Korespondencja dotycząca Projektu Blue Book (1955)

Czym jest ten dokument?

Wg AARO: To zbiór korespondencji dotyczącej Projektu Blue Book — programu Sił Powietrznych USA (US Air Force) prowadzonego w latach 1952–1969, którego celem było zbadanie natury i pochodzenia UFO (niezidentyfikowanych obiektów latających). AARO (All-domain Anomaly Resolution Office) opisuje zawartość jako listy i memoranda wymieniane między rozmaitymi departamentami i agencjami rządu USA, władzą ustawodawczą oraz obywatelami prywatnymi, dotyczące obserwacji UFO oraz badań i ustaleń Projektu Blue Book.

Kontekst: Projekt Blue Book to najdłużej działający oficjalny program badania UFO w historii USA. Poprzedziły go krótsze inicjatywy Sił Powietrznych — Project Sign i Project Grudge. Blue Book zakończono w 1969 r., a jego archiwum liczy dziesiątki tysięcy raportów. Odtajniona teczka pochodzi z roku 1955 i, jak podaje opis sprawy, obejmuje ponad 200 stron.

Co pozostaje niejasne: AARO nie ujawniło pełnego spisu treści teczki ani tego, ilu autorów prywatnych i instytucji obejmuje korespondencja. Opis mówi ogólnie o „różnych lokalizacjach”, nie precyzując, których konkretnych obserwacji dotyczyły poszczególne listy.

Strona 1 — karta tytułowa teczki DOW-UAP-D096, korespondencja Projektu Blue Book (1955).

Głos wojskowego wywiadu: memorandum ATIC

Wg AARO: W teczce znajduje się memorandum sygnowane przez Air Technical Intelligence Center (ATIC — Centrum Wywiadu Techniczno-Lotniczego) z bazy Wright-Patterson w Ohio, skierowane do dyrektora wywiadu. Dokument towarzyszy kopii odpowiedzi wysłanej do niejakiego Jamesa D. Gulletta z Honolulu na Hawajach, dotyczącej działań podjętych w związku z jego listem z 2 grudnia 1954 r.

Kontekst: ATIC z bazy Wright-Patterson był w tamtym okresie jednostką administrującą Projektem Blue Book. To właśnie tam trafiały raporty o obserwacjach i tam formułowano oficjalne odpowiedzi. Memorandum wspomina też o materiale odnoszącym się do majora Keyhoe — nazwisko to w tekście dokumentu pojawia się w powiązaniu z pułkownikiem Bloomerem.

Co pozostaje niejasne: AARO nie ujawniło treści samej odpowiedzi wysłanej do pana Gulletta ani tego, jakie „działania” wobec jego listu podjęto. Nie wiadomo też, jaki dokładnie „materiał” majora Keyhoe znalazł się w obiegu — tekst wymienia jedynie fakt jego istnienia.

List ucznia z Queens

Wg AARO: Wśród obywateli piszących do programu jest Kenneth Hansen, uczeń Richmond Hill High School w dzielnicy Queens w Nowym Jorku. Jego list nosi datę 4 stycznia 1955 r. i adresowany jest do „U.S. Air Force, Project Bluebook (Flying Saucers)”.

Kontekst: Autor opisuje, że w ramach zajęć z wystąpień publicznych on i dwaj koledzy przygotowali mowę mającą przekonać klasę, że latające talerze są prawdziwe i mają pochodzenie międzyplanetarne. Zaznacza, że za wystąpienie otrzymał ocenę 99, a jego koledzy 97 i 90. Prosi Siły Powietrzne o materiały informacyjne w formie broszur lub slajdów, które mógłby pokazać klasie.

„Chciałbym prosić o list nawet wtedy, gdyby nie mieli Państwo żadnych informacji — przeczytałbym go klasie, aby pokazać, że Siły Powietrzne interesują się tymi latającymi talerzami.”

Co pozostaje niejasne: W odtajnionej teczce, w zakresie tego, co udostępniono, nie ma odpowiedzi Sił Powietrznych na list ucznia. AARO nie ujawniło, czy w ogóle odpisano oraz jakie materiały ewentualnie przesłano.

Strona 88 — jedna z kart korespondencji obywatelskiej zebranej w teczce.

Anonimowy list z Chicago

Wg AARO: Teczka zawiera także list datowany na 31 grudnia 1954 r., wysłany z adresu przy West Crenshaw Street w Chicago i adresowany do Sekretarza Sił Powietrznych. Autor deklaruje, że od pięciu lat głęboko interesuje się latającymi talerzami i pyta, jaki kierunek studiów przygotowałby go do badania tych obiektów.

Kontekst: Piszący jest uczniem ostatniej klasy szkoły średniej. Odnotowuje, że departament twierdził, iż UFO nie istnieją, a skoro nie istnieją, nie ma potrzeby ich badać — mimo to prosi o osobistą radę. W dopisku formułuje otwartą krytykę polityki informacyjnej władz.

„Chciałbym, aby Wasz departament wrócił do polityki powolnego informowania opinii publicznej o tych talerzach zamiast ukrywania dowodów.”

Co pozostaje niejasne: Fragment listu urywa się na słowach o tym, że ludzkość „jest odwiedzana przez…” — dalszy ciąg zdania jest w skanie nieczytelny. AARO nie ujawniło, czy na ten list udzielono odpowiedzi, ani tożsamości autora, który sam się nie podpisał czytelnie w udostępnionym fragmencie.

Wątek „meteorytu z Alabamy”

Wg AARO: Na karcie tytułowej („cover sheet”) jednego z dokumentów jako temat wskazano „Alabama Meteorite” — meteoryt z Alabamy — z odniesieniem do senatora Sparkmana.

Kontekst: Karty tytułowe („cover sheet”) służyły w korespondencji urzędowej do kierowania sprawy do właściwej komórki i oznaczania terminu odpowiedzi. Obecność nazwiska senatora sygnalizuje, że sprawa trafiła kanałem władzy ustawodawczej — co jest zgodne z opisem AARO, wskazującym udział Legislative Branch w wymianie pism.

Co pozostaje niejasne: Tekst karty tytułowej jest silnie zniekształcony przy odczycie skanu i nie pozwala ustalić szczegółów sprawy meteorytu. AARO nie ujawniło związku tego wątku z pozostałą korespondencją o obserwacjach UFO.

Strona 154 — dalsza część liczącej ponad 200 stron teczki korespondencji.

Co to wszystko znaczy?

Wg AARO: Materiał w całości mieści się w ramach opisu sprawy: to biurowa dokumentacja obiegu pism wokół Projektu Blue Book, a nie zapis obserwacji zbadanej przez wojsko. Ani opis AARO, ani treść dostępnych fragmentów nie zawierają wniosku o pozaziemskim pochodzeniu UAP (niezidentyfikowanych zjawisk anomalnych).

Kontekst: Wartość tej teczki jest przede wszystkim historyczna i społeczna. Pokazuje, jak w połowie lat 50. temat „latających talerzy” funkcjonował w amerykańskiej kulturze — trafił do szkolnych zajęć z retoryki, budził zainteresowanie nastolatków planujących studia i napędzał debatę o jawności działań rządu.

Co pozostaje niejasne: AARO nie ujawniło, czy poza udostępnionymi listami teczka zawiera raporty o samych obserwacjach wraz z ich oceną techniczną. Bez tego nie sposób stwierdzić, jaka część z ponad 200 stron to głosy obywateli, a jaka — wewnętrzna analiza programu.

Redakcje i luki

Wg AARO: Dla tego dokumentu nie odnotowano flagi redakcji — pola sprawy wskazują brak zamazań treści („redaction: false”). Widoczne w skanach kody „NW” oraz numery „Docld” to standardowe oznaczenia archiwalne Archiwów Narodowych USA (National Archives).

Kontekst: Mimo braku formalnych zaczernień część tekstu jest po prostu nieczytelna wskutek jakości maszynopisu i skanu z lat 50. — stąd urwane zdania i zniekształcone nazwiska w odczycie automatycznym.

Co pozostaje niejasne: AARO nie ujawniło, czy z liczącej ponad 200 stron teczki udostępniono komplet dokumentów, czy tylko wybór. Nie wiadomo również, czy do listów obywateli dołączono kiedykolwiek oficjalne odpowiedzi — w dostępnym materiale ich brak.