Ujawnienie większego planu

Witam, dziękuję.

Otóż od czasu gdy ostatnim razem rozmawialiśmy opublikowałem aktualności wywiadowcze. Zaraz po tym jak wróciłem do domu – miało to miejsce około 26 października 2016 roku wczesnym rankiem – znowu znalazłem się w sytuacji w której spacerowałem w krótkich spodenkach oraz w koszulce na boso po płycie parkingu znajdującej się za moim domem. Obudziłem się spacerując (wbrew mojej woli) z jednoczesnymi próbami zrozumienia tego co się dzieje. Zmierzam więc w kierunku tego samego samolotu, który widziałem ostatnim razem i który miał kształt ryby gdyby spojrzeć na niego z góry.

Tak.

Tak.

Spostrzegłem tych samych dwóch pilotów, którzy towarzyszyli mi ostatnim razem. Gdy zacząłem wchodzić po trapie to natychmiastowo zapytali mnie czy jestem w stanie fizycznie wspiąć się po nim do góry.

Tak, to są ci sami ludzie.

Pomogli mi wejść do góry. Przeszedłem przez to samo pomieszczenie magazynowe i wprowadzili mnie ponownie do pomieszczenia, w którym byłem już poprzednio kilka razy. Był to pokój wyposażony w składane łóżka i krzesła przymocowane do ścian.

Zgadza się. Wyglądał jak niewielkich rozmiarów pokój medyczny.

Serce kołatało mi się jak szalone. Był to jeden wielki niepokój.

Oddychałem szybko a serce biło mi jak wściekłe. Starałem się nie pokazać tego po sobie, ponieważ zawsze w takich sytuacjach nie należy ujawniać żadnych słabości tym ludziom.

Jestem jednak przekonany, że mogli to wyczytać z mojej twarzy.

Moja odwaga była udawana a nie rzeczywista.

Wprowadzili mnie więc do tego pomieszczenia, posadzili na krześle, przypięli pasami i wyszli.

Tak. Następną rzeczą jakiej stałem się świadomy …

Wszystko wyglądało tak samo. Energia całej atmosfery była trochę inna. Wydawało się, że mieli do mnie nieco bardziej przyjazne nastawienie na co wskazywała ich energia, nie byli tacy srodzy.

Cały czas zachowują się jednak po wojskowemu.

Tak, atmosfera była bardziej wyluzowana. Nie powiedziałbym, że przyjazna, ale bardziej łagodna.

Tak, z białą kozią bródką.

Zgadza się. Przeprowadzili już ten sam test wcześniej, a on chciał mieć kontrolę nad dowodami aż do samego laboratorium.

Zgadza się, dokładnie tak. Siedzę tam i tak szybko jak wyszli z tego pomieszczenia przez drzwi prowadzące do magazynu umieszczonego na rufie samolotu to przez przednie drzwi wszedł tam pan, którego przed chwilą opisaliśmy.

Nie, tylko „proszę pana”.

Zaczął do mnie mówić: „Wiesz, w oparciu o przeprowadzone testy laboratoryjne teraz wierzę, że pewne rzeczy o których mówisz są prawdziwe. Najwidoczniej przebywałeś w pobliżu miejsc, które twierdzisz, że odwiedziłeś”.

Nie wiedziałem czy mam odetchnąć z ulgą czy nie. Siedziałem więc i się przysłuchiwałem.

Dobrze.

Tak. Jest to jedna z rzeczy o których tam wspomniał. Mówił, że teraz szczególnie mają odczucia, że nie znajdują się na samym szczycie piramidy wywiadowczej jak im to wcześniej przedstawiono.

Ciągnął dalej: „W rzeczywistości stacjonowałem w kilku bazach na Antarktydzie”.

Tak, był tam. To przykuło moją uwagę. Mówił dalej …

Tak, tak. Mówił on, że pod lodowym szelfem odkryli wiele starożytnych, zrujnowanych miast – nie tylko jedno. W rzeczywistości, tak jak donosiłem o tym poprzednio, odkryli tam zamarznięte w mgnieniu oka zwierzęta podobne do futrzanych mamutów a także to co nazywali Rasą Przed-Adamową.

Tak. Tylko zgaduję, że chodzi tutaj o czasy sprzed dziejów Biblijnego Adama.

Dalej twierdził, że ich ciała były rzeczywiście patykowate, posiadali wydłużone czaszki i dziwne proporcje torsów i powiedział jeszcze to, że oczywistym był fakt, że nie zostali oni stworzeni, aby żyć w naszym ciśnieniu atmosferycznym oraz polu grawitacyjnym naszej planety. Mówił dalej, że wyglądało na to, że mieli coś w rodzaju stacji, w których badali ludzkość na różnych kontynentach.

(Potem) nastąpił pewien kataklizm i Antarktyda w mgnieniu oka całkowicie zamarzła. Twierdził, że ta Rasa Przed-Adamowa nie miała dostępu do swoich starożytnych miast od ponad 10 tys. lat i stało się to dla nich ogromnym problemem; szczególnie dla tych z tej rasy, którzy znajdowali się w niewielkich bazach porozrzucanych po całym świecie. Po tym jak stracili dostęp do swoich starożytnych miast to zaczęli krzyżować się z tubylcami i to stąd pochodzą te wszystkie hybrydy Rasy Przed-Adamowej. Stworzono bardzo wiele różnych typów hybryd gdyż krzyżowano się z bardzo wieloma różnymi rasami. Niektóre z nich posiadały cechy charakterystyczne dla ludów Afrykańskich, niektóre cechy Kaukaskie, a jeszcze inne wskazywały pochodzenie z Ameryki Południowej.

Sigmund mówił dalej, że miasta te sięgają czasów, gdy istoty te najwyraźniej przybyły na Ziemię, czyli 55–65 tys. lat temu. Powiedział mi, że z dostarczonych mu informacji wynikało, że – i to co powiem są to informacje przekazane przez niego – istoty te pochodziły z innej planety naszego Układu Słonecznego, która stała się niezdatna do życia.

Nie. Wyglądało na to, że albo nie posiadał takiej informacji, albo nie chciał się nią ze mną podzielić.

To właśnie mniej więcej w tym czasie zacząłem zastanawiać się dlaczego przekazuje mi te wszystkie informacje. Myślę, że zauważył to na mojej twarzy i szybko się wycofał.

Tak. Ten temat pojawia się w mojej późniejszej rozmowie z Gonzalesem.

Nie otrzymałem aż takich szczegółów.

Jedyną (ważną) informacją, którą w rzeczywistości przekazał mi jest to, że my ludzie naprawdę odkryliśmy jakiś czas temu ruiny starożytnych budowli na Antarktydzie i zaczęliśmy tam prace wykopaliskowe, ale Rasie Przed-Adamowej nie pozwolono się tam udać. Antarktyda była kontrolowana przez Reptylian.

Dopiero niedawno zawarto pewną umowę na podstawie której zezwolono Rasie Przed-Adamowej odwiedzanie tych starożytnych miast.

Otóż znaleziono tam mnóstwo technologii, z której większość jest zniszczona lecz ciągle jest to niezły kawałek (zaawansowanej) technologii. Wszystkie te budynki były w takim stanie, że niemalże nie można było znaleźć kamienia na kamieniu. Były one całkowicie zmiecione z powierzchni. Jednakże, pod powierzchnią …

Zgadza się. To właśnie pod powierzchnią znaleziono więcej.

Znaleziono tam starożytne biblioteki oraz schowki z technologią.

Tak. Chcę tutaj podkreślić, że już od ponad 10 tys. lat wszystkie ich archiwa oraz cała technologia była tam zagrzebana. Byłoby to zupełnie tak jakby wysłać ludzi na Księżyc, a następnie Ziemia doświadcza globalnej katastrofy tak, że nie mogliby oni się udać tam po nowe dostawy.

Zgadza się. Miałem ten dziwny wyraz twarzy. Nie rozumiałem dlaczego ni stąd ni zowąd przekazuje mi te wszystkie informacje. Dla mnie było to trochę niezręczne. Nie rozumiem co za tym stoi? Odniosłem wrażenie, że wyczytał to z mojej twarzy i przestał rozmawiać na ten temat. Powiedział mi, że ponownie użyje na mnie tej samej technologii, aby wprowadzić mnie w zmieniony stan świadomości …

… aby sprawdzić, czy może ze mnie wydusić więcej informacji. Powiedziałem mu: „Słuchaj, bardzo chętnie odpowiem na wszystkie twoje pytania. Nie ma potrzeby, aby uciekać się do takich rozwiązań”. Zignorował mnie, podszedł do tego samego metalowego stolika i podniósł jakiś cylindryczny obiekt z uwypuklonym stożkiem na końcu, który wyglądał jak jakaś antena. Patrzył w dół i bawił się tym obiektem i nagle usłyszałem wydobywające się z niego brzęczenie. Zanim to nastąpiło włożył sobie zatyczki do uszu. Jest to ostatnia rzecz jaką pamiętam poza tym, że znowu schodzę po trapie umieszczonym na rufie samolotu z ręką wykręconą do tyłu: jeden z nich mocno trzyma mnie za łokieć i sprowadza w dół, a drugi idzie przede mną, sięga do tyłu i trzyma mnie za nadgarstek. Tym razem bardzo uważali, abym im ponownie nie upadł.

Oczywiście starali się upewnić, że nie zdarzy się nic takiego co ostatnim razem.

Gdy schodziłem po schodach, naprawdę zaczynałem dochodzić do siebie. Rozpocząłem więc wędrówkę powrotną do domu i poruszałem się w kierunku tylnego ogrodu mojego domu. Przeszedłem przez bramkę, podszedłem do tylnych drzwi i otworzyłem je i wtedy zobaczyłem, że niebieska kula świetlna zygzakowała po moim pokoju gościnnym.

Tak. Po prostu skakał on z jednego kąta pokoju w drugi.

Gdy zamknąłem za sobą drzwi to natychmiastowo zatrzymał się tuż przed moją klatką piersiową; zasygnalizowałem wtedy, że jestem gotów. Następną rzeczą jaką pamiętam to znajduję się na Majańskim statku kosmicznym.

Tym razem stałem dokładnie w tym samym miejscu (co poprzednio) przy unoszącej się w powietrzu kamiennej konsoli, którą opisałem ostatnim razem. Siedział tam Gonzales i patrzył na mnie. Tym razem w pomieszczeniu było sześciu Majów w tym trzy kobiety. Poprzednio tylko raz blisko widziałem majańską kobietę. Są one bardzo podobne do swoich mężczyzn.

Tak. Ich włosy były splecione … Nasz grafik komputerowy nie był w stanie odzwierciedlić tego dokładnie … Ich włosy były splecione w warkocze a następnie uformowane w okrągłe kształty.

Wewnątrz takiego koka miały wplecione złote wstawki.

Tak czy inaczej, Gonzales patrzył na mnie i podszedł bliżej z tą samą czarną kamienną kulą co poprzednio.

Ostatnim razem użył jej, aby mnie przeskanować.

Podchodził do mnie bliżej i podnosił ją do góry. Uśmiechał się i wyglądał na zadowolonego. Powiedział: „Proszę skoncentruj całą swoją uwagę na tej magicznej ósmej kuli”, wiesz chodzi o to kulę do bilarda o numerze osiem.

Tak. Trzymał ją prawdopodobnie jakieś 4 albo 5 cali od mojego czoła i wykonywał takie ruchy [porusza tę czarną kulę w jedną i w drugą stronę przed czołem Coreya]. Wyczuwam to, że jest mocno skoncentrowany.

Tego nie wiem na czym.

Być może jest to urządzenie typu Tricorder.

Nie wiem tego na pewno. Skanował mnie przez około minutę, obrócił się i podszedł z powrotem do tej lewitującej konsoli i wepchnął tę czarną kulę do jej środka przez jeden jej bok.

Ona po prostu przeniknęła do jej wnętrza. Wtedy obrócił się i rzucił okiem na Majów, którzy znajdowali się w pomieszczeniu i zgaduję, że skontaktował się z nimi telepatycznie gdyż obrócili się i wyszli do sąsiedniego pokoju. Na ścianie tam prowadzącej znajdowały się szerokie, podwójne drzwi i można było zobaczyć tam niemalże identyczne pomieszczenie jak to, w którym my się znajdowaliśmy. Wszyscy Majowie zgromadzili się wokół tamtej lewitującej konsoli.

Wtedy Gonzales podszedł do mnie i powiedział: „Chcę cię przeprosić i wyjaśnić co się tak naprawdę dzieje”. Byłem na to przygotowany.

Miał on na myśli bardziej te dwa ostatnie wydarzenia.

Zaczął od tego, że pozwolono na nie celowo. Oświadczył mi, że wewnątrz tego Tajnego Programu Kosmicznego kompleksu wojskowo-przemysłowego jest wielu ludzi, których złudzenia zaczynają się rozwiewać. Zaczynają się domyślać, że dzieje się znacznie więcej niż się im mówi …

… nawet pomimo tego, że cały czas im się powtarza, że są na najwyższym poziomie w hierarchii wywiadowczej. Powiedział, że nie mogli mi powiedzieć o całej tej operacji gdyż w przeciwnym przypadku tamci bardzo łatwo zorientowaliby się co się dzieje.

Podświadomie utrzymałem wszystkie dane telemetryczne z lotu zwiadowczego z grupą Anshar, a jeszcze więcej wiadomości pozostało głęboko w mojej podświadomości.

Nie pamiętam dokładnie czego dotyczyły te wszystkie informacje. Jednak podczas tego lotu zwiadowczego wszystkie te (holograficzne) panele zaczęły wyskakiwać sprzed siedzenia. Kaaree musiała upomnieć mnie, abym nie zatracił się w tych wszystkich informacjach a patrzył na scenerię.

Tak.

Zgadza się.

Gonzales powiedział mi, że Sojusz starał się wykorzystać fakt, że TPK kompleksu wojskowo-przemysłowego jest właśnie pozbawiany złudzeń odnośnie ich pozycji.

Powiedział, że była to doskonała okazja, aby sprytnie zasiać ziarnko prawdy pośród tamtych ludzi na temat istnienia szerszego spektrum Tajnych Programów Kosmicznych oraz innych informacji. Działanie to mogło prawdopodobnie doprowadzić do całkowitego unieszkodliwienia planu częściowego ujawnienia, które ma dotyczyć istnienia TPK kompleksu wojskowo-przemysłowego.

Oczywiście i dodatkowo jeszcze informacje zebrane podczas przesłuchania. Niewielka liczba tych ludzi z programu kompleksu wojskowo-przemysłowego zaczyna się zastanawiać co tak naprawdę się dzieje?

Oczywiście, że tak. Jeśli znasz powód dla którego cierpisz to znacznie łatwiej jest ci się z tym pogodzić.

Wszystko to jest ekstremalnie podzielone pod względem hierarchii jednak z tego co mi powiedział poprzednim razem, to jest on odpowiedzialny za kilka różnych programów. Jest on więc dość wysoko w strukturze dowodzenia.

Tak.

Tak.

Zaczęliśmy omawiać Rasę Przed-Adamową na podstawie rozmowy, którą odbyłem z Sigmundem. Gonzales potwierdził tą samą rzecz na podstawie swoich informacji wywiadowczych, że istniały tam dwa rody królewskie, które rywalizowały ze sobą o zasoby oraz władzę nad pewnymi obszarami naszej planety.

Jedyną rzeczą jaką mi wyjaśnił to, że te dwie rodziny królewskie rywalizowały ze sobą o zasoby oraz rozciągnięcie wpływów finansowych nad pewnymi systemami ekonomicznymi naszej planety.

Omawialiśmy jeszcze kilka innych rzeczy i wtedy zmieniliśmy temat. Dawno temu powiedziano mi, że pewne antyczne struktury budynków mają wydrążenia po to, aby przechowywać tam starożytną technologię.

W niektórych przypadkach jest to czysty fanatyzm jednak czasami naprawdę poszukują oni czegoś więcej. W tych przypadkach rzeczywiście zrównali oni z ziemią kilka niezwykle ważnych historycznie obszarów starożytnego Sumeru. Znajdują tam technologię w ścianach (starożytnych budynków). Nie wiem jednak jaka to jest technologia. To nie wszystko; w wyniku tych działań znajdowali również pod ziemią jeszcze starsze budowle. Z tego co ostatnio rozmawiałem z Gonzalesem to bardzo aktywnie i możliwie najszybciej dokonywali wykopalisk ze względu na to, że bitwa zbliżała się do Mosulu. Ta technologia była właśnie tam, a oni ponoć mieli ją przekazać w ręce Istot z Rasy Przed-Adamowej w grupach Kliki. Te walczące grupy działające w imieniu Kliki – dokładnie tak to ujął Gonzales – odnalazły tę technologię i odmówiły jej przekazania.

Nie dla nich. W rzeczywistości są to kolejne grupy Kliki, które odmówiły przekazania znalezionej technologii swoim szefom.

Z tego powodu Gonzales stwierdził, że jest to wyraźny znak na znaczne osłabienie koalicji Kliki w tym czasie.

Osobnicy z Rasy Przed-Adamowej usiłują zgromadzić możliwe najwięcej kawałków swojej starożytnej technologii. To jeden z powodów, dla których byli też tak podekscytowani możliwością powrotu do swoich miast na Antarktydzie i dostępu do tamtejszych schowków z technologią.

Tego nie wiem czy sięga to aż tak daleko, jednakże oni definitywnie przygotowują się do jakiegoś konfliktu (zbrojnego); do czegoś naprawdę wielkiego.

Oczywiście, że tak. To właśnie dlatego te wszystkie elity oraz osobnicy z Rasy Przed-Adamowej obecnie tak bardzo szaleją.

Z tego co słyszałem wynika, że bardzo się nawzajem nie lubią. Klika jednak zawiera umowy z wieloma grupami i wiele z nich również nie lubi się ze sobą.

Tak.

Zgadza się.

Otóż z tego co mi przekazał to pewne grupy zajmujące się czarnymi operacjami przeprowadziły akcje, podczas których w środku nocy wysłali swoich agentów na wszystkie obszary na których znajdują się starożytne budowle na całej Ziemi i przy pomocy bardzo zaawansowanych sonarów sprawdzali mury. Sprawdzali też z kosmosu, czy pod nimi nie znajdują się jeszcze jakieś inne starożytne ruiny. Oczywiście chcieli znaleźć tę technologię zanim wpadnie ona w ręce grup Kliki. W tym momencie naszej konwersacji zauważyłem, że ta unosząca się w powietrzu konsola zaczęła wydzielać różnokolorowe światło oraz symbole.

Gonzales zauważył mnie gapiącego się na nią, więc szybko obrócił się i do niej podszedł. W chwili gdy poruszał się w jej kierunku również dwóch innych Majów weszło do pokoju. Zaczęli przyglądać się temu co wyglądało na pewną sekwencję glifów powtarzającą się przez cały czas.

Tak.

Niebieski, czerwony, pomarańczowy, żółty a nawet zielony.

Gonzales obrócił się do mnie i mogłem wyraźnie zauważyć troskę na jego twarzy. Zapytał mnie: „Czy twoja pamięć uległa poprawie czy pogorszyła się?”. Odpowiedziałem mu na to: „Tak naprawdę to się pogarsza. Mam nawet problem z zapamiętaniem daty urodzin moich dzieci”.

Zmarszczył czoło i odrzekł: „Porozmawiam z grupą Majańską i zapytam się ich czy jest jakiś sposób, aby ci pomóc”. Wtedy nagle znikąd na jego twarzy pojawił się uśmiech. Domyśliłem się, że zobaczył za mną niebieską kulę świetlną wyłaniającą się i zygzakującą po pokoju. Przeleciała kilka razy wokół mnie a następnie zatrzymała się w swoim zwyczaju około 1 stopy od mojej klatki piersiowej. Wtedy zaczął się uśmiechać do mnie jeszcze szerzej … i nie zmieniając wyrazu twarzy zaczął machać mi na pożegnanie. Zasygnalizowałem, że jestem gotowy i kula świetlna mnie zabrała. Moja podróż zakończyła się w domu w pokoju gościnnym dokładnie tam gdzie się zaczęła. Byłem wykończony. Podszedłem do kanapy, położyłem się i zasnąłem aż do czasu gdy obudziły mnie dzieci.

Około dwa dni później … ponieważ jestem rannym ptaszkiem, wstałem z łóżka dość wcześnie i poszedłem popracować do pokoju gościnnego. Gdy siedziałem na kanapie i pisałem na laptopie to nagle odczułem bardzo silną atmosferę napięcia elektrycznego, cały pokój się nim wypełnił. Wiedziałem, że coś się szykuje. Moja uwaga skierowała się w prawą stronę. Zewnętrzna ściana tam gdzie znajduje się kominek zaczęła falować tak jakby zamieniała się w płyn. Cała ściana zaczęła zaginać się do środka i się ruszać.

Dokładnie. Przyglądam się temu zjawisku i coraz bardziej się denerwuję. W pokoju gościnnym mam kanapę w kształcie litery „L”, wewnątrz tego „L” stolik kawowy, a dalej ścianę z telewizorem. Gdy zobaczyłem, jakie dziwne rzeczy dzieją się ze ścianą, wstałem i odsunąłem się dalej, ale ciągle jeszcze byłem między kanapą a stolikiem.

Wiem o tym, ale starałem się jakoś uciec. Nagle jakby z wody pojawiła się ta sama kobieta z grupy Wygnańców (z Wnętrza Ziemi), która odwiedziła mnie w pokoju hotelowym. Byłem zszokowany. Wytrąciło mnie to z równowagi, zacząłem panikować.

Cały się trząsłem i byłem przerażony.

Tak. Była wyższa, niż zapamiętałem, ale gdy widziałem ją poprzednio, leżałem na łóżku. Była wyższa ode mnie o dobre 3 albo 4 cale. Była przepiękna. Posiadała zgrabną, drobną strukturę ciała, piękne niebieskie oczy i ubrana była …

Nie, ta była blondynką. Ubrana była w bardzo skąpe ubranie. Zarówno na piersiach jak i w obszarze krocza nosiła przepaskę z białej poskręcanej tkaniny.

Natychmiastowo odezwała się: „Mam na imię Marra. Nie bój się mnie. Nie zrobię Ci krzywdy. Wszystko jest w porządku”. Starała się mnie uspokoić, ale to nie podziałało. Widziałem, że zauważyła, że jestem wystraszony i zdenerwowany. Widziałem również, że sprawiało jej to przyjemność.

Na początku uśmiechała się tylko nieznacznie, lecz nagle pojawił się na jej twarzy szeroki uśmiech i zaczęła zmierzać w moim kierunku z pewnym zamiarem.

Zrobiła może ze dwa, trzy kroki gdy nagle błysnęło krystalicznie białe światło. Kolejną rzeczą jaką sobie uzmysłowiłem to, że wszystko zrobiło się zamazane. Starałem się wyostrzyć wzrok i zauważyłem, że znalazłem się w pomieszczeniu z kopułą. Uzmysłowiłem sobie, że grupa Anshar interweniowała.

Tak.

Gdy znowu byłem w stanie widzieć to zobaczyłem dwóch mężczyzn z grupy Anshar podchodzących do Marry. Na jej twarzy malował się szok i panika. Jej postawa zmieniła się diametralnie.

Podeszli do niej, spojrzeli na siebie i tylko domyślam się, że komunikowali się ze sobą. Eskortowali ją przez jedne z drzwi, które zamykane były tym solidnym, świetlnym polem siłowym. Gdy osłona otworzyła się zobaczyłem korytarz, który zakręcał się oddalając się od drzwi.

O tak. Była cała spanikowana.

Ja ze strachu cały trzęsłem się jak galareta.

Dosłownie moje całe ciało trzęsło się. Serce w piersi waliło mi jak szalone; oddychałem i do dzisiaj jeszcze cierpię z powodu przedawkowania adrenaliny.

Kaaree popatrzyła na mnie, podeszła bliżej, położyła dłoń na moim policzku i spojrzała mi głęboko w oczy; natychmiastowo zacząłem się uspokajać.

Ja natychmiast zacząłem: „Dlaczego Wygnańcy wrócili? Dlaczego ona ponownie chciała się ze mną zobaczyć?”

Wszystko co powiedziała mi (Kaaree) to, że intencje (Marry) nie były zbyt uczciwe i to było główną przyczyną dla której jej grupa interweniowała. Zapytałem: „Co się z nią stanie?”. Powiedziano mi, że zostanie umieszczona w komorze hibernacyjnej aż do czasu rozwiązania się wydarzeń mających zajść na Ziemi.

Jest to ogólne uczucie, które towarzyszy większości ludziom w programach (kosmicznych). Coś się zbliża.

Tak … Po tym jak wyprowadzono pod eskortą Marrę z pomieszczenia to rozmawialiśmy jeszcze przez chwile na jej temat. (Kaaree) powiedziała mi, że z oczywistych powodów ona nie będzie mi już więcej sprawiała problemów, jednakże muszę zwracać baczną uwagę na innych z jej grupy, którzy po pewnym czasie przyjdą jej szukać.

W tym momencie położyła swoje obydwie ręce na moich ramionach i patrząc mi prosto w oczy zaczęła mówić. Powiedziała mi, że muszę dążyć do zwiększenia swoich wibracji oraz, że są sprawy związane z moim gniewem skierowanym na pewne osoby, które wpływają na mnie do tego stopnia, że aż mają problemy z nawiązaniem ze mną połączenia w Konstrukcie.

Zgadza się.

Przeszliśmy więc przez tę konwersację podczas, której ciągle trzymała ręce na moich ramionach a gdy skończyła to nieznacznie klepnęła mnie po ramionach i powiedziała: „Wysyłamy cię z powrotem do domu”. Wtedy nastąpił wielki rozbłysk i znalazłem się z powrotem w moim pokoju gościnnym.

Tak. Jedyną rzeczą jaką mogę tutaj obecnie przekazać jest opis tej kosmicznej scenerii. Gdy spojrzałem na zewnątrz to kosmiczne widowisko wyglądało praktycznie tak samo poza tym, że (wszystkie) sfery stały się bardzo przeźroczyste; cały czas stają się one coraz bardziej przeźroczyste.

Tych dziewięć metalicznych sfer, które widziałem ostatnim razem znajdowały się na tej samej pozycji.

Spotkania te były bardzo podobne do ostatniej konwersacji, którą odbyłem z Kaaree. Niepokoili się moim pobudzonym stanem w którym się znajdowałem. Wcale nie pomagało to misji.