Komitet USAF ds. przeglądu Projektu Blue Book (1966-1967)

Czym jest ten dokument?

Wg AARO: to zbiór akt dokumentujących obrady i zalecenia z lat 1966-1967, wypracowane przez komitet ad hoc Rady Doradczej ds. Nauki Sił Powietrznych USA (USAF). Komitet powołano, by dokonać przeglądu Projektu Blue Book — programu USAF działającego w latach 1952-1969, którego celem było badanie natury i pochodzenia niezidentyfikowanych obiektów latających (UFO).

Kontekst: Rada Doradcza ds. Nauki (Scientific Advisory Board) była ciałem, w którym cywilni uczeni doradzali dowództwu USAF. Projekt Blue Book, prowadzony z bazy Wright-Patterson w Ohio, był najdłużej działającym oficjalnym amerykańskim programem badania obserwacji UFO.

Co pozostaje niejasne: AARO (All-domain Anomaly Resolution Office — biuro USA ds. wyjaśniania zjawisk anomalnych) nie ujawniło w tym opisie żadnej oceny, czy którakolwiek z badanych obserwacji miała charakter faktycznie anomalny. Dokument dotyczy procedury i decyzji administracyjnych, nie wniosków fenomenologicznych.

Strona 1 — lista uczestników spotkania w Pentagonie (17 kwietnia 1967) z udziałem przedstawicieli USAF, NASA i Biura Badań Morskich.

Kto zasiadał w komitecie?

Wg AARO: komitet zalecił, by USAF zlecił badania niezależnemu zespołowi naukowców związanych z uczelniami. Protokół spotkania z 3 lutego 1966 w kwaterze FTD (Foreign Technology Division) w bazie Wright-Patterson wymienia jako przewodniczącego dr. Briana O'Briena, a wśród członków m.in. dr. Carla Sagana, dr. Jessego Orlansky'ego, dr. Richarda Portera oraz dr. Willisa Ware'a.

Kontekst: Carl Sagan był wówczas młodym astronomem, później najbardziej rozpoznawalnym popularyzatorem nauki w USA. Obecność uczonych tej rangi pokazuje, że USAF traktował sprawę wiarygodności programu poważnie.

Co pozostaje niejasne: dokument nie relacjonuje indywidualnych stanowisk poszczególnych członków wobec obserwacji UFO. Protokół z 3 lutego 1966 odnotowuje jedynie „Zapis dosłowny: brak”, więc treść samej dyskusji naukowej nie została zachowana w tym pliku.

Co komitet zarekomendował?

Wg AARO: komitet zalecił, aby USAF zawarł umowę z zespołem naukowym złożonym z przedstawicieli uczelni w celu zbadania wybranych obserwacji UFO. Siły Powietrzne następnie przyjęły tę rekomendację.

Kontekst: notatka służbowa z 20 kwietnia 1966 przywołuje memorandum Sekretarza Sił Powietrznych Harolda Browna z 5 kwietnia 1966, w którym uznał on, że zalecenia komitetu należy przyjąć i zorganizować niezależny zespół naukowy do dogłębnego zbadania wybranych obserwacji. Odpowiedzialność za wdrożenie powierzono gen. Fergusonowi, a oficerem projektu został ppłk Hippler.

„Zalecenia komitetu powinny zostać przyjęte i należy poczynić przygotowania do powołania zespołu naukowego, który dogłębnie zbada określone, wybrane obserwacje UFO.”

Spór o kształt zlecenia

Wg AARO: AARO nie omawia szczegółów wdrożenia. Wynikają one wyłącznie z treści notatki służbowej z 20 kwietnia 1966.

Kontekst: notatka odnotowuje, że mimo jasności samej rekomendacji nie było zgody co do sposobu jej realizacji. Podstawowe pytanie brzmiało, czy umowę zawrzeć z uczelnią jako instytucją, czy z pojedynczymi osobami z nią związanymi. Jako potencjalną uczelnię wiodącą wskazano wstępnie Uniwersytet w Dayton — ze względu na bliskość kwatery FTD. Wymieniono też dziesiątki innych uczelni z podziałem geograficznym (Wschód, Zachód, Południe), w tym Cornell, Yale, Kolumbię, Berkeley i UCLA.

Co pozostaje niejasne: notatka wielokrotnie stwierdza, że „jasna odpowiedź nie wyłoniła się” i że kilka pytań pozostało nierozstrzygniętych — m.in. rola dowództwa AFSC oraz udział OSI. Dokument nie zawiera ostatecznych ustaleń w tych kwestiach.

Kadr — fragment akt komitetu Rady Doradczej ds. Nauki USAF dotyczący wdrażania rekomendacji.

Public relations ważniejsze niż fenomen?

Wg AARO: ten aspekt nie jest komentowany w opisie AARO.

Kontekst: najbardziej uderzający fragment notatki z 20 kwietnia 1966 to wskazanie, że problem UFO jest w ocenie zebranych przede wszystkim kwestią wizerunkową. Zaproponowano, by w pierwszych zespołach badawczych — być może „incognito” — znalazł się doświadczony oficer prasowy (PIO), tak aby chronić dobry wizerunek Sił Powietrznych.

„Ponieważ problem jest w 99% kwestią public relations, jest rzeczą istotną, by zespoły badawcze dysponowały pewną dozą umiejętności w kontaktach z prasą.”

Co pozostaje niejasne: dokument nie rozstrzyga, czy sugestię o oficerze prasowym „incognito” ostatecznie wdrożono. Zapisano jedynie, że „wywołało to sporą dyskusję, a ostateczna odpowiedź się nie wyłoniła”.

Hynek, Menzel i dr McDonald

Wg AARO: AARO nie wymienia w opisie tych nazwisk.

Kontekst: notatka zaproponowała i zaakceptowała, by dr J. Allen Hynek oraz dr Donald Menzel utworzyli trzon zespołu konsultantów współpracującego z kwaterą FTD przy wyborze obserwacji do badania. Odrębny protokół z 17 kwietnia 1967 dokumentuje spotkanie w Pentagonie z dr. Jamesem McDonaldem z Uniwersytetu Arizony, w którym uczestniczyli także przedstawiciele NASA i Biura Badań Morskich (ONR).

Co pozostaje niejasne: akta nie zawierają zapisu przebiegu ani ustaleń spotkania z dr. McDonaldem z 17 kwietnia 1967 — plik podaje jedynie listę obecnych osób i ich dane kontaktowe.

Redakcje i luki

Wg AARO: to dokument o charakterze proceduralnym, dokumentujący decyzję o zleceniu zewnętrznych badań, a nie ich wyniki.

Kontekst: komitet dokonał też przeglądu wcześniejszego Raportu Robertsona z 17 stycznia 1953 oraz wybranych historii przypadków z Projektu Blue Book. Wiele stron akt oznaczono klauzulą „For Official Use Only” (wyłącznie do użytku służbowego).

Co pozostaje niejasne: większość skanowanych stron nosi jedynie nagłówki archiwalne (numery „NW 90306”, „DocId”), bez czytelnej treści merytorycznej. AARO nie ujawniło, które konkretnie obserwacje UFO zostały wybrane do badań ani jakie były ich losy w tym zbiorze. Nie ma tu również pełnego, dosłownego zapisu żadnego z posiedzeń — przy protokole z 3 lutego 1966 wprost zaznaczono, że zapis dosłowny nie istnieje.

Kadr — końcowa strona zbioru; specjalny raport komitetu z 31 lipca 1967 z adnotacją o rozdzielniku.