NASA STS-80 — zdjęcia niezidentyfikowanego obiektu (1996)

Czym jest ten dokument?

Wg AARO: Podczas misji STS-80, w okresie od 19 listopada do 7 grudnia 1996 roku, astronauci na pokładzie promu kosmicznego Columbia wykonali serię trzech zdjęć niezidentyfikowanego obiektu znajdującego się na niskiej orbicie okołoziemskiej. Materiał trafił do czwartej transzy odtajnionych akt UAP (niezidentyfikowane zjawiska anomalne) opublikowanych 10 lipca 2026 roku w ramach inicjatywy PURSUE Departamentu Wojny USA.

Kontekst: STS-80 był 21. lotem promu Columbia i ostatnią misją tego wahadłowca w 1996 roku. Był to zarazem najdłuższy lot w historii programu wahadłowców — trwał niemal 18 dni. Załoga prowadziła obserwacje z niskiej orbity okołoziemskiej, czyli z wysokości typowo kilkuset kilometrów nad powierzchnią planety.

Co pozostaje niejasne: AARO (All-domain Anomaly Resolution Office) nie ujawniło, kto z załogi wykonał zdjęcia, jakim sprzętem ani w którym dniu misji. Ocena nie zawiera również żadnego wniosku co do natury obiektu — dokument ogranicza się do opisu tego, co widać na trzech kolejnych klatkach.

Co widać na zdjęciach?

Wg AARO: Na pierwszej fotografii obiekt jest widoczny w pobliżu środka kadru, po prawej stronie od krawędzi Ziemi (tzw. limbu planety). To pojedynczy, wyraźny punkt zarejestrowany na tle kosmicznej czerni przy jasnym łuku atmosfery.

Kadr 1 (NASA-UAP-D030) — obiekt przy środku kadru, po prawej od limbu Ziemi.

Kontekst: Limb Ziemi to widoczna z orbity krawędź tarczy planety — jasny łuk, wzdłuż którego atmosfera przechodzi w przestrzeń kosmiczną. Fotografie wykonywane z okien wahadłowca często rejestrowały ten łuk jako punkt odniesienia.

Ruch obiektu — druga klatka

Wg AARO: Na drugiej fotografii obiekt ponownie widać w pobliżu środka kadru, po prawej stronie od krawędzi Ziemi. Wydaje się, że obrócił się lub przekoziołkował wokół swojej głównej osi.

„Wydaje się, że obiekt obrócił się lub przekoziołkował wokół swojej głównej osi, co odpowiada zachowaniu ciała swobodnie unoszącego się w przestrzeni.”

Kadr 2 (NASA-UAP-D031) — obiekt po obrocie wokół głównej osi.

Kontekst: Swobodny obrót wokół osi to zachowanie typowe dla ciała, na które nie działa napęd ani sterowanie — porusza się ono zgodnie z zasadą zachowania momentu pędu. Taki ruch bywa charakterystyczny dla oderwanych fragmentów sprzętu, kawałków lodu czy odpadów orbitalnych.

Co pozostaje niejasne: AARO nie podało rozmiaru obiektu, jego odległości od promu ani szacowanej prędkości. Sama ocena stwierdza jedynie, że obserwowany obrót jest zgodny z zachowaniem ciała swobodnie unoszącego się — nie przesądza jednak, czym ten obiekt był.

Trajektoria — trzecia klatka

Wg AARO: Na trzeciej fotografii obiekt widoczny jest w pobliżu środka kadru, tym razem rzutowany na tło Ziemi. Wydaje się, że kontynuował ruch po trajektorii przechodzącej pomiędzy promem Columbia a planetą.

„Wydaje się, że obiekt kontynuował ruch po trajektorii przechodzącej pomiędzy Columbią a Ziemią.”

Kadr 3 (NASA-UAP-D032) — obiekt rzutowany na tarczę Ziemi.

Kontekst: Fakt, że na trzeciej klatce obiekt widać na tle Ziemi, a nie na tle czerni kosmosu, wskazuje na jego przemieszczenie względem punktu obserwacji. Trzy kolejne kadry rejestrujące zmianę położenia to klasyczny sposób udokumentowania ruchu ciała na orbicie.

Co to znaczy?

Wg AARO: Ocena AARO ogranicza się do opisu wizualnego: położenie obiektu na każdej z trzech klatek, jego pozorny obrót oraz trajektoria między promem a Ziemią. W udostępnionym materiale nie ma sformułowanej konkluzji identyfikacyjnej.

Kontekst: Niska orbita okołoziemska w latach 90. była już gęsto zapełniona: fragmentami rakiet, drobinami farby, kryształkami lodu z odparowań i innymi odpadami. Astronauci wahadłowców wielokrotnie fotografowali obiekty, które później okazywały się właśnie takimi drobinami przelatującymi blisko obiektywu. Sam status „niezidentyfikowany” oznacza brak potwierdzonej identyfikacji, a nie potwierdzenie nadzwyczajnego pochodzenia.

Co pozostaje niejasne: AARO nie rozstrzygnęło, czy obiekt był odpadem orbitalnym, drobiną lodu, fragmentem samego promu, czy czymś innym. Brak danych o skali i odległości sprawia, że z samych trzech zdjęć nie da się jednoznacznie oszacować, jak duży i jak daleki był obiekt.

Redakcje i luki

Wg AARO: Żaden z trzech wpisów nie został oznaczony jako zredagowany — materiał to trzy fotografie z krótkimi opisami, bez towarzyszącego tekstu dokumentu. Pola z surową treścią raportu pozostają puste, co znaczy, że opublikowano same obrazy wraz z oficjalnym streszczeniem.

Kontekst: W czwartej transzy inicjatywy PURSUE część wpisów stanowią pełne dokumenty, a część — jak tutaj — wyłącznie materiał zdjęciowy opatrzony zwięzłą notą oceniającą. Brak dłuższego raportu nie oznacza cenzury; w tym przypadku źródłem jest sam zestaw fotografii.

Co pozostaje niejasne: Bez metadanych klatek — godziny wykonania, ustawień aparatu, nazwiska fotografa i dokładnej orbity — niezależna weryfikacja opisu AARO pozostaje ograniczona. AARO nie ujawniło, czy prowadzono analizę techniczną tych zdjęć poza opisem widocznego ruchu.