Zatoka Omańska 2021 — „zimne kule” wokół AC-130J (raport IIR + 6 nagrań)

Czym jest ten dokument?

DOW-UAP-D101 to siedmiostronicowy Intelligence Information Report (IIR) – raport informacji wywiadowczej o serii obserwacji UAP (niezidentyfikowanych zjawisk powietrznych) nad Zatoką Omańską 8 września 2021 roku. IIR to format, w którym wywiad wojskowy USA przekazuje dalej relację źródła osobowego (HUMINT). Dokument zastrzega to wprost: jest „raportem informacyjnym, nie finalnie ocenioną informacją wywiadowczą” – rejestruje relację, niczego nie przesądzając.

Meldunek sporządziła komórka AFSOC A2OX („MOTHERSHIP”) – dowództwo operacji specjalnych Sił Powietrznych USA – 27 kwietnia 2022 roku, z klauzulą SECRET//NOFORN (tajne, bez dostępu dla cudzoziemców). Odtajniony 20 marca 2026 roku przez szefa sztabu USCENTCOM (Centralnego Dowództwa USA) i przekazany do AARO (biura Pentagonu ds. anomalii).

Strona 1 – metadane IIR: kolektor AFSOC A2OX „MOTHERSHIP”, streszczenie i adnotacja o odtajnieniu z 20 marca 2026 r.

„UAP obserwowano jako zimne kule lecące na niższych wysokościach, z prędkością od 250 do 1300 mil na godzinę, w różnych formacjach, a także manewrujące agresywnie. UAP wydawały się również reagować na ogień głównego działa samolotu.”

Flara, działo i dwie zimne kule

Załoga gunshipa AC-130 (AC-130J Ghostrider – ciężko uzbrojony samolot wsparcia ogniowego sił specjalnych USSOF) prowadziła nocne ćwiczenia ogniowe. Zrzuciła aktywowaną wodą flarę jako cel pozorowany, a oficer systemów bojowych (CSO) skanował okolicę głowicą elektrooptyczno-podczerwoną (EO/IR). Gdy skierował sensor z powrotem na flarę, zobaczył dwie zimne kule o średnicy około czterech stóp, wiszące nieruchomo 0–20 stóp nad wodą przez około 15 sekund.

Potem pociągnął za spust 105-milimetrowego działa. W krótkiej chwili między naciśnięciem spustu a odrzutem armaty obie kule błyskawicznie odleciały od flary i zniknęły z pola widzenia sensora – nie zmieniając wysokości.

Strona 2 – treść meldunku: obserwacja początkowa, formacje, awaria rejestratora.

„Jak delfiny w stadzie”: 25 obserwacji w jednym locie

W całym locie załoga naliczyła około 25 przypadków UAP, widocznych w podczerwieni jako zimne kule. Dwa obiekty leciały w skoordynowanej formacji, falując wysokością; inne widziano w trójce, jeszcze inne – „manewrujące agresywnie”.

„Dwa UAP zaobserwowano lecące w luźnej, lecz skoordynowanej formacji, naprzemiennie zwiększające i zmniejszające wysokość jak fala, manewrujące wokół siebie, nad sobą i pod sobą w sposób przypominający delfiny bawiące się w stadzie. (KOMENTARZ ŹRÓDŁA: One [UAP] wiedziały, że lecą razem).”

Nawias „KOMENTARZ ŹRÓDŁA” jest kluczowy: raport oddziela obserwację od interpretacji. Porównanie do delfinów, „agresja” czy to, że obiekty „wiedziały, że lecą razem” – to subiektywny język zgłaszającego, nie ustalona cecha obiektów.

Zepsuty rejestrator i sześć nagrań telefonem

CSO wyliczył prędkości narzędziem TACTOOL: od 250 do 1300 mil na godzinę (ok. 400–2100 km/h). Raport dodaje sucho: „nie zaobserwowano żadnych środków napędu”.

„Załoga AC-130 próbowała zapisać całość materiału EO/IR z obserwacji UAP, ale pokładowy rejestrator wideo (DVR) w niewyjaśniony sposób zawiódł i dane wideo uległy uszkodzeniu.”

Dlatego sześć opublikowanych nagrań (DOW-UAP-PR117–PR122, każde z osobnym opisem w archiwum) to wtórne nagrania ekranu sensora telefonem, nie zapis z głowicy EO/IR. Załącznikiem do IIR była prezentacja z sześcioma osadzonymi filmami (SECRET//NOFORN).

Strona 5 – pełny tekst depeszy: obserwacje, prędkości, komentarze polowe.

Co to znaczy?

W obrazowaniu termicznym FLIR tryb white-is-hot pokazuje obiekty cieplejsze od tła jako białe, black-is-hot – jako czarne. Załoga widziała kule w obu trybach, zawsze jako zimne: chłodniejsze od tła morza i nieba. Konwencjonalny napęd (silnik, dysza, wirnik) zostawia w podczerwieni wyraźną sygnaturę ciepła – tu jej nie było.

Meldunek rozesłano do kilkudziesięciu adresatów – od CIA i FBI po NASA i FAA. A jednak IIR pozostaje nieocenioną relacją źródła, nie wynikiem śledztwa: nie wiemy, jak zakończyła się ewentualna analiza AARO. Przyziemnych hipotez (ptaki, artefakty sensora, balony) raport nie rozważa – nie taka jest jego rola.

Redakcje

Dokument odtajniono w przeglądzie USCENTCOM (MDR 26-0049 do 26-0061) z licznymi zaczernieniami. Kod 1.4(c) (systemy i metody wywiadowcze) ukrywa m.in. numer seryjny IIR i fragment współrzędnych MGRS; kod 3.5c, (b)(6) chroni dane osobowe. Reguła 50X1-HUM pozwala chronić tożsamość źródła osobowego praktycznie bezterminowo. Sama relacja ocalała niemal w całości: wiemy, co załoga zobaczyła – nie wiemy, kim była.