DOE — Korespondencja dr. Jamesa Tucka (Los Alamos), 1976

Czym jest ten dokument? — teczka korespondencji 1970–1976

To 4-stronicowa teczka z archiwum DOE/Los Alamos zawierająca trzy odrębne dokumenty z różnych lat — nie pojedynczy list. Sygnatura archiwalna A-83-001_2-1 wskazuje, że całość trafiła do archiwum dopiero w 1983 r., trzy lata po śmierci Tucka (zm. 1980). Wewnątrz znajdujemy:

• 23 listopada 1970 r. — odręczny list świadka (pracownika LANL) do Tucka, oznaczenie BL 11-23-70, opisujący obserwacje „zielonych świateł” w latach 1948–1951;
• 16 grudnia 1970 r. — maszynopis Tucka do U.S. Army Engineer School w Fort Belvoir (Mechanical and Technical Equipment Department), z prośbą o „przepis na symulację wybuchu atomowego” — nagłówek z kodem P-DO, inicjały JLT:gaa;
• 28 listopada (1976 r. lub później) — notatka „Dear Jim:” od kolegi (nazwisko zaczernione (b)(6)), odsyłająca do książki UFOLOGY Jamesa M. McCampbella z 1976 r.

Korespondencja jest więc wcześniejsza, niż sugerowała wstępna datacja: Tuck rozpoczął dochodzenie w sprawie UFO dwa lata po publikacji Condon Report (1968), a nie osiem. To zmienia portret sprawy — nie pojedynczy przebłysk ciekawości w 1976 r., lecz wieloletni, udokumentowany program zbierania relacji.

James L. Tuck — fizyk Projektu Manhattan szuka tajemnicy UFO

Maszynopis Tucka z 16 grudnia 1970 r. do Fort Belvoir — prośba o „przepis na symulację wybuchu atomowego” w kontekście dużych wirów atmosferycznych.

James L. Tuck (1910–1980) to nie był marginalny urzędnik. Brytyjski fizyk z Oksfordu, podczas II wojny światowej przeniesiony do Los Alamos w delegacji zwanej żartobliwie „limeys”, pracował z Tellerem, Fermim i Oppenheimerem przy Projekcie Manhattan. Po wojnie stanął na czele Project Sherwood — pierwszego amerykańskiego programu kontrolowanej fuzji. I taki człowiek w 1970 r. prosi wojskową szkołę o przepis pirotechniczny imitujący wybuch atomowy:

„Zgodnie z naszą dzisiejszą rozmową telefoniczną, chciałbym otrzymać recepturę używaną do symulowanych demonstracji bomby atomowej. Interesują nas duże wiry atmosferyczne (atmospheric vortices), które powstają w tych demonstracjach, opisane w książce Scientific Study of Unidentified Flying Objects dr. Edwarda U. Condona"

Oryginał EN: "As agreed in our telephone conversation of today's date, I would like to have the recipe that was used for the simulated atomic bomb demonstrations. We are interested in the large atmospheric vortices which are produced as reported in the book Scientific Study of Unidentified Flying Objects by Dr. Edward U. Condon."

Tuck nie pyta o teorie — prosi o konkretną mieszankę pirotechniczną (materiał wybuchowy, pyły, utleniacze), która przy detonacji generuje skalowalny wir atmosferyczny. Chce odtworzyć warunki w laboratorium. Badał wiry atmosferyczne jako możliwe wyjaśnienie dla pioruna kulistego (ball lightning) — zjawiska bez zaakceptowanej teorii, a w latach 60. i 70. najczęściej przywoływanej hipotezy tłumaczącej UFO. Co więcej, teczka ujawnia, że Tuck poszedł dalej niż sama korespondencja z Fort Belvoir: napisał własny, sformalizowany raport o piorunie kulistym („your interesting report on ball lightning”), o którym wspomina autor notatki z 1976 r. — dokument z Los Alamos, którego brak w cytowanej dotąd literaturze ufologicznej.

List świadka z 23 listopada 1970 — zielone światła w Górach Jemez

Pierwsza połowa teczki to odręczny list na niebieskim papierze, datowany 23 listopada 1970 r. (oznaczenie BL 11-23-70 — prawdopodobnie „Ball Lightning” jako kategoria w archiwum Tucka). To nie Tuck pisze — ktoś pisze do Tucka, w odpowiedzi na rozesłany przez niego formularz/ankietę o obserwacjach UFO w Los Alamos. Autor (nazwisko zaczernione (b)(6)) jest długoletnim pracownikiem laboratorium:

„Drogi panie Tuck: Przykro mi, że nie mogę wypełnić załączonego formularza, ponieważ daty i godziny obserwacji uciekły mi z pamięci. Mogę jednak powiedzieć, że w latach 1948–1951 widziano w Los Alamos kilka zielonych świateł. Zazwyczaj pojawiały się wczesnym wieczorem, między 21:00 a 23:00, najczęściej w Górach Jemez"

Oryginał EN: "Dear Mr. Tuck: I'm sorry that I cannot fill out the attached form since the times and dates of any sightings escape me. I can, however, tell you that during the years 1948 through 1951, several sightings of green lights were made at Los Alamos. These usually occurred during the early part of the night, nine to eleven, and were usually in the Jemez Mountains."

To bezpośrednie potwierdzenie, że Tuck osobiście i systematycznie zbierał relacje świadków UFO — rozsyłał formularze wśród pracowników i kompletował dossier. Trafia to w jasną sekwencję: ten sam okres co fala „zielonych kul ognistych” (green fireballs) badana przez Lincolna La Paza i tajny Project Twinkle (1949–1951) wokół Los Alamos i Sandia.

Świadek opisuje wzorzec ruchu, którego nie da się wytłumaczyć balonem ani meteorytem:

„Pamiętam kilka przypadków, gdy zielone światła wiły się pomiędzy szczytami gór. Wszystko to zgłoszono do dowództwa Protective Force i powinno być odnotowane w ich logach"

Oryginał EN: "I can recall several instances of green lights weaving in and out of mountain peaks. This was all reported to the Protective Force Headquarters and should be a matter of record on their logs."

Druga relacja dotyczy obserwacji dziennej — pięciu obiektów w formacji:

„Pamiętam jeden przypadek, gdy popołudniem nad Los Alamos przelatywało pięć obiektów. Leciały z południowego-wschodu na północny-zachód i wyglądały, jakby leciały w formacji"

Oryginał EN: "I also recall one instance of five objects flying over Los Alamos in the afternoon. They were flying from Southeast to Northwest and appeared to be flying in formation."

Świadek wskazuje drugą osobę (nazwisko zaczernione) i kieruje Tucka do logów Protective Force Headquarters — uzbrojonej służby bezpieczeństwa laboratorium — z wczesnych lat 50. To potencjalnie istniejące archiwum logów obserwacyjnych Los Alamos, którego dotąd publicznie nie udokumentowano. Wspomina też o „Wzgórzu” (the Hill) — slangowej nazwie LANL zbudowanego na płaskowyżu.

Condon Report — punkt odniesienia, nie zamknięcie sprawy

Condon Report powstał w latach 1966–1968 na zlecenie U.S. Air Force, pod kierunkiem Edwarda U. Condona z University of Colorado — jako audyt sprawy UFO i kontynuacja Project Blue Book. Konkluzja: „no further study of UFOs is warranted”. Na tej podstawie USAF zamknął Blue Book w 1969 r. — ale w setkach stron analiz zostawiono dziesiątki przypadków bez wyjaśnienia. Do tego materiału sięga Tuck zaledwie dwa lata po publikacji raportu — dowód, że w Los Alamos rozmowa o UFO toczyła się dalej, wbrew oficjalnemu werdyktowi, i to nie jako fascynacja ekscentryka, lecz badanie prowadzone przez kierownika krajowego programu fuzji.

Notatka „Dear Jim” (1976) — McCampbell i Einstein

Notatka „Dear Jim” z 28 listopada odsyła do UFOLOGY Jamesa M. McCampbella (1976), Mesa Library, sygn. 629.1338 M125u.

Strona 4 to oddzielna notatka, datowana „November 28” (bez roku — książka McCampbella to 1976, więc notatka pochodzi z 1976 lub później). Skierowana „Dear Jim:”, czyli do Tucka. Autor (nazwisko zaczernione (b)(6) — dane osobowe (PII)) wysyła komentarze z książki Jamesa M. McCampbella „UFOLOGY” (1976) — ważnej próby naukowego ujęcia UFO przez badacza-amatora epoki.

„Pamiętając o twoim interesującym raporcie na temat pioruna kulistego, dołączam komentarze na ten sam temat autorstwa wierzącego w UFO Jamesa M. McCampbella z jego książki UFOLOGY, 1976, dostępnej na półce nowości non-fiction w Mesa Library, sygnatura 629.1338 M125u"

Oryginał EN: "Mindful of your interesting report on ball lightning, I am enclosing comments on same by a UFO believer, James M. McCampbell, in his UFOLOGY, 1976, appearing on the new non-fiction shelf at the Mesa Library, call number 629.1338 M125u."

Autor notatki nazywa McCampbella „UFO believer” — z lekkim dystansem, ale przekazuje materiał Tuckowi jako godny uwagi. Konkretny rozdział, który ma wzmacniać hipotezę o napędach UFO, to lot i napęd (FLIGHT AND PROPULSION):

„Jego rozdział FLIGHT AND PROPULSION umacnia moje przekonanie, że Einstein — choć w późniejszych latach pozornie odbiegał od głównego nurtu badań fizycznych — szedł po śladzie jak ogar, kiedy uparcie próbował namierzyć teorię pola zunifikowanego"

W środku Los Alamos sugeruje się więc, że Einsteinowska teoria pola zunifikowanego — uważana wówczas za ślepy zaułek — może być kluczem do napędów UFO. McCampbell argumentował, że obserwowane manewry (natychmiastowe przyspieszenia, brak fali uderzeniowej) wymagają fizyki poza modelem standardowym.

Identyfikatory źródłowe, redakcje i luki

• P-DO — kod wewnętrzny działu Los Alamos (prawdopodobnie Physics Division / Director's Office) w nagłówku maszynopisu Tucka
• JLT:gaa — inicjały autora (James L. Tuck) i maszynistki (gaa) w stopce maszynopisu
• BL 11-23-70 — oznaczenie w lewym rogu listu świadka, prawdopodobnie „Ball Lightning” jako kategoria w archiwum Tucka, plus data
• A-83-001_2-1 — sygnatura archiwalna DOE (archiwizacja 1983 r., trzy lata po śmierci Tucka)
• Protective Force Headquarters — uzbrojona służba bezpieczeństwa LANL, prowadząca logi obserwacji w latach 1948–1951
• The Hill — slangowa nazwa kompleksu LANL
• Jemez Mountains — pasmo górskie otaczające Los Alamos od zachodu
• Mesa Library — biblioteka publiczna w Los Alamos (sygn. 629.1338 M125u dla UFOLOGY)
• (b)(6) — dane osobowe (PII) — klauzula FOIA (Personal Privacy Exemption); zaczerniono nazwiska świadka, adresata listu Tucka i autora notatki „Dear Jim”

Treść merytoryczna listu Tucka, listu świadka i notatki pozostaje w pełni czytelna — zaczerniono jedynie identyfikatory osobowe. Brak natomiast samego raportu Tucka o piorunie kulistym, do którego notatka odsyła — jego losy w archiwum DOE pozostają otwartym pytaniem.

Co to znaczy dla badań UAP

To migawka z kulis fizyki post-Manhattan: pionier broni atomowej i lider krajowego programu fuzji prowadzi rozłożone na lata, systematyczne dochodzenie w sprawie UFO. Tuck rozsyła formularze obserwacyjne pracownikom Los Alamos w 1970 r., zbiera relacje o zielonych światłach w Górach Jemez z lat 1948–1951, koresponduje z Fort Belvoir o pirotechnicznym odtworzeniu wirów atmosferycznych z Condon Report, pisze własny raport o piorunie kulistym, a w 1976 r. otrzymuje materiały o napędach UFO i teorii pola zunifikowanego. Trzy elementy mają trwałą wartość archiwalną: (1) wskazanie logów Protective Force Headquarters jako potencjalnego niezbadanego źródła; (2) wzmianka o raporcie Tucka o piorunie kulistym, którego nie ma w literaturze; (3) systematyczność jego pracy — dowód, że nawet po oficjalnym „no further study warranted” rozmowa w Los Alamos nigdy się nie skończyła.