FBI — „wielokrotne czerwone światła”: dwóch świadków, trzy incydenty (2026)

Czym jest ten dokument?

Sprawa obejmuje sześć dokumentów FBI (Federal Bureau of Investigation), odtajnionych 7 sierpnia 2026 roku w Serii 5 programu PURSUE. Dwa z nich to protokoły FD-302 – standardowy formularz, na którym agenci FBI spisują przebieg przesłuchania. FBI-UAP-D037 dokumentuje relację pierwszego świadka, przesłuchanego osobiście przez dwóch agentów specjalnych (SA, Special Agent), a FBI-UAP-D040 – przesłuchanie telefoniczne drugiego świadka. Pozostałe cztery pliki (D038, D039, D041, D042) to cyfrowe rekonstrukcje: artystyczne interpretacje opisów sporządzone w 2026 roku, nie fotografie. To konstrukcyjnie najmocniejsza sprawa FBI tej serii – dwoje świadków przesłuchano osobno, akta odsyłają do siebie nawzajem, a rekonstrukcje powstały do obu relacji niezależnie, co pozwala porównać ich zbieżność punkt po punkcie.

Trzy incydenty w ciągu pięciu godzin

Strona 1 protokołu FD-302 (FBI-UAP-D037) – relacja pierwszego świadka, przesłuchanego osobiście przez dwóch agentów.

Według FBI-UAP-D037 świadek wraz z towarzyszącą osobą wyruszył około 19:45 w deszczową noc 2026 roku, przy znacznym zachmurzeniu, w stronę lokalizacji na zachodzie USA (nazwy miejsc zaczerniono). Między 20:00 a 20:30 zobaczyli na niebie dwa niezidentyfikowane światła, zjechali na pobocze i wysiedli z pojazdu.

„Opisał światła jako «kreskowate» i matowoczerwone dla nieuzbrojonego oka. Światła przemieszczały się wzdłuż grani gór na zachód od niego.”

Przez noktowizory (NOD, Night Optical Devices), z którymi świadek pracuje od ponad 25 lat, te same światła wyglądały jak kuliste punkty z typową noktowizyjną poświatą. Po około 20 minutach zniknęły; wkrótce potem kolejne światło pojawiło się bezpośrednio nad pozycją obserwatorów i było widoczne przez mniej więcej 10 minut. Trzeci incydent nastąpił między 22:00 a 23:00: światło około 600 m na wschód, jakieś 500 stóp nad pojazdem, podeszło na dystans 400 m, drugie zatrzymało się obok niego zaledwie 6 stóp nad ziemią, a za plecami świadków, w suchym korycie 100 m od pojazdu, przesuwała się poświata trzeciego źródła światła.

Zegarek, który uciekł o 25 minut

Protokół odnotowuje nietypowy szczegół. Około 1:00 w nocy (według wskazań zegarka) świadek porównał swój automatyczny zegarek analogowy z telefonem – ten pokazywał 0:40. Mechanizm był 25 minut do przodu względem telefonów, zegara pojazdu i cyfrowego zegarka drugiej osoby, choć o 22:00 chodził jeszcze dokładnie.

„Oświadczył, że miał ten zegarek od około 5 lat i nigdy nie spieszył się on ani nie spóźniał o więcej niż 60–90 sekund.”

Świadek celowo nie przestawiał wskazówek przez 24 godziny: zegarek dalej odmierzał czas poprawnie, pozostając – jak zapisano – około 5 minut do przodu. Ta liczbowa rozbieżność (25 minut kontra 5 minut) tkwi w samym protokole i pozostaje niewyjaśniona.

Drugi świadek, osobne przesłuchanie

FBI-UAP-D040 spisano z przesłuchania telefonicznego przeprowadzonego przez jednego agenta. Drugi świadek przybył około 21:00 na miejsce z zamiarem rekonesansu terenu; przy bramie padał ulewny deszcz, więc czekano, aż ustanie. Po przejechaniu około 25 mil na północ, mniej więcej o 22:00, świadek dostrzegł czerwone światło na grzbiecie łańcucha górskiego na zachodzie i zatrzymał się. Początkowo wziął je za coś stojącego na górze, ale zaczęło się przesuwać na wschód. Ponieważ góry sięgały około 5000 stóp, a pułap chmur wynosił około 7000 stóp, wysokość lotu ocenił na 5000–7000 stóp nad gruntem (AGL, above ground level). Po kwadransie obserwacji:

„Bezpośrednio nad ich pozycją pojawiło się wiele kolejnych świateł (około 6 do 10). Światła te, wraz z pierwszym zaobserwowanym, zdawały się «zsynchronizować» i przemieściły się na wschód/południowy wschód.”

Jedno ze świateł gwałtownie zniżyło lot (szacunkowo o około 1000 stóp) i zniknęło; pozostałe poleciały dalej i również znikły. Gołym okiem i przez noktowizory światła wyglądały jak pojedyncze czerwone punkty.

Dwie relacje, dwa zestawy rekonstrukcji

FBI-UAP-D039 – cyfrowa rekonstrukcja do relacji pierwszego świadka. Interpretacja artystyczna opisu (2026), nie fotografia.

FBI-UAP-D041 – cyfrowa rekonstrukcja do relacji drugiego świadka, sporządzona niezależnie od poprzedniej.

Co się pokrywa: deszczowa noc, czerwona barwa świateł, pierwszy kontakt na grani gór na zachód od drogi, zatrzymanie pojazdu w celu obserwacji, światła pojawiające się bezpośrednio nad pozycją świadków, użycie noktowizorów, nagłe zniżenie i zniknięcie. Co się różni: pierwszy świadek mówi o pojedynczych światłach i parach, drugi o grupie 6–10; pierwszy widzi „kreski” (jego towarzysz – kształty trójkątne lub rombowe, co protokół wiąże z astygmatyzmem świadka), drugi – punkty; u pierwszego światła schodzą do 6 stóp nad ziemię, u drugiego trzymają się tysięcy stóp. Anomalia zegarka pojawia się wyłącznie w pierwszej relacji.

Co to znaczy?

Formularz FD-302 z zasady „nie zawiera ani zaleceń, ani wniosków FBI” – to czysty zapis zeznania. Siła sprawy leży więc nie w konkluzjach, których nie ma, lecz w metodzie: dwa niezależne przesłuchania dały relacje zgodne co do barwy, pogody, miejsca i zachowania świateł. Pierwszy świadek – obyty z wyglądem gwiazd, satelitów i meteorów – wykluczył satelity, bo te przemieszczają się po liniach prostych, a obserwowane światła krążyły i zmieniały kierunek. Nie dostrzegł smugi wylotowej, nie słyszał żadnego dźwięku, a próba obserwacji termowizyjnej nie dała rezultatu. Obiekty nie przypominały mu żadnego znanego bezzałogowca (UAS). Protokół odnotowuje też brak reakcji fizjologicznych: obserwacje nie wywołały strachu, jedynie ciekawość, co sami świadkowie uznali po fakcie za dziwne.

Redakcje

Zaczernienia obejmują nazwiska świadków i agentów, dokładne daty, nazwy miejscowości i dróg oraz powiązania zawodowe świadków – protokół pierwszego wspomina jedynie o wcześniejszej pracy w zaczernionej instytucji i o czasie spędzonym w obiekcie, z którego obserwował nocne niebo. W drugim protokole zdanie o bliższej obserwacji świateł urywa się w połowie – dalszy ciąg nie zachował się w czytelnej postaci na opublikowanym skanie. Cztery rekonstrukcje to wyłącznie grafika bez warstwy tekstowej: pokazują interpretację opisów, nie zarejestrowany obraz.