US Navy — Raporty Range Fouler (2 raporty)

Czym są te dokumenty?

Raporty Range Fouler to ustandaryzowane formularze debriefingowe US Navy, wypełniane przez załogi lotnicze po napotkaniu nieautoryzowanych obiektów w kontrolowanej przestrzeni powietrznej podczas aktywnych operacji wojskowych. Nazwa „Range Fouler" oznacza dosłownie „intruza na poligonie" - termin używany, gdy nieznany obiekt pojawia się w strefie operacji bojowych lub ćwiczebnych. Oba dokumenty zostały odtajnione przez gen. Richarda A. Harrisona (Szefa Sztabu USCENTCOM) i zatwierdzone do publikacji przez AARO.

Formularz Range Fouler Debrief jest niezwykle szczegółowy - zawiera pola na współrzędne geograficzne, wysokość, prędkość, kierunek ruchu, ślad radarowy, śledzenie przez ATFLIR (zaawansowany system celowniczy), reakcję na AIM-9X (rakieta samonaprowadzająca na podczerwień), oraz cechy fizyczne obiektu (kształt, materiał, przezroczystość, odblaskowość). To nie są ogólnikowe raporty - to precyzyjne formularze wywiadowcze zaprojektowane przez program SPEAR (Surveillance, Patterning, and Evaluation of Anomalous Reports).

Formularz Range Fouler D38 - raport z Zatoki Perskiej, 14 maja 2020. Widoczne pola na współrzędne, ślad radarowy i opis obiektu.

Raport D38 - Zatoka Perska, 14 maja 2020

Pierwszy raport dokumentuje incydent z 14 maja 2020 o godzinie 20:40Z (noc) podczas misji ISR (wywiad, rozpoznanie, obserwacja). Załoga operowała na wysokości ok. 20 000 stóp w rejonie o współrzędnych 28°31'4" N, 49°52'4" E - co odpowiada zachodniej części Zatoki Perskiej, w pobliżu irańskiego wybrzeża.

While preforming an ISR tasking (ULTN/Black Hot/Lin), a solid white object flew through the FOV. There was a temporarily lose of the object but re-acquired shortly there after. The crew was able to follow the object as it appeared to make erratic moments above the water. During the follow, crew was able to obtain 4x zoom on the object but lost the object due to poor track placement.

Podczas wykonywania zadania ISR (tryb ULTN/Black Hot/Liniowy) jednolity biały obiekt przeleciał przez pole widzenia sensora. Obiekt został chwilowo stracony z pola widzenia, ale szybko ponownie namierzony. Załoga była w stanie śledzić obiekt, który wykonywał nieregularne ruchy nad wodą. Podczas śledzenia udało się uzyskać 4-krotne powiększenie, ale obiekt został stracony z powodu złego ustawienia śledzenia.

Kluczowe szczegóły techniczne tego raportu:

• Obiekt w ruchu - zaznaczone „Yes" (tak, poruszał się)
• Ślad radarowy: przerywany (intermittent) - obiekt pojawiał się i znikał z radaru
• 1 obiekt w grupie
• Kształt: okrągły (zaznaczone „Round")
• Zachowanie: „erratic moments above the water" - nieregularne, gwałtowne ruchy tuż nad powierzchnią wody
• Detekcja IR: obiekt był widoczny w podczerwieni jako „solid white" (jednolita biel w trybie Black Hot), co wskazuje na znaczące źródło ciepła

Do tego raportu dołączono nagranie wideo (DVIDSHUB VIRIN: 200502-D-D0360-5343) trwające 2 minuty i 17 sekund z kamery podczerwonej, na którym widać śledzenie obiektu.

Formularz Range Fouler D58 - raport z października 2020. Znacząco więcej danych niż D38: dwa obiekty, metaliczny wygląd, zagłuszanie radarowe.

Raport D58 - lokalizacja utajniona, 27 października 2020

Drugi raport jest znacznie bardziej dramatyczny. Incydent miał miejsce 27 października 2020 o godzinie 01:12:21Z (noc) podczas misji DCA (Defensive Counter-Air - obrona przeciwlotnicza). Pilot w stopniu O-3 (porucznik komandor / kapitan) z eskadry oznaczonej jako zredagowanej latał na wysokości 26 000 stóp. Współrzędne i lokalizacja zostały całkowicie utajnione.

KINGPIN DIRECTED ID OF UNKNOWN CONTACT. [REDACTED] OBTAINED RADAR LOCK AND TARGET POD VIDEO BUT UNABLE TO GET CLOSER THAN 16.9NM TO GET A BETTER ID. THE TARGET POD SHOWED 2 IR SIGNIFICANT CONTACTS. ONE RANGE FOULER WAS CIRCLING AROUND THE OTHER IN 1/30TH OF A SECOND, THEY WERE GONE. TALLY ACHIEVED WAS 2X RED BLINKING STROBES AND NOISE JAMMING WAS RECIEVED. NOISE JAMMING WAS INDICATED BY TWO CHEVRONS.

KINGPIN [kontroler] nakazał identyfikację nieznanego kontaktu. [ZREDAGOWANO] Uzyskano namiar radarowy i nagranie z głowicy celowniczej, ale nie udało się zbliżyć na mniej niż 16,9 mil morskich, by uzyskać lepszą identyfikację. Głowica celownicza pokazała 2 znaczące kontakty w podczerwieni. Jeden Range Fouler krążył wokół drugiego - w 1/30 sekundy zniknęły. Wizualnie zaobserwowano 2 czerwone migające stroboskopy, a na radarze odnotowano zagłuszanie szumowe, sygnalizowane dwoma chevronami.

Ten raport zawiera kilka wyjątkowych elementów:

• 2 obiekty - jeden krążył wokół drugiego
• Zniknięcie w 1/30 sekundy - obiekty dosłownie znikły z sensorów w ułamku sekundy
• Zagłuszanie radarowe (noise jamming) - obiekty aktywnie zakłócały systemy elektroniczne samolotu, co zaznaczono jako „two chevrons" (standardowy wskaźnik ECM w systemach taktycznych US Navy)
• Stabilny ślad radarowy (Stable Trackfile: Yes) - w odróżnieniu od D38, radar utrzymywał stały kontakt
• Tally achieved - pilot wizualnie potwierdził obiekty: 2 czerwone migające stroboskopy
• Kierunek/prędkość: 060°/20 węzłów (na północny wschód, stosunkowo wolno)
• Cechy fizyczne: metaliczny, balonopodobny, nieprzezroczysty, odblaskowy, „inny kształt" (Other Shape zaznaczone)
• KINGPIN - to callsign kontrolera taktycznego (AWACS/E-2C), co oznacza, że obiekt był widziany na radarach powietrznych ZANIM pilot go namierzył

Co jest zredagowane i dlaczego to ważne?

W raporcie D58 zredagowano: nazwisko pilota, eskadrę, adres e-mail SIPR, współrzędne geograficzne, lokalizację oraz fragment opisu zawierający prawdopodobnie dodatkowe szczegóły taktyczne. Redakcja współrzędnych jest szczególnie wymowna - sugeruje, że lokalizacja incydentu mogłaby ujawnić wrażliwe informacje o rozmieszczeniu sił US Navy. Numer boczny samolotu (BUNO) i obszar roboczy (Working Area) również zostały utajnione.

Natomiast raport D38 jest mniej zredagowany - współrzędne są jawne, ale utajniono dane personalne załogi. Fakt, że D38 podaje dokładną lokalizację w Zatoce Perskiej, podczas gdy D58 ukrywa wszelkie dane lokalizacyjne, sugeruje że incydent D58 mógł mieć miejsce w bardziej wrażliwym operacyjnie regionie.

Dlaczego te dokumenty są ważne?

Raporty Range Fouler wyróżniają się na tle innych dokumentów UAP kilkoma cechami. Po pierwsze, formularz SPEAR jest jednym z najbardziej szczegółowych narzędzi raportowania UAP w arsenale US Navy - zawiera pola, których nie ma w standardowych raportach MISREP. Po drugie, raport D58 dokumentuje jedno z niewielu oficjalnie potwierdzonych przypadków elektronicznego przeciwdziałania (ECM) ze strony UAP - aktywnego zagłuszania radarowego, co wskazuje na zaawansowaną technologię. Po trzecie, opis z D58 - obiekt krążący wokół drugiego i znikający w 1/30 sekundy - opisuje zachowanie, którego żaden znany system lotniczy nie jest w stanie wykonać.

Program SPEAR, który opracował ten formularz, był prekursorem dzisiejszego AARO i funkcjonował w ramach US Navy jako wyspecjalizowana komórka analityczna zajmująca się anomaliami w kontrolowanej przestrzeni powietrznej - co samo w sobie potwierdza, że Marynarka Wojenna USA traktowała problem UAP poważnie na długo przed publicznym ujawnieniem programu w 2017 roku.