Irak 2022 — raport misji i dwa stop-klatki z podczerwieni

Czym jest ten dokument?

DOW-UAP-D106 to sześciostronicowy MISREP (Mission Report) – standardowy formularz raportu misji lotniczej sił zbrojnych USA. Większość pól to sucha administracja: czasy startu, kody IFF, sensory, obsada. Treść jakościową niosą pola GENTEXT („general text”) – jedyne miejsca, w których załoga własnymi słowami opisuje, co się wydarzyło. MISREP nr 7468013 dokumentuje lot rozpoznawczy nad Irakiem z 5 na 6 maja 2022 roku w ramach operacji Inherent Resolve, pod Centralnym Dowództwem USA (USCENTCOM).

Raport złożyła 196. eskadra uderzeniowa (196 ATKS). Odtajniono go 30 czerwca 2026 roku decyzją szefa sztabu USCENTCOM (przegląd MDR 26-0084 do 26-0095) i przekazano do AARO – biura Pentagonu ds. anomalii. W Serii 6 inicjatywy PURSUE opublikowano go razem z dwiema stop-klatkami z podczerwieni: DOW-UAP-PR130 i PR131.

Strona 1 – narracja misji: opóźniony start, SIGINT, obserwacja UAP i adnotacje o odtajnieniu.

Osiemnaście godzin nad killboxem

Start opóźniła pogoda przy LRE (launch and recovery element – naziemnym elemencie startu i odzysku; przekazywanie kontroli od LRE to procedura typowa dla maszyn zdalnie sterowanych). Samolot wystartował o 06:14Z 5 maja i spędził w powietrzu 18 godzin 25 minut, z czego 17 godzin 50 minut na stacji w rejonie killboxa 91AS. Załoga zbierała rozpoznanie elektroniczne (SIGINT) systemem AIRHANDLER w wersji 2, a głowicą celowniczą oznaczoną ANDAS4 prowadziła obserwację wideo (FMV – full motion video), wspierając operację Phantom Flex. Materiał FMV trafił potem do analizy w DGS-1 (Distributed Ground System – naziemnym systemie eksploatacji rozpoznania).

„O 10:54Z [załoga] przybyła na operację Phantom Flex na wsparcie MAG i prowadziła FMV oraz SI. O 21:00Z została zwolniona ze stacji i wróciła do bazy.”

Rutyna. Gdyby nie jedna sekcja OBSERVATION, raport nie różniłby się od tysięcy podobnych formularzy.

Sekcja OBSERVATION: od 80 do 180 mil na godzinę

O 20:26Z, pod koniec zmiany, operator skanował punkt zainteresowania w kwadracie MGRS 38SMD (część współrzędnych zaczerniono), lecąc na poziomie FL200 (ok. 6100 m) z prędkością 100 węzłów. Do obserwowanej aktywności było 4,98 mili morskiej.

„…okresowo obserwowano UAP latające sporadycznie w rejonie celu 92AS. Według MTS UAP przemieszczały się z różnymi prędkościami od 80 do 180 mil na godzinę. Nie byliśmy w stanie określić wysokości. Rozmiar UAP wynosił około 1–2 metrów. UAP nie utrudniły misji.”

80–180 mph to około 130–290 km/h (oryginał zawiera zresztą literówkę: „SPORATICALLY”). Ciekawostka formularza: w rubryce „Observed Activity Description” wpisano UAS – bezzałogowy statek powietrzny, czyli dron – podczas gdy narracja konsekwentnie mówi o „UAPs”. Formularz nie przewiduje kategorii „anomalia”; na nią zostaje tylko GENTEXT.

Dwie stop-klatki z podczerwieni

PR130 i PR131 to pojedyncze kadry z sensora podczerwieni, opublikowane jako osobne jednostronicowe dokumenty z własnymi opisami. Czytelnego tekstu praktycznie nie zawierają – na PR131 jedynym odczytywalnym napisem są kody zaczernień 1.4(a) i 1.4(g). Widać na nich wydłużone obszary kontrastu ze smugą, która według AARO jest zgodna ze znanymi artefaktami kompresji lub przetwarzania obrazu – i niekoniecznie odpowiada fizycznej cesze obiektu.

DOW-UAP-PR130 – stop-klatka z podczerwieni: wydłużony obszar kontrastu ze smugą.

DOW-UAP-PR131 – druga stop-klatka; poza kodami zaczernień strona nie zawiera czytelnego tekstu.

Czym jest artefakt kompresji? Cyfrowe wideo nie zapisuje każdej klatki w całości – kodek koduje głównie różnice między klatkami i uśrednia bloki pikseli. Mały, kontrastowy obiekt w szybkim ruchu potrafi przez to „rozmazać się” w wydłużoną plamę albo zostawić smugę, której w rzeczywistości nie było. Dlatego pojedyncza stop-klatka bywa najsłabszym dowodem: pokazuje tyle samo właściwości obiektu, co właściwości algorytmu zapisu.

Co to znaczy?

MISREP rejestruje relację, nie werdykt. Język opisowy – „latające sporadycznie” – to subiektywna interpretacja zgłaszającego, a nie zmierzona charakterystyka ruchu. Parametry pochodzą ze wskazań systemu celowniczego MTS, ale skoro wysokości obiektów nie ustalono, szacunki prędkości i rozmiaru obarczone są niepewnością odległości.

Obiekty o rozmiarze 1–2 m i prędkości 130–290 km/h mieszczą się w zakresie osiągów małych dronów – i formularz faktycznie zaklasyfikował aktywność jako UAS. Raport jednak niczego nie identyfikuje: odnotowuje, że obiekty nie przeszkodziły misji, i wraca do rubryk. To dokument zgłoszenia – ewentualna analiza należała do AARO, a jej wynik nie jest częścią tej publikacji.

Redakcje

Zaczernienia idą po trzech kodach. 1.4(a) (plany wojskowe i operacje) ukrywa kryptonimy, numery misji i fragmenty współrzędnych; 1.4(g) (podatności i możliwości systemów) – typ maszyny, numery boczne i miejsca startu; 3.5c i (b)(6) chronią dane osobowe personelu: punktu kontaktowego, kontroli jakości i zatwierdzającego. Pierwotnie dokument miał pozostać tajny do 6 maja 2047 roku – odtajniono go 21 lat wcześniej, ze stemplem „Approved for Release to AARO – FOUO / PA applies”.