Transkrypcja NASA Apollo 12, 1969

Czym jest ten dokument?

To cztery strony wyciągu z oficjalnej transkrypcji łączności powietrze-ziemia (Technical Air-to-Ground Voice Transcription) misji Apollo 12 - drugiej załogowej misji lądowania na Księżycu, przeprowadzonej w listopadzie 1969 roku. Dokument pochodzi z archiwum NASA i został włączony do zbioru UAP Departamentu Wojny jako materiał historyczny.

Załogę Apollo 12 stanowili: dowódca misji Charles „Pete” Conrad Jr. (CDR), pilot modułu dowodzenia Richard „Dick” Gordon Jr. (CMP) i pilot modułu księżycowego Alan L. Bean (LMP). Conrad i Bean lądowali na Księżycu w module Intrepid, podczas gdy Gordon okrążał Księżyc sam w module dowodzenia Yankee Clipper. Transkrypcja dokumentuje komunikację między załogą a Centrum Kontroli Misji w Houston w dniach 5-6 misji.

Poranek na orbicie - „Górnicy węglowi idą do ciebie”

Strona 742 (Tape 90/3) zaczyna się od porannej komunikacji między Gordonem krążącym samotnie na orbicie w Yankee Clipper a Centrum Kontroli:

Strona 742 transkrypcji Apollo 12 (Tape 90/3). Poranne powitanie Gordona z Houston i żart o „górnikach węglowych”.

„Coal miners” (górnicy węglowi) to żart Houston o Conradzie i Beanie, którzy wracali z powierzchni Księżyca pokryci ciemnym pyłem księżycowym. Ten ludzki moment pokazuje atmosferę misji - tuż przed jednym z najciekawszych incydentów w transkrypcji.

Incydent 1 - „Cząstki światła uciekające z Księżyca”

Kluczowy fragment transkrypcji znajduje się na stronie 743 (Tape 90/4). Alan Bean, przebywając w module księżycowym Intrepid na powierzchni Księżyca, obserwuje przez teodolit nawigacyjny AOT (Alignment Optical Telescope) niezwykłe zjawisko:

Strona 743 transkrypcji Apollo 12 (Tape 90/4). Na dole strony: kluczowy fragment, w którym Alan Bean opisuje „cząstki światła” obserwowane przez teodolit AOT.

Ten opis jest fascynujący. Bean początkowo próbuje racjonalnie wyjaśnić zjawisko - może to krople z bojlera wodnego (system chłodzenia modułu księżycowego). Ale szybko odrzuca tę hipotezę: obiekty nie spadają w dół, lecz mkną w górę ku gwiazdom. Reakcja Houston? Lakoniczne „Przyjąłem.” - i natychmiastowe przejście do danych nawigacyjnych P22.

Incydent 2 - Pulsujące ósemki na wyświetlaczu DEDA

Strona 748 (Tape 90/9): Bean zgłasza pulsujące ósemki na wyświetlaczu DEDA. Houston odpowiada, że widzieli to podczas testów w Bethpage - „prawdopodobnie EMI”.

Na stronie 748 (Tape 90/9) Bean zgłasza drugą anomalię - tym razem techniczną:

Fred Haise (przyszły astronauta Apollo 13) jest na sali w Houston i potwierdza, że widzieli ten sam fenomen podczas testów statków w zakładach Grumman w Bethpage. Diagnoza: zakłócenia elektromagnetyczne (EMI). Conrad dodaje, że z Beanem rozmawiali o tym wcześniej - czyli załoga dostrzegła anomalię jeszcze przed zgłoszeniem. Ważne: ten fragment pokazuje, jak załoga i Houston rozróżniali znane anomalie techniczne od niewyjaśnionych zjawisk wizualnych - anomalię DEDA potrafili wyjaśnić, ale „cząstek uciekających z Księżyca” już nie.

Incydent 3 - Dryfujące fragmenty i spalona lampa śledząca

Strona 778 (Tape 93/8): Pete Conrad zgłasza spaloną lampę śledzącą i opisuje „małe kawałki i fragmenty” dryfujące obok modułu.

Na stronie 778 (Tape 93/8), podczas fazy rendez-vous między modułem księżycowym Intrepid a modułem dowodzenia Yankee Clipper, rozgrywa się najdłuższa sekwencja:

Ta sekwencja jest pełna napieciu. Według telemetrii lampa działa (prąd płynie), ale ani załoga Intrepida, ani Gordon w Clipperze jej nie widzą. Conrad wykazuje, że wyłączenie lampy zmienia odczyt prądu - więc obwód działa, ale światło nie jest widoczne. Dwa systemy nawigacyjne (żyroskop i radar) potwierdzają, że Intrepid jest skierowany na Clippera - ale wizualnie coś się nie zgadza. Możliwe wyjaśnienia: lampa działa ale jest zasłonięta, albo dryfujące fragmenty między modułami rozpraszają światło.

Kontekst - załoga Apollo 12

Pete Conrad - weteran Gemini 5 i Gemini 11, trzeci człowiek na Księżycu, późniejszy dowódca stacji Skylab. Dick Gordon - weteran Gemini 11, pilot doświadczalny. Alan Bean - czwarty człowiek na Księżycu, późniejszy dowódca Skylab 3. To nie byli żółtodziobni rekruci, lecz jedni z najbardziej doświadczonych astronautów NASA.

Szczególnie znacząca jest obserwacja Beana o „cząstkach światła uciekających z Księżyca”. Bean był inżynierem lotniczym z tytułem magistra z USC - potrafił odróżnić odpady z systemu chłodzenia od obiektów poruszających się w nieoczekiwanym kierunku. Fakt, że początkowo próbował wyjaśnić zjawisko bojlerem wodnym, a potem sam odrzucił tę hipotezę, pokazuje analityczne podejście do obserwacji.

Dlaczego ten dokument jest ważny?

Transkrypcja Apollo 12 jest ważna z kilku powodów. Po pierwsze, to najstarszy dokument w całej kolekcji Departamentu Wojny - pochodzi z 1969 roku, ponad pół wieku przed pozostałymi raportami. Po drugie, dokumentuje obserwacje dokonane na Księżycu i w przestrzeni okołoksiężycowej - środowisku całkowicie wolnym od konwencjonalnych wyjaśnień (samoloty, drony, balony, ptaki). Po trzecie, pokazuje fascynujący kontrast między reakcjami załogi a Houston: Bean z podnieceniem opisuje „obiekty uciekające z Księżyca ku gwiazdom”, a Houston odpowiada monosylabicznym „Przyjąłem” i przechodzi do następnego punktu porządku dnia.

Obecność tej transkrypcji w zbiorze UAP Departamentu Wojny sugeruje, że amerykańskie służby wywiadowcze traktują obserwacje astronautów Apollo jako część szerszego obrazu zjawisk UAP - nie jako odizolowane ciekawostki historyczne, lecz jako dowody na obecność niezidentyfikowanych zjawisk również poza atmosferą Ziemi.