo i zniknął, a światła, radio i silnik znów działały. Padał lekki deszcz.
Strona 6 – załącznik 1 do części pierwszej, szkic obiektu z pamięci Wrighta.
W oświadczeniu Wright dodaje, że nikomu nie mówił o obserwacji, dopóki rodzice nie wrócili z wyjazdu do Hobbs w Nowym Meksyku, bo bał się publicznych drwin. Na ich namowę zgłosił się do szeryfa 3 listopada około 13:30. Śledczy ocenił go jako szczerego, zbulwersowanego rozgłosem i zwykle wiarygodnego, choć przy dalszych pytaniach przyznał się do niepewności w części odpowiedzi.
Część druga. Pedro Saucedo, 30 lat, fryzjer, jechał 2 listopada o 2300 CST ciężarówką drogą 116 około 4 mile od Levelland, gdy zobaczył duży płomień na zachodzie i wziął go za błyskawicę. Obiekt przeleciał nad nim, a silnik i światła ciężarówki zgasły. Saucedo położył się na ziemi z powodu gorąca i prędkości obiektu. Opisał go jako niebieską „torpedę” długości 200 stóp i szerokości 6 stóp, z żółtym płomieniem z tyłu otoczonym białym dymem, lecącą z prędkością 800 mil na godzinę w odległości 300 stóp. Po 2–3 minutach obiekt miał „się wypalić”, a silnik dało się uruchomić. Saucedo uważał, że była to rakieta sterowana elektronicznie. Śledczy ocenił go jako zwykle niewiarygodnego.
Część trzecia i czwarta. Szeryf hrabstwa Hockley Weir Clem, 43 lata, 3 listopada o 0130 CST jeździł po okolicy w poszukiwaniu zgłaszanych obiektów. Na drodze Oklahoma Flat zobaczył, jak sam powiedział, „tylko smugę światła, jeden raz”: czerwonawy blask, który w 2 sekundy przesunął się z południa na zachód. Policjant drogowy Lee Roy Hargrove na tej samej drodze około 1:15 widział czerwony do pomarańczowoczerwonego błysk, trwający ułamek sekundy, przesuwający się ze wschodu na zachód, z pozoru blisko ziemi, mila do półtorej mili przed sobą.
Część piąta. T/Sgt Harold D. Wright, technik medycyny lotniczej USAF, 2 listopada o 2335 CST jechał z żoną drogą 1073 około 2 mile na południe od Shallowater. Na południowym zachodzie zobaczył błysk widoczny około 3 sekund, a światła i radio w samochodzie zgasły na 1–3 sekundy. Małżonkowie skomentowali, że „to był naprawdę silny piorun, skoro zgasił nam światła i radio”. O sprawie zgłosił się dopiero, gdy usłyszał o niej w radiu.
Część szósta. J. B. Cogburn, 52 lata, kierownik w firmie wiertniczej, 4 listopada o 2045 CST jechał drogą 300 około 7 mil na północ od Sundown. Zobaczył na północnym wschodzie czerwony obiekt wielkości piłki do koszykówki w wyciągniętej ręce, który przez 3–4 minuty kołysał się po łuku długości około ćwierć mili. Na końcach łuku sypał płomieniami i iskrami. Wydawał się wisieć na wężu albo linie pod większym, nieruchomym obiektem podobnym do balonu. Potem zrobił się biały i szybko wzniósł w chmury. Śledczy ocenił go jako zwykle niewiarygodnego.
Co sprawdzili śledczy
Kontrola w służbach ruchu lotniczego Lowry i Carswell, w bazie Reese i w urzędzie lotnictwa cywilnego (CAA) w Lubbock nie wykazała ruchu w rejonie. Stacje w Amarillo i Midland wypuszczały balony meteorologiczne o 1200Z i 2400Z, ale raport uznaje, że raczej nie mogły się znaleźć w okolicy. Dr Ralph S. Underwood, profesor matematyki i astronomii w Texas Technological College, wskazał trzy możliwości: zjawisko podobne do ognia św. Elma przy tej ilości deszczu i stanie upraw, odbicie spalanego gazu z pól naftowych od niskich chmur oraz piorun, który może zgasić silnik i światła, choć prawdopodobieństwo tego maleje wraz z liczbą takich przypadków.
Według bazy Reese i biura meteorologicznego w Lubbock nad okolicą była płytka inwersja temperatury do około 6000 stóp, całkowite zachmurzenie z pułapem 400 stóp, widzialność 3 mile i przez cały czas mżawka albo lekki deszcz. Firmy naftowe potwierdziły, że spalano ograniczoną ilość nadmiarowego gazu. Zerwanych linii energetycznych nie stwierdzono. Pozostali świadkowie opisywani w prasie zniknęli albo wrócili do domów, nie zostawiając adresu do kontaktu.
Strona 20 – załącznik do części siódmej, mapa okolicy: miejsca obserwacji A–F z godzinami i pola naftowe.
Ocena oficera przygotowującego raport
Ppłk Brunson zauważył, że tylko jeden świadek (część pierwsza) mówił o obiekcie zawisłym nad ziemią albo na niej. Relację Saucedo uznał za niewiarygodną, bo prędkość 800 mil na godzinę i odległość 300 stóp nie dają się pogodzić z czasem obserwacji, a opis pogody nie zgadza się z ustalonymi warunkami. Smug światła widzianych przez szeryfa i policjanta nie wiązał z pozostałymi obserwacjami, a obserwację Cogburna z 4 listopada uznał za niezwiązaną, bo była dwa dni później i zupełnie inna. Relację T/Sgt Wrighta włączył tylko jako możliwe wyjaśnienie: skoro piorun na kilka sekund wyłączył radio i światła, mógł mieć udział i w innych przypadkach. Za najważniejszą uznał relację Newela Wrighta jr., bo wiarygodność, szczerość i inteligencja świadka uwiarygodniają jego opowieść.
Jako możliwe przyczyny wymienił zjawiska pogodowe w rodzaju ognia św. Elma, piorun kulisty (w okolicy były chmury nimbus), odbicie palącego się gazu od bardzo niskich chmur albo połączenie tych trzech. Zakończył tak:
„Uważa się, że w tej jednostce brakuje dostatecznej wiedzy o powyższych zjawiskach, by całkowicie rozwiązać tę obserwację. Dlatego obserwację przekazuje się jako nierozwiązaną.”
Strona 21 – część ósma, komentarz ppłk. Williama P. Brunsona: możliwe przyczyny i decyzja „unresolved”.
Czego dokument nie rozstrzyga
Raport nie ustala, co widzieli świadkowie, i sam tego nie ukrywa. Nie zgadza się też wewnętrznie: streszczenie mówi o obiekcie długości 200 stóp i dwóch świadkach obiektu na ziemi, a komentarz końcowy o jednym takim świadku i relacja Wrighta o 75–100 stopach. Przedział godzin w streszczeniu (od 02/1100 MST) nie zgadza się z godzinami relacji, które zaczynają się o 2300 CST. Dokument nie mówi, ile osób w sumie zgłosiło zdarzenia tej nocy, skoro część świadków znanych z prasy nie została odnaleziona, ani czy śledczy oglądali samochody, którym gasły silniki.
Kluczowe ustalenia
- Raport AIIR nr AISS-UFOB-386-57 wystawiła 8 listopada 1957 1006. AISS z bazy Ent; przygotował go ppłk William P. Brunson, oryginał miał klauzulę CONFIDENTIAL.
- Raport zbiera relacje sześciu świadków z okolic Levelland, Smyer, Shallowater i Sundown w Teksasie z nocy 2–3 listopada i z wieczoru 4 listopada 1957.
- Student Newel E. Wright jr. zeznał, że po zgaśnięciu silnika, świateł i radia widział przez 4–5 minut owalny obiekt długości 75–100 stóp, który potem wzniósł się pionowo.
- Pedro Saucedo opisał niebieską „torpedę” długości 200 stóp z płomieniem, przy której zgasły silnik i światła jego ciężarówki; śledczy uznali go za niewiarygodnego.
- Szeryf Weir Clem i policjant Lee Roy Hargrove widzieli tylko krótką czerwonawą smugę światła, a T/Sgt Harold D. Wright błysk, przy którym na 1–3 sekundy zgasły światła i radio.
- Śledczy nie znaleźli ruchu lotniczego ani zerwanych linii; pułap chmur wynosił 400 stóp, padał deszcz, a na polach naftowych spalano niewielkie ilości gazu.
- Oficer wskazał jako możliwe przyczyny ogień św. Elma, piorun kulisty i odbicie spalanego gazu od chmur, ale przekazał sprawę jako nierozwiązaną.
Analiza opracowana z udziałem modelu językowego na podstawie treści odtajnionych dokumentów. Cytaty pochodzą bezpośrednio z raportów.
Dokumenty (1)
Raport wywiadu lotniczego: Teksas (1957)
Opis i opracowanie sprawdzone z treścią odtajnionych dokumentów.
Źródła
- Raport wywiadu lotniczego: Teksas (1957) (Departament Wojny, dokument PDF)
- Program PURSUE, war.gov/UFO, seria 8 z 20 listopada 2026.
- Opracowanie po polsku: redakcja Na Granicy Światła.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszy.
Dodaj komentarz