NASA: UFO i obrona - na co powinniśmy się przygotować?

Czym jest Raport COMETA?

Ten 94-stronicowy dokument to Raport COMETA (Comité d'Études Approfondies — Komitet Pogłębionych Badań) — jeden z najważniejszych oficjalnych dokumentów w historii badań nad UFO. Został opublikowany w 1999 roku we Francji i napisany przez grupę wysokich rangą generałów, oficerów wywiadu, inżynierów i naukowców, w większości absolwentów prestiżowego Institut des Hautes Études de Défense Nationale (Instytut Wyższych Studiów Obrony Narodowej). Raport był adresowany do Prezydenta Francji i Premiera.

Okładka Raportu COMETA — "UFOs and Defense: What Should We Prepare For?" (1999). Dokument przygotowany przez francuskich generałów i naukowców dla Prezydenta i Premiera Francji

Dokument jest podzielony na trzy części i 16 rozdziałów, plus 7 aneksów:

• Część 1: Fakty i świadectwa — przypadki lotnicze, obserwacje z ziemi, bliskie spotkania, analiza życia we wszechświecie
• Część 2: Stan wiedzy — organizacja badań we Francji (GEPAN/SEPRA), analiza fotograficzna (François Louange), zagraniczne programy
• Część 3: UFO i obrona — planowanie strategiczne, aspekty polityczne i medialne, rekomendacje

Autorzy — nie amatorzy, lecz generałowie

Raport COMETA wyróżnia się na tle całej literatury UFO jednym kluczowym faktem: napisali go ludzie, którzy mieli dostęp do informacji niejawnych i odpowiadali za bezpieczeństwo narodowe Francji. Przewodniczącym komitetu był generał Denis Letty, były pilot myśliwski. Wśród członków byli:

• André Lebeau — były prezes CNES (francuskiej agencji kosmicznej)
• Jean-Jacques Velasco — szef SEPRA (Service d'Expertise des Phénomènes de Rentrées Atmosphériques) w CNES
• François Louange — prezes Fleximage, ekspert analizy fotograficznej dla wywiadu
• Generałowie lotnictwa, inżynierowie uzbrojenia, komisarz policji, dyplomaci

Raport był audytowany przez kilku zewnętrznych ekspertów i oficjalnie złożony na ręce prezydenta Jacques'a Chiraca.

Część 1: Przypadki, które nie dają się wyjaśnić

COMETA szczegółowo analizuje kilkanaście przypadków z całego świata, wybierając tylko te potwierdzone przez radar, wielokrotnych świadków lub ślady fizyczne. Oto najważniejsze:

Lakenheath, Wielka Brytania (13–14 sierpnia 1956)

Wspólna baza USAF–RAF, 30 km na północny wschód od Cambridge. Radary wykryły niezidentyfikowany obiekt poruszający się ze wschodu na zachód z prędkością 2000–4000 mil/h (3200–6400 km/h). Personel wieży kontrolnej Bentwaters widział jasne światło przelatujące nad bazą. RAF wysłał myśliwiec Venom w pościg. Pilot namierzył cel wizualnie i na radarze, stwierdził: "moje działka są zablokowane na celu" — ale obiekt wykonał gwałtowny manewr i znalazł się za myśliwcem, śledząc go przez 10 minut. Pilot próbował każdego manewru — stromych wspinaczek, nurkowań, zwrotów — bez powodzenia. Drugi Venom również nie zdołał nawiązać kontaktu. Obiekt odleciał na północ z prędkością ok. 950 km/h.

Raport Condon Commission ocenił ten przypadek jako "w najwyższym stopniu niepokojący".

RB-47 nad USA (17 lipca 1957)

Bombowiec RB-47 wyposażony w sprzęt do wykrywania emisji radarowych wykonywał lot treningowy nad południowo-centralną częścią USA. Przez ponad godzinę (od 09:30Z do 11:40Z) załoga śledziła świecący obiekt, który:

• Emitował impulsy mikrofalowe o częstotliwości 3000 MHz — co wykrył kapitan MacClure na swoim sprzęcie elektronicznym
• Był śledzony jednocześnie wizualnie, na radarze pokładowym i na radarach naziemnych (stacja w Utah)
• Przyspieszał z zera do 950 km/h natychmiast, bez fazy rozpędzania
• Nagle znikał z radaru i ekranów — po czym pojawiał się w innym miejscu
• Gdy dowódca Chase otrzymał zgodę na pościg i przyspieszył, obiekt odwzorował każdy jego manewr, utrzymując stały dystans 18 km

Przypadek został zbadany przez fizyka Jamesa McDonalda i potwierdzony przez analityka Brada Sparksa w 1997 roku.

Teheran, Iran (18–19 września 1976)

O 23:00 wieża kontrolna na lotnisku w Teheranie otrzymała telefony o dziwnym świecącym obiekcie nad dzielnicą Shemiran. Generał Youssefi, trzeci w dowodzeniu irańskich sił powietrznych, wyszedł na balkon i osobiście potwierdził obserwację — obiekt przypominał gwiazdę, ale był znacznie jaśniejszy i większy. Nakazał wysłanie myśliwca F-4 Phantom.

• Gdy F-4 zbliżył się na 45 km, jego systemy łączności (radio i interkom) przestały działać. Pilot przerwał przechwycenie i zawrócił — systemy wróciły do normy
• Drugi F-4 zbliżył się — UFO przyspieszało, utrzymując dystans 45 km. Echo na radarze było porównywalne z Boeingiem 707
• Z głównego obiektu oddzielił się mniejszy świecący obiekt, który z ogromną prędkością poleciał prosto na F-4. Pilot próbował odpalić pocisk Sidewinder — panel odpalania broni i systemy łączności natychmiast się zablokowały
• Obiekt wleciał w zakręt F-4 i odleciał z powrotem do UFO. Kolejny obiekt oddzielił się i opadł na ziemię, oświetlając teren promieniem światła o średnicy 2–3 km
• Następnego dnia załoga poleciała helikopterem w miejsce lądowania — nie znalazła żadnych śladów, ale cywilny samolot przelatujący nad strefą również stracił łączność

Notatka DIA (Defense Intelligence Agency) określiła ten przypadek jako "klasyczny, spełniający wszystkie kryteria rzetelnego badania zjawiska UFO".

Rosja (21 marca 1990)

Generał lotnictwa Igor Malcew, dowódca obrony powietrznej, opublikował artykuł w "Raboczaja Tribuna" (Trybuna Robotnicza) 19 kwietnia 1990, opisując ponad sto obserwacji wizualnych dokonanych przez wojskowych. Malcew napisał: "Nie jestem specjalistą od UFO i mogę jedynie zestawiać dane i wyrażać swoje przypuszczenia. Na podstawie dowodów tych obserwacji UFO to dysk o średnicy od 100 do 200 metrów, od 1520 do 650 stóp. Dwa pulsujące światła były umieszczone na jego bokach. Ponadto obiekt obracał się wokół swojej osi i wykonywał lot w kształcie litery S zarówno w pionie, jak i w poziomie. Następnie UFO unosiło się nad ziemią, po czym leciało z prędkością przekraczającą prędkość odrzutowca dwa lub trzy razy."

Malcew dodał: "Ruch UFO nie wywoływał żadnego dźwięku i wyróżniał się zdumiewającą manewrowością. Wydawało się, że UFO są całkowicie pozbawione inercji. Innymi słowy, jakoś 'doszły do porozumienia' z grawitacją."

San Carlos de Bariloche, Argentyna (31 lipca 1995)

Boeing 727 Aerolíneas Argentinas (lot AR 674) z Buenos Aires podchodził do lądowania. Nastała awaria zasilania w całym mieście. Pilot zauważył dziwne światło. Drugi samolot stojący na postoju również zaobserwował to samo. Obiekt miał trzy światła (jedno czerwone pośrodku) i leciał równolegle do osi pasa startowego. Światła lotniska zgasły ponownie. Obiekt uniósł się pionowo, zatrzymał, wrócił nad pas startowy i zniknął w kierunku Andów. Załoga, pasażerowie obu samolotów, kontrolerzy i mieszkańcy byli świadkami.

Część 2: Bliskie spotkania na ziemi — ślady fizyczne

Antananarywo, Madagaskar (16 sierpnia 1954)

Edmond Campagnac, były oficer artylerii i szef techniczny Air France, zeznał przed komisją COMETA. O 17:00 kilkaset osób czekało na pocztę. Ktoś zauważył dużą zieloną "kulę" lecącą z ogromną prędkością. Obiekt okazał się "rodzajem metalowej kuli rugby, za którą ciągnął się wyraźnie oddzielony zielonkawy korpus w kształcie soczewki, z którego wylatywały iskry". Rozmiar: długość samolotu DC4, ok. 40 metrów. Gdy przelatywał nad miastem, zgasły światła uliczne i sklepowe. Dwa–trzy minuty później identyczny obiekt pojawił się 150 km dalej. Prędkość musiała wynosić ponad 3000 km/h.

Trans-en-Provence, Francja (8 stycznia 1981)

Jeden z najlepiej zbadanych przypadków bliskiego spotkania w historii. Mężczyzna budujący szopę na podwórku zauważył owalny metaliczny obiekt opadający z nieba. Obiekt wylądował na platformie ziemi, bez żadnych widocznych elementów napędowych — brak skrzydeł, śmigieł, silników. Po kilku sekundach wystartował i zniknął z ogromną prędkością.

GEPAN (rządowa agencja badania UFO) przeprowadziła dokładne badania miejsca lądowania:

• Ślady mechaniczne na ziemi — okrągłe odciski
• Analiza gleby i roślin (lucerny) — chlorofil i aminokwasy wykazywały znaczące zmiany koncentracji malejące z odległością od centrum śladu
• Efekty zniknęły dopiero po dwóch latach — profesor Michel Bounias z INRA (Narodowy Instytut Badań Agronomicznych) stwierdził, że przyczyną mogło być silne impulsowe pole elektromagnetyczne w zakresie mikrofal

Rosyjska baza rakietowa, Kapustin Jar (28–29 lipca 1989)

Odtajnione raporty KGB z 1991 roku. Personel wojskowy z dwóch ośrodków bazy rakietowej obserwował trzy jasne dyski manewrujące w nocy z 28 na 29 lipca, w odległości 3–5 km. Obserwacje trwały ponad dwie godziny. Porucznik Wołoczin opisał UFO jako dysk o średnicy 4–5 m, z jasną kopułą hemisferyczną, który czasem poruszał się gwałtownie, a czasem zawisał nieruchomo. Emitował fosforescencyjne zielone światło i oświetlał teren wiązką. Myśliwiec próbował podejść — UFO uciekło z prędkością nadającą wrażenie, że samolot stoi w miejscu.

Część 2: Badania we Francji — GEPAN/SEPRA

Francja jest jedynym krajem na świecie, który od 1977 roku prowadzi oficjalny, rządowy program badania UFO — najpierw GEPAN, potem SEPRA, w ramach agencji kosmicznej CNES. Program działa we współpracy z Żandarmerią Narodową, której funkcjonariusze zbierają zeznania na miejscach obserwacji.

Od 1974 roku zebrano ponad 3000 raportów żandarmerii (średnio 3 spontaniczne zeznania na dokument). Przeprowadzono ok. 100 dochodzeń terenowych. Przypadki klasyfikuje się w kategoriach A–D, gdzie UAP D to te całkowicie niewyjaśnione.

Wyniki: od 1947 do 1969, w ramach Blue Book, zidentyfikowano 363 przypadki radarowe/wizualne. Rekordowy rok to 1952 (68 obserwacji). Łącznie na całym świecie potwierdzono co najmniej 500 dobrze udokumentowanych lotniczych UAP D, z czego 20% to przypadki radarowe/wizualne.

Część 3: UFO i obrona — rekomendacje COMETA

To najbardziej kontrowersyjna część raportu. COMETA rozważa różne hipotezy wyjaśniające zjawisko i dochodzi do wniosku:

• Hipoteza tajnej broni ziemskiej — odrzucona. Żaden kraj nie dysponuje technologią o takich parametrach; gdyby dysponował, nie testowałby jej publicznie nad bazami innych krajów
• Hipoteza halucynacji zbiorowej — odrzucona. Ślady radarowe, fizyczne i fotograficzne wykluczają masowe złudzenie
• Hipoteza pozaziemska — "nie może być wykluczona" i jest "zgodna z najlepszymi opisami". COMETA stwierdza wprost: "hipoteza, że siły zbrojne USA już posiadają formalne dowody tego zagrożenia, w postaci rozbitych statków pozaziemskich, powinna była od dawna skutkować intensywnymi badaniami nad obcymi technologiami pod najwyższą klauzulą tajności"

Artykuł z Irish Independent (17 czerwca 2000): "Alien Concept" — "badania prowadzone przez francuskich wojskowych mogą w końcu zmusić rządy do poważnego potraktowania UFO"

COMETA formułuje konkretne rekomendacje dla rządu Francji:

1. Wzmocnić SEPRA — zwiększyć budżet i personel rządowej agencji badania UFO
2. Uwrażliwić pilotów i kontrolerów lotów — opracować procedury raportowania i szkolenia
3. Utworzyć komórkę na najwyższym szczeblu — przy Szefie Sztabu Obrony, koordynującą badania z wywiadem wojskowym
4. Podjąć negocjacje z USA — w celu uzyskania dostępu do amerykańskich danych o UFO, szczególnie materiałów z Roswell
5. Rozpocząć współpracę europejską — program na wzór SEPRA w całej Europie

Aneks 5: Sprawa Roswell — dezinformacja

COMETA poświęca osobny aneks incydentowi z Roswell (1947). Chronologia faktów:

• Lato 1947 — baza w Roswell ma jedyne na świecie bombowce atomowe. Lokalne radio ogłasza, że wojsko znalazło rozbity "latający dysk"
• 8 lipca, po południu — gen. Ramey w Fort Worth pokazuje dziennikarzom szczątki "balonu meteorologicznego"
• 1978 — ppłk. Jesse Marcel, oficer wywiadu bazy, mówi w telewizji: "szczątki były definitywnie pochodzenia pozaziemskiego"
• 1991 — gen. DuBose potwierdza pod przysięgą, że balon był podmianką — zamieniono prawdziwe szczątki na szczątki balonu przed konferencją prasową
• 1994 — raport USAF: to nie samolot ani rakieta, prawdopodobnie balony z projektu Mogul. Raport skraca zeznania świadków wspominających o ramce i ciałach, przypisuje humanoidalne wspomnienia "mętnej pamięci"
• 1995 — raport GAO stwierdza: "wszystkie dokumenty administracyjne bazy za okres marzec 1945–grudzień 1949 oraz wszystkie wiadomości radiowe od października 1946 do lutego 1949 zostały zniszczone. Raport nie wspomina, kiedy, przez kogo i na czyje rozkazy to zniszczenie nastąpiło."

COMETA konkluduje, że dwa główne typy dezinformacji — redukcyjna i amplifikacyjna — były stosowane w sprawie Roswell w celu utrzymania tajemnicy.

Znaczenie Raportu COMETA

Raport COMETA pozostaje jedynym dokumentem tego kalibru w historii badań UFO. Żaden inny kraj nie opublikował tak obszernej analizy przygotowanej przez aktywnych i emerytowanych generałów, z konkretnymi rekomendacjami dla głowy państwa. Raport wprost stwierdza, że hipoteza pozaziemskiego pochodzenia UFO "nie może być wykluczona" i że konsekwencje tej hipotezy wymagają natychmiastowego podjęcia przygotowań obronnych.

Dokument wywołał międzynarodowe echo — artykuły w Irish Independent, Boston Globe i innych mediach — ale nie doprowadził do żadnych oficjalnych zmian w polityce obronnej Francji ani Europy. SEPRA kontynuowała pracę (jako GEIPAN od 2005), ale bez zwiększonego budżetu, o który prosił COMETA.