CIA, 14 sierpnia 1952: briefing o latających spodkach i cztery teorie

SERIA 8 CIA PDF REDACTED
Zdarzenie
Miejsce
Waszyngton
Źródło
CIA, 1 plik
Odtajnione
Seria 8, 20 listopada 2026

Briefing Biura Wywiadu Naukowego CIA streszcza historię zgłoszeń od 1947 roku, klasy obserwacji i cztery teorie; zaleceń działania nie przedstawia.

Opis sprawy

Tekst briefingu Biura Wywiadu Naukowego CIA z 14 sierpnia 1952 roku, przygotowanego po fali zgłoszeń z lipca 1952 i konferencji prasowej gen. Samforda. Mówca streszcza historię od obserwacji Kennetha Arnolda w czerwcu 1947, opisuje klasy obserwacji z ATIC, 3 przykłady obserwacji wzrokowo-radarowych i 4 teorie: tajna broń USA, broń radziecka, przybysze z kosmosu i stanowisko Sił Powietrznych. Podaje około 1500 oficjalnych zgłoszeń od 1947 roku, 250 w lipcu i 20% niewyjaśnionych. Biuro zastrzega, że nie przedstawia zaleceń działania.

Analiza dokumentu

Czym jest ten dokument?

To tekst briefingu z 14 sierpnia 1952 roku, zatytułowany „Flying Saucers” (latające spodki), przygotowany przez OSI (Office of Scientific Intelligence, Biuro Wywiadu Naukowego CIA). Mówca wyjaśnia, że briefing zorganizowano z powodu szerokiego zainteresowania w agencji, a OSI chciało ocenić badania Sił Powietrznych, ich metody i zasięg oraz ewentualne znaczenie sprawy dla wywiadu. Strony noszą oznaczenie SECRET.

Pierwsza strona briefingu CIA o latających spodkach z datą 14 sierpnia 1952

Strona 1 – początek briefingu z datą 14 sierpnia 1952 i wzmianką o konferencji gen. Samforda.

Punktem wyjścia jest lipcowa fala zgłoszeń. Do Sił Powietrznych napływały prośby o informacje, w tym oficjalne zapytanie z Białego Domu. 29 lipca gen. Samford powiedział na konferencji prasowej, że analizy nie wykazują „żadnego wzoru choćby w przybliżeniu wskazującego na zagrożenie dla Stanów Zjednoczonych”, a niedawne obserwacje nad Waszyngtonem mogły wynikać z inwersji temperatury.

OSI przejrzało własne materiały wywiadowcze aż do szwedzkich obserwacji z 1946 roku, oficjalne raporty, prasę i popularne książki, indeksy radzieckiej prasy, rozmawiało z przedstawicielem specjalnej grupy studyjnej Sił Powietrznych, spędziło dzień w Wright Field z oficerami prowadzącymi badania ATIC i radziło się własnych konsultantów naukowych.

„Trzeba wspomnieć, że ujawnienie na zewnątrz zainteresowania Agencji latającymi spodkami niesie ryzyko, że problem stanie się w oczach opinii publicznej jeszcze poważniejszy, niż już jest, czego – jak zgodnie uważamy my i Siły Powietrzne – należy unikać.”

Historia od Arnolda do Projektu Saucer

Briefing zaczyna od czerwca 1947: Kenneth Arnold, lecąc własnym samolotem, zgłosił 9 dysków w szyku obok Mount Rainier, z prędkością szacowaną na 1000 mil na godzinę. Na początku lipca 1947 doszły zgłoszenia lekarza z Phoenix w Arizonie, pilota i drugiego pilota samolotu United Air Lines w Boise w Idaho i pracowników bazy testowej Muroc w Kalifornii.

Z późniejszych spraw mówca wymienia trzy głośne: w styczniu 1948 próbę przechwycenia nad Godman Field w Kentucky, w której kpt. Mantell rozbił się i zginął; w październiku 1948 pościg por. Gormana z Gwardii Narodowej za światłem nad Fargo w Dakocie Północnej, który trwał 20 minut i skończył się na 17 000 stóp; w kwietniu 1949 obserwację komandora marynarki na poligonie White Sands, który przez teodolit widział 2 dyski manewrujące wokół rakiety testowej.

W 1948 roku Siły Powietrzne powołały Projekt Saucer, w kwietniu 1949 wydały raport wstępny, a w grudniu 1949 ujawniły prasie fragmenty tajnego raportu z wnioskiem, że obserwacje mają 3 przyczyny: masową histerię, halucynacje i mistyfikacje oraz błędną interpretację znanych obiektów. Na początku 1951 roku badania wznowiono, wprowadzono ogólnoświatowy system zgłoszeń, a bazy dostały polecenie przechwytywania obiektów; samoloty miały rozkaz nie strzelać.

Co ludzie mówią, że widzieli

ATIC dzieli obserwacje wzrokowe na dwie klasy. Dzienne: obiekty kuliste lub eliptyczne, zwykle o jasnym metalicznym połysku, niektóre małe (2–3 stopy średnicy), większość szacowana na 100 stóp, kilka na 1000 stóp; do tego odmiany w kształcie torped, trójkątów, ołówków, nawet materaców. Nocne: światła i kule ognia w kolorach zielonym, płomiennie czerwonym lub niebiesko-białym, ruchome punkty światła i świetliste smugi.

Zgłaszane prędkości mają 3 poziomy: zawis, prędkość zwykłego samolotu i ogromną, do 18 000 mil na godzinę w przypadku z White Sands. Gwałtowne manewry zgłoszono w niespełna 10% przypadków, przyspieszenia do 20 g. Prawie zawsze brak dźwięku i smugi kondensacyjnej, częste jest uchylanie się przy zbliżeniu. Radary pokazały wiele niezidentyfikowanych ech, ale żadnego pełnego śledzenia od wejścia do wyjścia z zasięgu ani przekazania śladu między stacjami.

Strona briefingu CIA z trzema przykładami obserwacji wzrokowo-radarowych

Strona 6 – trzy przykłady obserwacji wzrokowo-radarowych: Sandy Hook, lotniskowiec między Koreą a Honsiu i Wright Field.

Jako przykłady obserwacji wzrokowo-radarowych briefing podaje: obserwację z samolotu nad Sandy Hook zbieżną z echem na radarze naziemnym w Fort Monmouth w New Jersey; niedawny raport z lotniskowca między południową Koreą a Honsiu, gdzie szybki cel zawrócił o 180 stopni, rozdzielił się na dwa i zniknął zarówno z oczu, jak i z ekranów; oraz sprawę sprzed kilku dni z Wright Field, gdzie 2 myśliwce F-94 z fotokarabinami naprowadzono na echo, a pilot, który namierzył obiekt radarem pokładowym, zrobił zdjęcie; negatyw pokazuje „obiekt”.

Liczby: od 1947 roku około 1500 oficjalnych zgłoszeń, w samym lipcu 250. Z 1500 ATIC uznaje 20% za niewyjaśnione, a ze zgłoszeń od początku roku 28%. Zdanie, że tę drugą liczbę dałoby się obniżyć do 10% przy pełniejszej informacji, jest w maszynopisie przekreślone.

Cztery teorie

Pierwsza: tajna broń USA. Zaprzeczono temu oficjalnie na najwyższym szczeblu, a dla pewności OSI zapytało dr. Whitmana, przewodniczącego Rady Badań i Rozwoju, który na zasadzie ściśle tajnej też zaprzeczył. Za zaprzeczeniami przemawiają według briefingu rozkaz przechwytywania dla wszystkich dowództw i ryzyko takich lotów na uczęszczanych trasach.

Druga: broń radziecka. OSI wie o radzieckich pracach nad skrzydłami eliptycznymi i delta, ale nie ma żadnych danych o takim skoku technicznym, nie widzi powodu do podejmowania ryzyka ani wzoru lotów rozpoznawczych. Briefing wspomina „całkowicie niepopartą” tezę o radzieckiej wersji japońskich balonów z II wojny światowej.

Strona briefingu CIA z drugą i trzecią teorią o pochodzeniu latających spodków

Strona 10 – druga i trzecia teoria: broń radziecka i przybysze z kosmosu.

Trzecia: przybysze z Marsa, statki kosmiczne, podróżnicy międzyplanetarni.

„Nawet jeśli przyznamy, że inteligentne życie może istnieć gdzie indziej i że podróże kosmiczne są możliwe, obecnie nie ma najmniejszego dowodu na poparcie tej teorii.”

Brak potwierdzających obserwacji astronomicznych, śladu orbitowania i śledzenia. Briefing odnotowuje jednak, że kmdr McLaughlin (autor raportu z White Sands), część ludzi od balonów General Mills i wielu innych miało być przekonanych do tej teorii. Czwarta teoria, przyjęta przez Siły Powietrzne: przy odpowiednich danych obserwacje da się wyjaśnić błędną interpretacją znanych obiektów albo słabo jeszcze poznanymi zjawiskami naturalnymi.

Czego dokument nie rozstrzyga

Plik urywa się po części historycznej: ostatnie zdanie zapowiada analizę badań Sił Powietrznych, którą miał przedstawić kolejny mówca, ale jego nazwisko jest zakryte, a samej analizy w pliku nie ma. Briefing zastrzega na wstępie: „nie przedstawiamy zaleceń działania”. Dokument nie wyjaśnia, co pokazywał negatyw z Wright Field, ani nie rozstrzyga, czym były przypadki z lotniskowca i White Sands. Strona 8 to wpięty w środek tekstu projekt dyrektywy wywiadowczej NSC (Rady Bezpieczeństwa Narodowego) w sprawie niezidentyfikowanych obiektów latających; dokument nie mówi, jak ma się do briefingu.

Kluczowe ustalenia

  • Briefing Biura Wywiadu Naukowego CIA z 14 sierpnia 1952 roku ocenia badania latających spodków prowadzone przez Siły Powietrzne.
  • Powodem była lipcowa fala zgłoszeń, oficjalne zapytanie z Białego Domu i konferencja gen. Samforda z 29 lipca.
  • Według briefingu od 1947 roku wpłynęło około 1500 oficjalnych zgłoszeń, 250 w samym lipcu 1952, a ATIC uznawało 20% za niewyjaśnione.
  • Klasy obserwacji obejmują dzienne obiekty kuliste lub eliptyczne o metalicznym połysku i nocne światła; zgłaszane prędkości sięgają 18 000 mil na godzinę.
  • Przykładem obserwacji wzrokowo-radarowej jest cel nad lotniskowcem między Koreą a Honsiu, który zawrócił o 180 stopni i rozdzielił się na dwa.
  • Briefing omawia 4 teorie: tajną broń USA, broń radziecką, przybyszów z kosmosu i stanowisko Sił Powietrznych o błędnej interpretacji lub zjawiskach naturalnych.
  • O teorii statków kosmicznych briefing mówi, że obecnie nie ma najmniejszego dowodu na jej poparcie.
  • Biuro zastrzega, że nie przedstawia zaleceń działania, i ostrzega przed ujawnieniem zainteresowania CIA.

Analiza opracowana z udziałem modelu językowego na podstawie treści odtajnionych dokumentów. Cytaty pochodzą bezpośrednio z raportów.

Dokumenty (1)

CIA: briefing Biura Wywiadu Naukowego o „latających spodkach” (1952)
PDF

CIA: briefing Biura Wywiadu Naukowego o „latających spodkach” (1952)

Data: 14 sierpnia 1952 Lokalizacja: Waszyngton
Źródło: war.gov

Opis i opracowanie sprawdzone z treścią odtajnionych dokumentów.

Źródła

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszy.

Dodaj komentarz

Komentarz pojawi się po moderacji
✓ 113 zadowolonych klientów ★ 4.9/5 średnia ocena (17 opinii) ✉ 336 abonentów newslettera